My Twitter Feed

6 Φεβρουαρίου, 2023

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Δραματική κατάσταση με φάρμακα -

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου, 2023

Εντυπωσιακό ξεκίνημα Φραγγίδη -

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου, 2023

ΕΠΣΚ: Λαμπρή επάνοδος γιορτής -

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου, 2023

Ευρωπός στο κέντρο της Ευρώπης -

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου, 2023

Κ. Αρβανίτης: Εμείς θα νικήσουμε -

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου, 2023

“Όχι συγκάλυψη των υποκλοπών” -

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου, 2023

Φτάνει πια ο εμπαιγμός στην Υγεία -

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου, 2023

Διμέτωπη επίθεση Κουτσούμπα -

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου, 2023

Οι καθηγητές για την 28η Οκτωβρίου

1940Διακήρυξη απ` το ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Μαθητές και μαθήτριες, συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, αγαπητοί γονείς,

Στις 28 του Οκτώβρη ο λαός μας τιμά μια μεγάλη επέτειο. Σαν σήμερα, πριν από 74 χρόνια, η πατρίδα μας δέχτηκε μια ιταμή πρόκληση. Ο ιταλικός φασισμός, έχοντας πίσω του την υποστήριξη του γερμανικού ναζισμού, απαίτησε την παράδοση της χώρας. Απαίτησαν να τους παραδοθεί ο πλούτος που με ιδρώτα και αίμα είχε δημιουργήσει αυτός ο τόπος: τα σπίτια, τα χωράφια, οι μονάδες παραγωγής, οι φυσικοί πόροι, τα ιστορικά μνημεία. Ζητούσε κάτι παραπάνω: την ανεξαρτησία μιας χώρας και την αξιοπρέπεια των κατοίκων της.

Η επίθεση αυτή και ο πόλεμος, που ξεκίνησε από το 1939, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν προσπάθεια των ιμπεριαλιστικών χωρών να ξαναμοιράσουν τις αγορές και τις σφαίρες επιρροής, να αλλάξουν συνολικά το συσχετισμό των δυνάμεων στην Ευρώπη και τον κόσμο, να ξεπεράσουν τη μεγάλη κρίση του  29 – 34, και να εξασφαλίσουν την κυριαρχία και την κερδοφορία των μεγάλων μονοπωλίων, που ανέβασαν στην εξουσία και στήριξαν με κάθε μέσο τους φασίστες του Μουσολίνι και τους ναζιστές του Χίτλερ.

Χωρίς κανέναν δισταγμό, ο ελληνικός  λαός βροντοφώναξε το «ΟΧΙ». Όχι, δε θα περάσετε! Και ο ανθός της νιότης της πατρίδας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Όλος ο λαός ενωμένος, μια γροθιά, σήκωσε το ανάστημά του. Κι όταν οι λαοί ορθώνεται, λυγίζουν τα σίδερα.

Και νίκησε το δίκιο! Οι μεραρχίες του Μουσσολίνι καθηλώθηκαν και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Και χρειάστηκε να ενωθούν μαζί τους οι ναζιστικές ορδές του Χίτλερ, για να πατήσουν πόδι στην Ελλάδα. Αλλά και στις δύσκολες συνθήκες της τριπλής κατοχής, όταν με φωτιά και σίδερο οι κατακτητές προσπάθησαν να υποτάξουν τον ελληνικό λαό, δεν τα κατάφεραν. Πυρήνες αντίστασης οργανώθηκαν παντού, σε πόλεις και χωριά, στη στεριά και στη θάλασσα.

Η Εθνική Αντίσταση απλώθηκε σε όλη τη χώρα και σύντομα στα βουνά άρχισε να ριζώνει και να απλώνει τα κλαδιά της η Ελεύθερη Ελλάδα. Μαθήτριες και μαθητές, φοιτητές και φοιτήτριες, εργάτριες και εργάτες, αγρότες και αγρότισσες εντάχθηκαν στον αγώνα.

Αμέτρητες οι θυσίες σ’ αυτό τον ξεσηκωμό. Αλλά και η ζωή των κατακτητών έγινε πολύ δύσκολη. Δεν μπορούσαν να σταθούν πουθενά. Τα νέα για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου έκαναν το γύρο του κόσμου. Ο ανυπότακτος λαός μας οργάνωσε την αντίσταση του. Έσωσε τον κόσμο από την πείνα. Οργάνωσε όσο μπορούσε την υγεία, την παιδεία, την περίθαλψη των αρρώστων και των αναπήρων.

Και κράτησε ζωντανή την ελπίδα για όλους τους κατακτημένους λαούς. Με χιλιάδες θύματα. Με Καλάβρυτα, με Δίστομο, με τραγικά  ολοκαυτώματα σε όλη τη χώρα. Και νίκησε! Και έδιωξε τον κατακτητή, γράφοντας μια από τις πιο φωτεινές σελίδες στην ιστορία του, την Εθνική Αντίσταση. Υπήρχαν όμως, δυστυχώς, και κάποιοι βολεμένοι που απείχαν από αυτόν τον παλλαϊκό αγώνα και αναζήτησαν την προσωπική τους ασφάλεια μακριά από τη χώρα, σε πιο ήρεμες περιοχές. Και το χειρότερο, υπήρξαν και οι ελάχιστοι που δε δίστασαν να συνεργαστούν με τους κατακτητές στελεχώνοντας τις κατοχικές κυβερνήσεις ή οργανώνοντας τα περιβόητα Τάγματα Ασφαλείας ή άλλες παρεμφερείς οργανώσεις.

Αλλά και σήμερα, 74 χρόνια μετά, ο λαός μας, ο κόσμος του μόχθου και της δημιουργίας, δέχεται μια σκληρή επίθεση σε ό,τι έχει δημιουργήσει με κόπους και θυσίες. Η οικονομική κρίση που προκάλεσαν οι ισχυροί του χρήματος και οι πολιτικοί εκφραστές τους, για να κερδοσκοπήσουν χωρίς ντροπή σε βάρος των λαών του κόσμου, οδήγησε τη χώρα μας σε μεγάλη δοκιμασία.

* Στο όνομα της κρίσης καταργούνται κατακτήσεις και δικαιώματα που χρειάστηκαν πολύχρονοι, σκληροί κοινωνικοί αγώνες για να διασφαλιστούν.

* Με πρόσχημα την κρίση υπονομεύονται και διαλύονται βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και δημόσια αγαθά, όπως η υγεία, η εκπαίδευση, η κοινωνική ασφάλιση.

* Την κρίση επικαλούνται οι ισχυροί στη χώρα μας, όπως κι αλλού, για να μειώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις και να οδηγήσουν εργαζομένους στην εργασιακή εφεδρεία, στη διαθεσιμότητα και τελικά στην ανεργία, και τις οικογένειές τους στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

* Για την αντιμετώπιση, τάχα, της κρίσης ξεπουλιέται εθνικός πλούτος, παραδίδονται στο κερδοσκοπικό κεφάλαιο πολύτιμες δημόσιες υπηρεσίες, υποβαθμίζεται και εγκαταλείπεται το περιβάλλον.

* Στο βωμό της κρίσης περιορίζεται ασφυκτικά η δημοκρατία, συρρικνώνεται η εθνική κυριαρχία και δίνεται το δικαίωμα σε όργανα και μηχανισμούς της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας πλουτοκρατίας να διαφεντεύουν τη ζωή μας.

* Στην κρίση που πλήττει τη χώρα μας αναζητούν την ευκαιρία για να ξαναβγούν στο προσκήνιο και οι βρικόλακες της ιστορίας. Πρόκειται για εγκληματικές συμμορίες που έχουν για πρότυπά τους το ναζισμό και το φασισμό, και δεν διστάζουν να φτάσουν και στις δολοφονίες, για να προωθήσουν τα άνομα και αντιδημοκρατικά σχέδιά τους. Αλλά αυτές οι ιδέες είναι που οδήγησαν στις εκατόμβες των νεκρών και τα ολοκαυτώματα του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, και βύθισαν και τη δική μας χώρα στο αίμα και στον όλεθρο.  Και επανέρχονται σήμερα οι θλιβεροί απόγονοί τους επιχειρώντας να ταυτίσουν τους θύτες με τα θύματα, τα ναζιστικά αποβράσματα με τους αγωνιστές της ελευθερίας και της κοινωνικής προόδου. Τους λαούς που ηγήθηκαν στην αντιφασιστική πάλη και έδωσαν εκατομμύρια νεκρούς, με τους φασίστες και τους ναζιστές, με  εκείνους δηλαδή που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα και οδήγησαν σε εκατόμβες νεκρών και σε φριχτά ολοκαυτώματα. Τους δωσίλογους και τους συνεργάτες των κατακτητών με τους χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, που ως αναγνώριση της προσφοράς τους οδηγήθηκαν στις φυλακές και στις εξορίες της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Γι’ αυτό και έχουν καταδικαστεί οριστικά και αμετάκλητα στη συνείδηση του λαού μας.

Είναι, λοιπόν, χρέος μας σε αυτή τη δύσκολη περίσταση να ορθώσουμε πάλι το ανάστημά μας. Να αναλογιστούμε την ευθύνη που έχουμε, ιδίως εμείς οι μεγαλύτεροι, να μην παραδώσουμε στην επόμενη γενιά μια κοινωνία χειρότερη από αυτή που παραλάβαμε.

Πρέπει να ξανασηκωθούμε! Δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε να σβήσει το γέλιο από τα πρόσωπα των παιδιών μας. Δεν είναι δυνατόν να μετατραπούμε σε έναν λαό χωρίς μέλλον. Όσο δύσκολο κι αν φαίνεται πρέπει να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας. Να πούμε ξανά ΟΧΙ! Δεν θα περάσουν!

Κάθε γενιά και κάθε εποχή καλείται να διακηρύξει και να υπερασπιστεί τα δικά της «ΟΧΙ». Το δικό μας «ΟΧΙ» είναι το όχι στην εξαθλίωση, όχι στην καταρράκωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όχι στην ανεργία, όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, όχι στην κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων, όχι στην ανεργία, όχι στο φασισμό. Είναι το όχι σε κάθε πολιτική που στηρίζει εκμεταλλευτικές σχέσεις και άνομα συμφέροντα.

Στο ιδρυτικό κείμενο του ΕΑΜ, της μεγαλύτερης αντιστασιακής οργάνωσης της Κατοχής, υπήρχε και αυτή η φράση: “Ο αγώνας δεν θα είναι εύκολος, μα το έπαθλό του αξίζει κάθε θυσία. Και το έπαθλο αυτό θα είναι μια Νέα Ελλάδα, ελεύθερη και ανεξάρτητη, κτήμα του λαού της”..”

 Το μήνυμα αυτό απευθύνεται και σε μας σήμερα. Φωτίζει το δρόμο για μια Νέα Ελλάδα, ανεξάρτητη, δημοκρατική, μια Ελλάδα της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης της  προόδου και της ευημερίας. 

Σχόλια
12 Σχόλια to “Οι καθηγητές για την 28η Οκτωβρίου”
  1. Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

    Το ΟΧΙ το ειπε ο Μεταξας….
    Να προσθεσω:
    “Μεσα στο Δεκεμβρη επισης δολοφονουνται (απο τους κομμουνιστες) χιλιαδες ατομα, φτωχοι βιοπαλαιστες, εργατες, υπαλληλοι και διαφωνουντες με την σταλινικη ηγεσια αγωνιστες. Γινεται ενα πραγματικο αιματηρο οργιο σε βαρος αμετοχων και αφηνονται ελευθεροι υστερα απο δωροδοκιες, διαφοροι γνωστοι μεγαλοβιομηχανοι, τραπεζιτες χωρις κανενας τραπεζιτης, μεγαλοβιομηχανος η εμπορος να εκτελεστει.”
    Αγις Στινας, βιβλιο ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΟΠΛΑ σελ. 96.
    Ο Αγις Στινας ηταν πολιτικο στελεχος του ΚΚΕ.
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CF%82_%CE%A3%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82

  2. Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

    “Αυτή την εποχή και πολλά χρόνια κατόπιν, η λέξη πατριώτης εσήμαινε στο εργατικό κίνημα, προδότης τον σοσιαλισμού, λακές και πράκτορας τον ιμπεριαλισμού.”
    Αγις Στινας, βιβλιο ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΟΠΛΑ σελ. 64.

    Την προπαγανδα σας αλλου συντροφια….

    • Ο/Η Παράνομος λέει:

      Άγις Στίνας, βιβλιο ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΟΠΛΑ σελ. 35-40

      III Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

      ΠΑΝΩ ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΗΚΑΝ Η Β’ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
      ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η Γ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΚ

      Στη Β’ Διεθνή υπήρχε μια σχετικά ελεύθερη κίνηση ιδεών. Συζητήσεις διαρκώς διεξάγονταν και απ’ αυτές τις συζητήσεις διαμορφώθηκαν οι τάσεις μέσα στο κίνημα. Βασικές διαφορές πάνω σε ουσιώδη προβλήματα δεν εμπόδιζαν τη συνύπαρξη τους στο ίδιο κόμμα. Στις ρεβιζιονιστικές ιδέες του Μπερνστάιν έγινε άγρια πολεμική από τους επαναστάτες, αλλά ο Μπερνστάιν και οι οπαδοί του έμειναν μέσα στο Κόμμα.

      Στις συζητήσεις πάνω στο πρόβλημα της φύσης του ιμπεριαλισμού, οι δύο κύριες τάσεις της Διεθνούς, οι επαναστάτες και οι ρεφορμιστές, είχαν βασικά διαφορετικές απόψεις. Το πρόβλημα που έχει και σήμερα τη σημασία του, ήταν: είναι ο ιμπεριαλισμός μια ιστορική φάση της καπιταλιστικής κοινωνίας ή είναι μια κακή πολιτική ενός μέρους της, της δεξιάς σαν να πούμε; Οι διαφορές είχαν άμεσο πολιτικό και πρακτικό ενδιαφέρον για την πάλη της εργατικής τάξης. Η επαναστατική αριστερά υποστήριζε ότι ιμπεριαλισμός είναι μια ιστορική φάση της καπιταλιστικής κοινωνίας και συνεπώς η πάλη εναντίον του ιμπεριαλισμού είναι αυτή η ίδια η πάλη για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Οι ρεφορμιστές υποστήριζαν ότι ο ιμπεριαλισμός είναι μια κακή πολιτική ενός μέρους της αστικής τάξης, της δεξιάς και συνεπώς η εργατική τάξη μπορεί να αγωνιστεί εναντίον του, από κοινού με τη «φιλελεύθερη» και «δημοκρατική» αστική τάξη. Ούτε και αυτές οι τόσο βασικές διαφορές οδηγούν στη διάσπαση.

      Η διάσπαση της Διεθνούς και των κομμάτων της έγινε αναπόφευκτη από τη διαφορετική θέση των δύο βασικών τάσεων απέναντι στον πόλεμο. Η θέση των επαναστατών (Λούξεμπουργκ, Λένιν, κ.λπ.) ήταν: μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο, ανάπτυξη της πάλης στο εσωτερικό της χώρας, συναδέλφωση στο μέτωπο και κοινή πάλη για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Η θέση των ρεφορμιστών και αρκετών άλλων ήταν: υπεράσπιση της πατρίδας, εθνική ενότητα στο εσωτερικό της χώρας, πειθαρχία στο μέτωπο.

      Αυτές οι τόσο αντίθετες ιδέες δεν μπορούσαν να συνυπάρχουν στη Διεθνή και στα κόμματα. Οι ρεφορμιστές περνούν ανοιχτά στην υπηρεσία της αστικής τάξης και καλούν τους εργάτες να σφαγούν μεταξύ τους για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους. Η διάκριση τώρα είναι από το ένα μέρος οι διεθνιστές επαναστάτες και από το άλλο οι πατριώτες. Αυτή την εποχή και πολλά χρόνια κατόπιν, η λέξη πατριώτης εσήμαινε στο εργατικό κίνημα, προδότης τον σοσιαλισμού, λακές και πράκτορας τον ιμπεριαλισμού.

      Η ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και των Κομμουνιστικών Κομμάτων είχε ήδη αποφασιστεί πριν από τη ρωσική επανάσταση στις διεθνείς συνδιασκέψεις στο Τσίμερβαλντ και στο Κιένταλ. Η Κομμουνιστική Διεθνής, που ιδρύθηκε στη Μόσχα το 1919, ήταν για αρκετό καιρό αδιάλλακτη στην αρχή του διεθνισμού. Ένας από τους 21 όρους της, επιβάλλει την άμεση διαγραφή κάθε στελέχους της που είχε κρατήσει πατριωτική στάση στον πόλεμο, παρ’ όλο που τώρα είχε προσχωρήσει στην Κ. Δ. Το ΣΕΚΕ, στο ιδρυτικό του Συνέδριο, τάσσεται κατά πλειοψηφία υπέρ της εθνικής άμυνας. Στο δεύτερο όμως Συνέδριό του, τον Απρίλη του 1920, προσχωρεί στην Κ. Δ. και αποδέχεται ολόκληρο το πρόγραμμα της και τη βασική του αρχή, τη μετατροπή του πολέμου σε επανάσταση.

      Σε όλα τα έντυπα, στον «Εργατικό Αγώνα», στον «Ριζοσπάστη», στη «Φωνή τον Εργάτη», στο «Avanti», στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», σε κάθε τους σχεδόν σελίδα μπορείς να διαβάσεις: «Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα», «Όλοι οι εργάτες τον κόσμου αποτελούν μια ενιαία τάξη πάνω από σύνορα και πατρίδες». «Μετατροπή του πολέμου σε επανάσταση για την ανατροπή τον καπιταλισμού» κ.λπ.

      Η εντελώς απίθανη, για εκείνα τα χρόνια που η επανάσταση ήταν ακόμα ζωντανή στους δρόμους, περίπτωση συμμετοχής της Ρωσίας σ’ έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο με το μέρος του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού συγκροτήματος, είχε συζητηθεί στα παρασκήνια του δεύτερου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Και η απάντηση απ’ όλους ήταν ότι και σ’ αυτή την τόσο απίθανη περίπτωση το καθήκον των κομμουνιστών είναι το ίδιο σ’ όλες τις χώρες, εχθρικές και «συμμαχικές». Η πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού. Η νίκη στο τέλος δεν θα είναι ούτε με το εχθρικό, ούτε με το «συμμαχικό ιμπεριαλιστικό συγκρότημα», αλλά με το Σοσιαλισμό και την Επανάσταση.

      Αυτήν την πολιτική ακολουθούν, πότε αδιάλλακτα, πότε χλιαρά, ανάλογα με τις ανάγκες του ρωσικού κράτους, στην υπηρεσία του οποίου πολύ γρήγορα πέρασε η Κ.Δ. τα κομμουνιστικά κόμματα μέχρι το 7ο Συνέδριο της Κ.Δ., τον Αύγουστο του 1935. Είναι η εποχή που από την «τριτοπεριοδική» πολιτική τα Κ.Κ. περνούν στα λαϊκά μέτωπα. Είχε προηγηθεί το Σΰμφωνο Στάλιν-Λαβάλ. Το Κ.Κ. της Γαλλίας, που ακριβώς τότε διεξήγαγε μια πλατιά καμπάνια για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, τη σταματά απότομα και αρχίζει να μιλάει μια γλώσσα αντίθετη απ’ αυτήν που μιλούσε μέχρι τώρα. Πολύ γρήγορα ευθυγραμμίζονται με το γαλλικό και όλα τα κομμουνιστικά κόμματα. Όχι πλέον μετατροπή του πολέμου σε επανάσταση, όχι ανάπτυξη της πάλης των τάξεων στο εσωτερικό της χώρας μέσα στις συνθήκες του πολέμου, όχι αγώνας εναντίον των εξοπλισμών, κ.λπ., αλλά εθνική άμυνα, εθνική ενότητα, υπεράσπιση της πατρίδας, της ακεραιότητας της και της ανεξαρτησίας της. Αυτή η απότομη μεταμόρφωση τους από διεθνιστικά σε εθνικιστικά κόμματα δεν συναντά καμιά αντίδραση στο εσωτερικό τους.

      Ας παρακολουθήσουμε το ΚΚΕ, από το 1935 μέχρι τον Αύγουστο του 1939 στην πολιτική του. Μέχρι τον Αύγουστο του 1939 εξυμνεί τη Γαλλία και την Αγγλία που τα θεωρεί δημοκρατικά και φιλειρηνικά κράτη, προβάλλει τον κίνδυνο από την χιτλερική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία και καταγγέλλει την ελληνική κυβέρνηση ότι έχει γίνει πρακτορείο της χιτλερικής Γερμανίας και ότι έχει ξεπουλήσει τη χώρα σ’ αυτήν. Να μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από επίσημα κείμενα:

      «Ο Μεταξάς, πουλημένο και αφοσιωμένο όργανο τον χιτλερισμού στην Ελλάδα. Πληρώνεται από τον γερμανικό φασισμό» («40 χρόνια του ΚΚΕ», σελ. 408).

      «Η λευτεριά και ανεξαρτησία της χώρας απειλείται σοβαρά όχι μόνο από τον ιταλικό φασισμό, αλλά και από τον γερμανικό χιτλερισμό» (στο ίδιο, σελ. 411).

      «Η δεύτερη ολομέλεια της Κ Ε. του ΚΚΕ συγκεντρώνει την προσοχή του εργαζόμενου λαού όλης της χώρας πάνω στον
      άμεσο κίνδυνο πολέμου που δημιουργεί για την Ευρώπη κατά πρώτο λόγο η προκλητική στάση των φασιστικών καθεστώτων στη Γερμανία και στην Ιταλία. Η πολιτική της μοναρχίας και της πλουτοκρατίας και πρωτ’ απ’ όλα σήμερα της κυβέρνησης Μεταξά που δένει την Ελλάδα στο άρμα του γερμανικού (ταξίδι Σάχτ) και ιταλικού φασισμού, παρασέρνει άμεσα τη χώρα στον πολεμικό οργασμό…» (2η ολομέλεια μετά το 6ο Συνέδριο, Ιούνης 1936 στο ίδιο, σελ. 411).

      «Πράκτορας του γερμανικού φασισμού η μοναρχομεταξική δικτατορία, ξεπούλησε και ξεπουλάει στους γερμανούς φασίστες την Ελλάδα» (3η ολομέλεια, Φλεβάρης 1937, στο ίδιο σελ. 447).

      «Σκοπός της κυβέρνησης είναι να αποτελειώσει το ξεπούλημα της χώρας στον χιτλερισμό» (στο ίδιο, σελ. 450).

      «Η χιτλερική εξωτερική πολιτική της δικτατορίας εκμηδενίσει και το τελευταίο ίχνος της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Οι βασικότερες πλουτοπαραγωγικές πηγές του τόπου μας, οι στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις καθώς και όλα τα αμυντικά έργα της χώρας βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο και στη διάθεση των Γερμανών. Η χιτλερική κατασκοπεία δρα ελεύθερα…» (5η Ολομέλεια, Φλε­βάρης 1939, στο ίδιο σελ. 457).

      ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ ’39 ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ ’41

      Αυτά μέχρι τον Αύγουστο του 1939, μέχρι δηλαδή το Σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ. Τώρα μ’ αυτό το σύμφωνο τα πάντα αλλάζουν. Το ΚΚΕ δηλώνει δημόσια ότι έκανε λάθος και ότι δεν ήταν σωστές οι προηγούμενες εκτιμήσεις του και η προηγουμένη πολιτική του. Η Γαλλία και η Αγγλία δεν είναι δημοκρατικά και φιλειρηνικά έθνη, αλλά ιμπεριαλιστικές αυτοκρατορίες που καταπιέζουν έθνη και λαοΰς. Δεν είναι οι γερμανοί και ιταλοί φασίστες που προκαλούν και επιδιώκουν τον πόλεμο, αλλά οι Αγγλογάλλοι ιμπεριαλιστές. Ο Μεταξάς δεν είναι πουλημένος στους Γερμανούς, αλλά στους Αγγλογάλλους και σ’ αυτούς ξεπουλάει τη χώρα. Δεν είναι ο ιταλικός φασισμός που απειλεί τη χώρα, αλλά ο Μεταξάς προκαλεί τους Ιταλούς και επιδιώκει τον πόλεμο. Αυτά γράφονται στο «Μανιφέστο της Κ.Ε. του ΚΚΕ» και δημοσιεύονται στον «Ριζοσπάστη» της 2 του Μάη 1940. Υπάρχει και στα «40 Χρόνια τον ΚΚΕ» σελ. 460-466. Θα παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα:

      «Το πέρασμα της βασιλομεταξικής δικτατορίας στην υπηρεσία των Αγγλογάλλων, συντελούμενο μέσα στις συνθήκες της έντασης των σχέσεων τον με την Ιταλία σημαίνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, πρόσκληση προς τους ιμπεριαλιστές να βγάλουν τα μάτια τους πάνω στα ελληνικά εδάφη… Όχι μονάχα δεν παίρνει η δικτατορία κανένα μέτρο για να ασφαλίσει την ειρήνη του λαού μας, μα με τους τυχοδιωκτισμούς προκαλεί την ιταλική εισβολή… Την ώρα αυτή βρίσκει κατάλληλη η δικτατορία για να ξεπουλήσει τη χώρα μας στους υποκινητές τον πολέμου Αγγλογάλλους. Στους Αγγλογάλλους για να μας βάζουν τους ίδιους να προκαλούμε επίθεση της Ιταλίας κατά της χώρας μας… Να γιατί η δικτατορία μας σπρώχνει συνειδητά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Να γιατί η δικτατορία πάει η ίδια να προκαλέσει ιταλική εισβολή και να μας στείλει ύστερα να σκοτωθούμε για το χατήρι των αφεντικών της…».

  3. Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

    Ναι παρανομε τα εγραψα παλαιοτερα αυτα, τις κωλοτουμπες του ΚΚΕ.
    Τα εχω εκτυπωσει 15 φορες και τα μοιρασα να τα διαβασουν κι αλλοι.

    • Ο/Η Παράνομος λέει:

      Αγράμματε, ο Αριστοτέλης έλεγε πως η πολιτική είναι η τέχνη των τεχνών. Άλλο λοιπόν κωλοτούμπα και άλλο παίκτης 1ος αιώνα στην πολιτική σκακιέρα του τόπου. Και υπολογίσιμος παίχτης.
      Και για να το κλείνουμε αυτό ξαναδιάβασε την τελευταία παράγραφο του από πάνω σχόλιου μου (με τα έντονα γράμματα).
      Ο Άγις Στίνας ήταν Τροτσκιστής. Διαφωνούσε λοιπόν με πολλές από τις επιλογές του Στάλιν και όλων όσων τις ακολουθούσαν (όπως και εγώ διαφωνώ με κάποιες από τις επιλογές του Στάλιν). Στο βιβλίο καταθέτει τις απόψεις του. Αυτό δεν σημάνει πως είναι ο μοναδικός γνώστης της αλήθειας ούτε πως εσύ γνωρίζεις όλη την αλήθεια η επειδή διάβασες το βιβλίο και έχεις το δικαίωμα να αποκαλείς τους καθηγητές τούβλα.

      • Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

        Σε πειραξε που τους ειπα τουβλα και το διεγραψες το σχολιο τουβλο;; χαχαχαχα
        Αφου δεν τον λες προδοτη παλι καλα….απλως γραφω ποιους εσφαζαν οι τοτε κομμουνιστες, τους εργατες και οχι τους τραπεζιτες. Αυτο ηταν γεγονος οχι προσωπικη αποψη του Στινα.
        Ο Στινας ηταν κομμουνιστης ΤΕΛΟΣ

      • Ο/Η Παράνομος λέει:

        Αγράμματε, στο λινκ της wikipedia που έδωσες παραπάνω αναφέρει πως τα τελευταία χρόνια της ζωής του δήλωνε αναρχικός. Το βιβλίο το εξέδωσε το 1984 και απεβίωσε το 1987. Αγράμματε
        Ήταν αναρχικός. ΤΕΛΟΣ

        • Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

          Κομμουνιστη δεν πειραζει ηταν κομμουνιστης τι να κανουμε τωρα…..και περιγραφει γεγονοτα που εζησε. Τον διεγραψε τελικα το κομμα, συγνωμη ΤΟ ΜΕΓΑ ΚΚΕ σου;;;;

          Οι σημερινοι αναρχικοι δηλαδη ειναι ακροδεξιοι;;;;;;;;; Σταματα το.

          • Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

            ΤΟΝ ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΧΑΧΑ (απο βικιπαιδεια)

            Στη συνέχεια ανελίχθηκε μέσα στην ιεραρχία του κομμουνιστικού κόμματος ως ένα σημαντικό στέλεχος. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής ΚΚΕ του Νομού Κερκύρας (1926), γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και γραμματέας της περιφέρειας Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Το 1931 διαγράφεται από το ΚΚΕ, δεδομένης της διαφωνίας του με την καθαίρεση της Κεντρικής Επιτροπής και τον διορισμό νέας, με επικεφαλής τον Νίκο Ζαχαριάδη, ύστερα από επέμβαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

  4. Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

    Ειμαι ευχαριστημενος που καποιοι εμαθαν και διαβαζουν τον Α. Στινα.

    • Ο/Η Παράνομος λέει:

      Δεν είσαι καλά. Πίστεψε το και αναζήτησε βοήθεια. Σε λίγο θα αρχίσεις να πιστεύεις πως είσαι ο Νόαμ Τσόμσκι και ότι οι υπόλοιποι είναι αγράμματοι.

      • Ο/Η Ν. Ζέρβας λέει:

        Ρε διαχειριστη θα πρεπει να ειμαι κομμουνιστης για ν αρεσω;;; Πας καλα;;; Ο Στινας περιγραφει τα γεγονοτα της εποχης….θεωρησα να βαλω απο εναν κομμουνιστη παραπομπη για να ειναι πιο αξιοπιστος αλλα βλεπω οτι κι εδω ενας κομμουνιστης (παρανομος) βρηκε παλι ανακριβειες.
        Ελπιζω να συμφωνησεις οτι η γη ειναι στρογγυλη.
        Αλλωστε 13 απο τους 15 πρωτους γενικους γραμματεις του κκε κατηγορηθηκαν απο το ΜΕΓΑ ΚΟΜΜΑ ΚΚΕ ως ΠΡΟΔΟΤΕΣ…..εγω θα μεινω στο απυροβολητο;;;;
        Βλεπε ονοματα: Αρβανιτης, Δημητρατος, Κορδατος, Σαργολογος, Αποστολιδης, Πουλιοπουλος, Σταυριδης, Γιατσοπουλος, Χαϊτας, Σιαντος, Νεφελουδης, Τσιπας, Ζαχαριαδης….

        Παρανομε με την λογικη σου: Το 1940 το ΚΚΕ ηταν συμμαχος με τους ναζι με συμφωνιες και υπογραφες αλλα το εκανε για πολιτικους λογους;;; Ενω η Χρυση Αυγη που μερικα μελη της χαιρετουν “ναζιστικα” ειναι οι ναζι του 2013;;;; Τι να πω ας το κρινει ο λαος.

Σχολιάστε