My Twitter Feed

13 Δεκέμβριος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Μύλος» με τη κουβέντα στο ΔΣ -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Η διαμαρτυρία για τα αδέσποτα -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Για τις επιχειρήσεις στη Παιονία -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Λαύρος κατά των αποχωρήσεων -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Αύξηση μελών πάνω από 60%! -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Σκουρλέτης:Δυναμική συμπόρευση -

Τρίτη, 10 Δεκέμβριος, 2019

Πρωτοβουλία ενάντια στα αιολικά -

Δευτέρα, 9 Δεκέμβριος, 2019

Ιατρική κάνναβη σε Πολύκαστρο -

Δευτέρα, 9 Δεκέμβριος, 2019

«Έφυγε» ο σπουδαίος Στ. Τσιώλης

Φτωχότερη από σήμερα η οικογένεια του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς το πρωί ο Σταύρος Τσιώλης «έφυγε» από κοντά μας σε ηλικία 82 ετών, όπως έγινε γνωστό από ανακοίνωση των οικείων του Έλληνα δημιουργού στο Facebook γράφοντας επίσης το εξής:

«Ταξίδεψε στους ουρανούς, πέταξε προς έναν άλλο πολύχρωμο γαλαξία, ένα καλύτερο κόσμο όπου οι ψυχές χαίρονται το λίκνισμα των αστεριών και δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να προσεύχονται για όλους και όλα τα μικρά σπάνια και ταπεινά πράγματα που αγάπησαν σ΄αυτή τη ζωή… Μόνο λύπη γι όλα αυτά που μας χώρισαν και άγια τύχη γι όλα αυτά που ένωσαν».

Ο αγαπημένος των σινεφίλ, ο ιδιόρρυθμος δημιουργός της νέας εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, είχε δουλέψει από το 1958 ως βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες για να ακολουθήσουν 12 δικές του από το 1969.

Γνωστός για την εμβληματική ταινία «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (1998), που μαζί με το «Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε» (1992) και το «Γυναίκες που περάσατε από δω», που συμπληρώνει την τριλογία, κυκλοφόρησε το χειμώνα στις αίθουσας μετά από δεκατρία χρόνια απουσίας και κέρδισε έξι βραβεία.

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1937 και σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου στην Αθήνα. Από το 1958, πολλές από τις οποίες της Φίνος Φιλμ.

Η πρώτη δική του ταινία, η οποία βασίστηκε και σε δικό του σενάριο ήταν Ο μικρός δραπέτης για τη Φίνος Φιλμ το 1968. Το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία Κατάχρησις Εξουσίας. Κατόπιν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο για μια δεκαπενταετία και επανήλθε το 1985.

Η ταινία του «Μια Τόσο Μακρινή Απουσία» απέσπασε έξι πρώτα βραβεία στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης (1985) ενώ οι «Ακατανίκητοι Εραστές» το (1988) προβλήθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Εκτός από σενάρια για τη μεγάλη οθόνη είχε γράψει και έργα για το θέατρο, τα οποία έχουν καταγραφεί στο βιβλίο «Θεατρικά» και είναι τα εξής: «Τα κοκκινομπλέ πατίνια» (2006), «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης» (2011), «Η πόρτα» ή «Ο σωρός των φασολιών» (2012), ««Η δημοπρασία» και «Η γυναίκα του αστροναύτη».

Σχολιάστε