My Twitter Feed

29 Νοέμβριος, 2020

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Πρωτοποριακά drones από Κιλκίς -

Σάββατο, 28 Νοέμβριος, 2020

10η χειρότερη περιοχή ο ν. Κιλκίς -

Σάββατο, 28 Νοέμβριος, 2020

Δ. Κιλκίς: Νέος στόλος 25 οχημάτων -

Παρασκευή, 27 Νοέμβριος, 2020

Σταθεροποίηση σε υψηλά επίπεδα -

Παρασκευή, 27 Νοέμβριος, 2020

Αφημένοι στο έλεος του κορονοϊού -

Παρασκευή, 27 Νοέμβριος, 2020

Επίθεση διοικητή ΓΝΚ σε γιατρούς! -

Πέμπτη, 26 Νοέμβριος, 2020

Αχνοφέγγει λίγο φως στο τούνελ! -

Πέμπτη, 26 Νοέμβριος, 2020

ΓΝΚ: Νοσοκομείο σε αποσύνθεση! -

Πέμπτη, 26 Νοέμβριος, 2020

Μετρό και Θέατρο Σκιών

Του Γιάννη Μυλόπουλου.


«Εξ όνυχος τον λέοντα» έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας.

Που σημαίνει ότι η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο τρόπος που σκέφτονται και που λειτουργούν, οι ευνοούμενοι της κάθε δράσης τους και ο τρόπος που εμφανίζουν ή καλύτερα που παραποιούν και διαστρεβλώνουν την αλήθεια για τα έργα και τις ημέρες τους, διαπιστώνεται σε όλες τις πτυχές της καθημερινής δραστηριότητάς τους.

Και αυτός ο τρόπος της διακυβέρνησης είναι ο ίδιος, είτε πρόκειται για μεγάλα ζητήματα, όπως η οικονομική πολιτική και τα μέτρα αντιμετώπισης της επερχόμενης ύφεσης της οικονομίας, είτε πρόκειται για μικρότερης έκτασης, όπως το πως μοίρασαν για παράδειγμα τα εκατομμύρια της διαφήμισης σε φιλικά ή συγγενικά τους ΜΜΕ και σε ανύπαρκτες ιστοσελίδες.

Το μετρό Θεσσαλονίκης τυπικό δείγμα νεοφιλελεύθερης και συγχρόνως παλαιοκομματικής δεξιάς πολιτικής.

Ας πάρουμε λοιπόν σαν τυπικό δείγμα της κυβερνητικής πολιτικής τα όσα τερατώδη συμβαίνουν από τις εκλογές του 2019 μέχρι σήμερα στο έργο του Μετρό της Θεσσαλονίκης.

Βέβαια η υπόθεση ενός μεγάλου δημόσιου έργου σαν το Μετρό της Θεσσαλονίκης, προϋπολογισμού σχεδόν 1 δις Ευρώ, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως… όνυχας. Αλλά μήπως και η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί σαν… λέοντας;

Είτε έτσι είτε αλλιώς η διαχείριση ενός μεγάλου συγκοινωνιακού έργου υποδομής που ενώ πλησίαζε στην ολοκλήρωσή του το σταμάτησαν και ανέβαλαν τη λειτουργία του για 3 χρόνια και βάλε, παραμένει ένα τυπικό δείγμα της κυβερνητικής πολιτικής που βρίθει συμπερασμάτων για τον βίο και την πολιτεία της.

Κι αυτό γιατί η υπόθεση του μετρό της Θεσσαλονίκης αποκαλύπτει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μια πολιτική που έχει ως στόχο όχι τη λειτουργία του μετρό προκειμένου να εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον, αλλά αντίθετα, την εύνοια της μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας που εκτελεί το έργο ως ανάδοχος, η οποία με την καθυστέρηση που η κυβέρνηση προκαλεί στην εκτέλεση του έργου, θα γεμίσει τα ταμεία της με εκατομμύρια Ευρώ δημόσιου χρήματος, από τις αποζημιώσεις που θα διεκδικήσει.

Από την άλλη μεριά, η υπόθεση του Μετρό της Θεσσαλονίκης αποκαλύπτει τη δεξιά πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, μια αυταρχική δηλαδή, άκρως συντηρητική έως οπισθοδρομική πολιτική διαχείρισης ενός δημόσιου έργου με κριτήρια μικροπολιτικής, αλλά και μια πολιτική διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, παραποίησης της αλήθειας και εξαπάτησης των πολιτών.

Εδώ βέβαια θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που απευθύνεται σε μια μικρή οικονομική ολιγαρχία, προφανώς χρησιμοποιεί μεθόδους για να εξαπατήσει τους πολίτες. Γιατί αν δεν το κάνει θα χάσει τη δημοφιλία της και την απαιτούμενη για να εκλεγεί στήριξη της πλειοψηφίας. Αφού εξυπηρετεί λίγους, ενώ χρειάζεται πολλούς για να εκλεγεί και να παραμείνει στην εξουσία.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν ούτε το Μετρό είναι όνυχας, ούτε ο Μητσοτάκης λέοντας, η διαχείριση των έργων του Μετρό αποτελεί τυπική περίπτωση μιας νεοφιλελεύθερης και συγχρόνως παλαιοκομματικής δεξιάς πανδημίας που εκπροσωπεί η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.

Καθυστερήσεις και αποζημιώσεις η μόνιμη τακτική της ΝΔ

Το έργο ξεκίνησε λοιπόν επί ΝΔ το 2006 και το 2012, οπότε σύμφωνα με τη σύμβαση θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί, άρχισαν οι καθυστερήσεις με αφορμή τη διαχείριση του συμπλέγματος των αρχαιοτήτων της Βυζαντινής Μέσης Οδού που βρέθηκε σε έκταση 1.600 τετραγωνικών μέτρων άθικτη και σε εξαιρετική κατάσταση κατά τις ανασκαφές του σταθμού Βενιζέλου.

Στη συνέχεια το έργο σταμάτησε εντελώς το 2014, επί κυβέρνησης ΝΔ και πάλι, έχοντας ολοκληρωθεί μόλις κατά 30% και έμεινε ανενεργό για δύο τουλάχιστον χρόνια.
Για το σύνολο των μέχρι τότε καθυστερήσεων, συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου της πλήρους απραξίας, το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε κοντά 200 εκατομμύρια Ευρώ σε αποζημιώσεις στον εργολάβο του έργου.

Αξίζει να υπενθυμιστεί εδώ ότι οι αποζημιώσεις στα συγχρηματοδοτούμενα δημόσια έργα, ως μη παραγωγικές δαπάνες, δεν καλύπτονται από Ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά από τα κρατικά ταμεία, επιβαρύνουν δηλαδή αποκλειστικά το ελληνικό δημόσιο και εντέλει τον Έλληνα φορολογούμενο.

Το έργο προχωρεί επί ΣΥΡΙΖΑ – Η πολιτική «και αρχαία και μετρό»

Στη συνέχεια, το 2016, τα έργα επανεκκίνησαν με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μέχρι τις εκλογές του 2019, είχαν ολοκληρωθεί κατά 75%. Μέσα σε 3,5 δηλαδή μόλις χρόνια, σημειώθηκε η μεγαλύτερη πρόοδος που έγινε ποτέ, καθώς εκτελέστηκε το 45% του συνολικού έργου. Κι αυτό με ετήσιες απορροφήσεις παραγωγικών κονδυλίων που έφτασαν τα 150 εκατομμύρια Ευρώ ετησίως.

Όταν τα προηγούμενα 10 χρόνια, (2006 – 2016) είχε εκτελεστεί μόλις το 30%!

Η πολιτική της Αττικό Μετρό ΑΕ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ επιβραβεύτηκε για τη μεγάλη απορρόφηση παραγωγικών κονδυλίων, με την ενίσχυση των αποθεματικών της εταιρείας με το πρωτοφανές ποσό του 1 δις, το οποίο κληροδοτήσαμε στη σημερινή διοίκηση. Η οποία αντί να το επενδύσει παραγωγικά, το αναλώνει για επικοινωνιακούς σκοπούς της κυβέρνησης…

Μια από τις σημαντικές καινοτομίες και ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της διαχείρισης του έργου κατά την περίοδο αυτή, ήταν ότι αυτό προχωρούσε γρήγορα με ένα χρονοδιάγραμμα που επέτρεπε την ολοκλήρωση και λειτουργία του συνόλου του έργου, πλην του σταθμού Βενιζέλου, στο τέλος του 2020.

Που σημαίνει ότι οι 12 από τους 13 σταθμούς του Μετρό θα παραδίδονταν σε λειτουργία σε λίγους μήνες από σήμερα, ενώ το σύνολο της επέκτασης της γραμμής προς Καλαμαριά θα παραδίδονταν στα μέσα του 2021. Με τον καθυστερημένο σε σχέση με το υπόλοιπο έργο σταθμό Βενιζέλου να παραδίδεται ξεχωριστά, στο τέλος του 2023.

Η λειτουργία του έργου κατά τη διάρκεια που ο σταθμός Βενιζέλου θα συνέχιζε να κατασκευάζεται έγινε εφικτή, επειδή ο σχεδιασμός προέβλεπε την παραμονή των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου στη θέση τους. Η κατασκευή του σταθμού με τη μέθοδο ΝΑΤΜ δηλαδή, που έκανε εφικτή την παραμονή των αρχαιοτήτων in situ, επέτρεπε στο τρένο να περνά μέσα από το σταθμό, ενώ αυτός θα κατασκευάζονταν.

Με ένα σμπάρο δηλαδή δυο τρυγόνια. Και τα αρχαία θα έμεναν άθικτα στη θέση τους, με το σταθμό Βενιζέλου να εξελίσσεται σε μοναδικό στον κόσμο ανοικτό αρχαιολογικό χώρο, αλλά και η Θεσσαλονίκη θα αποκτούσε Μετρό και θα έλυνε οριστικά το κυκλοφοριακό της πρόβλημα από το τέλος του 2020 και μετά.

Θέατρο Σκιών για να κρύψουν τη μεγάλη απάτη

Κάτι που σήμερα δεν είναι εφικτό, γιατί ο σχεδιασμός της απόσπασης των αρχαιοτήτων που ακολουθούν, επιβάλλει η κατασκευή του σταθμού να γίνει με τη μέθοδο του ανοικτού ορύγματος, η οποία απαγορεύει τη διέλευση του τρένου κατά τη διάρκεια της κατασκευής.

Εξ ου και το επικοινωνιακό ιδεολόγημα του «κολοβού» μετρό το οποίο επιστράτευσαν για να δικαιολογήσουν την αναβολή της λειτουργίας του έργου για 3 τουλάχιστον χρόνια. Αποκαλώντας «κολοβό» μετρό την γνωστή διεθνώς και εφαρμοσθείσα και στην Αθήνα, στην περίπτωση του κεντρικού σταθμού Μοναστηράκι που παραδόθηκε αργότερα από το υπόλοιπο έργο, μέθοδο του «partial opening».

Ταϊζοντας κουτοπόνηρα επικοινωνιακό κουτόχορτο τους πολίτες και υποβαθμίζοντας τη νοημοσύνη τους, σαν καλοί δεξιοί που έρχονται από το παρελθόν.

Μόλις ήρθε λοιπόν η κυβέρνηση Μητσοτάκη το καλοκαίρι του 2019, προβάλλοντας διάφορα ανακριβή, αναληθή, όσο και αντιεπιστημονικά προσχήματα, σταμάτησε το έργο προκειμένου να αλλάξει ο σχεδιασμός και να γίνει εφικτό το παλιό σχέδιο της ΝΔ να αποσπαστούν τα αρχαία της Βενιζέλου και να μεταφερθούν αλλού.

Τα προσχήματα που χρησιμοποίησαν επικοινωνιακά για να δικαιολογήσουν την αλλαγή του σχεδιασμού έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί κάθε φορά που παρουσίαζαν ένα πρόσχημα και αυτό καταρρίπτονταν από την πραγματικότητα, άλλαζαν επικοινωνιακή τακτική και έλεγαν ένα άλλο ψέμα.

Ξεκίνησαν έτσι να λένε ότι δήθεν δεν υπήρχαν μελέτες για το σταθμό γιατί δήθεν δεν υπήρχε τεχνική λύση, (σήμερα, ένα σχεδόν χρόνο μετά, είναι αυτοί που πράγματι δεν έχουν μελέτες και προχωρούν γκρεμίζοντας χωρίς σχέδιο).

Και όταν οι μελέτες παρουσιάστηκαν σε πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας των Συντακτών, είπαν ότι αυτές δήθεν δεν είχαν εγκριθεί. Και όταν παρουσιάστηκαν και οι εγκρίσεις όλων των μελετών, είπαν ψέματα, ότι δήθεν η τελευταία μελέτη του σταθμού είχε απορριφθεί από την Αττικό Μετρό. Κι όταν ο ίδιος ο μελετητής του έργου τους διέψευσε, λέγοντας ότι οι παρατηρήσεις της Αττικό Μετρό είχαν όλες διορθωθεί και η μελέτη είχε σταλεί για την τελική έγκριση, αποκαλύφθηκε η αλήθεια, ότι η ίδια η νέα διοίκηση της Αττικό Μετρό είχε ζητήσει από τον ανάδοχο να σταματήσει την εκπόνηση της μελέτης, για την οποία έλεγαν ότι δεν υπάρχει.

Μάλιστα, σε ειδική εκδήλωση που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ τον Φεβρουάριο του 2020, ο μελετητής του σταθμού Βενιζέλου και εκπρόσωπος μεγάλου μελετητικού γραφείου υπογείων έργων της Αθήνας, όπως και ειδικοί με το αντικείμενο καθηγητές του Πολυτεχνείου, μπροστά σε ένα πολυπληθές, όσο και ειδικό με το αντικείμενο κοινό, διέψευσαν κατηγορηματικά τις κυβερνητικές επικλήσεις ότι δήθεν δεν υπάρχει τεχνική λύση ή ότι δήθεν δεν υπήρχαν μελέτες.
Αλλά οι δεξιοί είναι θρασείς και δεν υποχωρούν μπροστά στην επιστημονική αλήθεια. Όποτε αυτή δεν τους βολεύει, τότε φταίει η αλήθεια…

Αντί να κατασκευάζουν γκρεμίζουν, αρκεί να δίνουν αποζημιώσεις

Τι ήταν όμως αυτό που δεν άρεσε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και σταμάτησε μόλις ανέλαβε καθήκοντα την προηγούμενη πορεία που είχε το έργο;

Πρώτον δεν της άρεσε η διάψευση του αφηγήματος με το οποίο και πάλι η κυβέρνηση της ΝΔ το 2014 – 2015 είχε σταματήσει το έργο, ότι δηλαδή δήθεν δεν υπάρχει τεχνική λύση που να επιτρέπει την παραμονή των αρχαίων στη θέση τους. Καθώς η εκτέλεση του έργου αποδείκνυε ότι υπήρχε καινοτόμος λύση που εξασφάλιζε το διπλό επίτευγμα: Και Μετρό και Αρχαία.

Κι ακόμη δεν της άρεσε το γεγονός ότι ένα μεγάλο δημόσιο έργο θα ολοκληρώνονταν επί ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και θα πιστώνονταν τα πολιτικά οφέλη και όχι επί δικής τους διακυβέρνησης.

Διαστρέβλωσαν την αλήθεια λοιπόν για λόγους πολιτικού εγωισμού και μικροπολιτικής διαχείρισης ενός μεγάλου δημόσιου έργου και παρουσίασαν μια εικονική πραγματικότητα που τους βόλευε πολιτικά.

Η διαστρέβλωση της αλήθειας όμως και η επικοινωνιακή διαχείριση των πάντων σε βάρος της ουσίας, είναι δύο τυπικά χαρακτηριστικά μιας καθαρά δεξιάς και οπισθοδρομικής πολιτικής.

Γιατί η επικοινωνία δεν παράγει πολιτικό αποτέλεσμα, παρά μόνο εντυπώσεις…

Το δεύτερο που δεν άρεσε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και άλλαξε τον σχεδιασμό του έργου, είναι ότι αυτό προχωρούσε αποκλειστικά με παραγωγικές δαπάνες, οι οποίες δεν παράγουν υπερκέρδος για τον εργολάβο.

Πιστή λοιπόν στο νεοφιλελεύθερο προσανατολισμό της, σύμφωνα με τον οποίο τα δημόσια έργα κατασκευάζονται για να κερδίζουν από την υπεραξία τους οι μεγάλες εργολαβικές εταιρείες και όχι για να εξυπηρετούνται οι πολίτες και να υπηρετείται το δημόσιο συμφέρον, προκάλεσε τη σοβαρή καθυστέρηση του έργου, προκειμένου ο εργολάβος να νομιμοποιηθεί να διεκδικήσει αποζημιώσεις.

Το ίδιο ακριβώς δηλαδή που και πάλι η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε το 2012 – 2015.

Με τούτα και με τα άλλα η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο σταμάτησε την εκτέλεση του έργου ένα χρόνο περίπου πριν αυτό να ολοκληρωθεί και να λειτουργήσει, αλλά το πήγε πίσω και 4 ολόκληρα χρόνια.

Αφού από το καλοκαίρι του 2019 μέχρι σήμερα, το μόνο που έχουν κάνει είναι να ξηλώνουν και να αποδομούν ό,τι έργο έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ στο σταθμό Βενιζέλου για να αλλάξουν, λέει, το σχεδιασμό του, ώστε να μπορέσουν να αποσπαστούν, με κίνδυνο για την ακεραιότητά τους, τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που αποκαλύφθηκαν κατά την κατασκευή του, με αβέβαιο μέλλον για την ολοκλήρωσή του.

Καταστρέφουν δηλαδή το έργο που έγινε στο σταθμό και που κόστισε περίπου 5 εκατομμύρια Ευρώ επί ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορέσουν στη συνέχεια να καταστρέψουν το αρχαιολογικό σύμπλεγμα που προστατεύονταν από τα έργα που τώρα αποδομούν, αποσπώντας και μεταφέροντας τα αρχαία αλλού.

Και για να τα επιτύχουν αυτά, σταματούν την εκτέλεση του υπόλοιπου έργου, αφού οι 12 σχεδόν έτοιμοι υπόλοιποι σταθμοί, σύμφωνα με το νέο σχεδιασμό, πρέπει να περιμένουν να ολοκληρωθεί η Βενιζέλου για να μπορέσουν να λειτουργήσουν.

Ολέθριο και πλήρως καταστροφικό λοιπόν το ίχνος που αφήνουν στο έργο τον πρώτο μόλις χρόνο της διακυβέρνησής τους.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποκαλύπτει τη μεγάλη απάτη

Να λοιπόν γιατί ενοχλήθηκαν που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να επισκεφτεί το σταθμό Βενιζέλου, ο οποίος συμπυκνώνει όλες τις αμαρτίες και όλα τα εγκλήματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη.

Και πολύ σωστά ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλεσε την αλλαγή σχεδιασμού του έργου ως τη μεγαλύτερη απάτη του κ. Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη και σε βάρος των πολιτών της.

Αποκαλύπτοντας έτσι στους Έλληνες πολίτες την σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.

Όλα τα άλλα που με θράσος επιστράτευσαν περί μουσαμάδων και άλλων επικοινωνιακών… δαιμονίων, αποτελούν μέρος του θεάτρου σκιών, κοινώς καραγκιόζ μπερτέ, που έστησαν στη Θεσσαλονίκη για να κρύψουν τη μεγάλη απάτη που διαπράττουν σε βάρος της πόλης, σε βάρος των πολιτών και σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Κρείττον το σιγάν για τη ΝΔ

Γιατί όταν είσαι υπεύθυνος:

Για την καθυστέρηση της λειτουργίας ενός μεγάλου δημόσιου συγκοινωνιακού έργου σε βάρος της κοινωνίας που το περιμένει
Για την καταστροφή ενός σπουδαίου αρχαιολογικού μνημείου και ενός σημαντικού έργου πολιτισμού που θα κοσμούσε ένα σύγχρονο τεχνικό έργο με προφανή οφέλη για την ιστορία, τον πολιτισμό, αλλά και την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης.

Για τη μεταφορά εκατομμυρίων Ευρώ σε αποζημιώσεις από τα δημόσια ταμεία στα ταμεία του εργολάβου, εξ αιτίας της καθυστέρησης που ο ίδιος προκάλεσες στο έργο, τότε «κρείττον το σιγάν».

Άρθρο στο tvxs.gr

Σχολιάστε