My Twitter Feed

15 Δεκέμβριος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Μύλος» με τη κουβέντα στο ΔΣ -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Η διαμαρτυρία για τα αδέσποτα -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Για τις επιχειρήσεις στη Παιονία -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Λαύρος κατά των αποχωρήσεων -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Αύξηση μελών πάνω από 60%! -

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος, 2019

Σκουρλέτης:Δυναμική συμπόρευση -

Τρίτη, 10 Δεκέμβριος, 2019

Πρωτοβουλία ενάντια στα αιολικά -

Δευτέρα, 9 Δεκέμβριος, 2019

Ιατρική κάνναβη σε Πολύκαστρο -

Δευτέρα, 9 Δεκέμβριος, 2019

Άδωνης, ο αδύναμος κρίκος

Του Κώστα Βαξεβάνη.


Ο Άδωνης Γεωργιάδης είχε μια σημαντική χρησιμότητα για τη ΝΔ. Μπορούσε να πει φωναχτά, να τσιρίξει για να κυριολεκτούμε, όσα ψιθύριζαν μεταξύ τους.
Αναλάμβανε, έχοντας καθιερώσει το πολιτικά ακαταλόγιστο, να προκαλέσει, να προβοκάρει, να συκοφαντήσει για να φέρει σε πέρας τις σκοτεινές αποστολές του κομματικού συστήματος. Υπάρχουν εκατοντάδες δείγματα της τακτικής του, που ξεκινάνε από την ευκολία με την οποία αλλάζει θέσεις, αγαπά ή μισεί πρόσωπα στην ίδια του την παράταξη και καταλήγουν στην αθλιότητα προς τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Το τελευταίο δείγμα είναι η προσπάθειά του να καθιερώσει αν όχι τη θέση, την υποψία, πως ο Τσίπρας και ο Πολάκης χρηματίστηκαν από τη Novartis. Ως κλασσικός ακροδεξιός που δεν απολογείται σε θέσεις ή πολιτική ηθική αλλά στην ικανότητά του να χτυπήσει τον αντίπαλο με κάθε τρόπο, λέει το πρωί πράγματα που αναιρεί το βράδυ, ξέροντας πως στο μεσοδιάστημα η βρώμικη φήμη έχει κάνει τη δουλειά της και έχει σπείρει την αμφιβολία. Ως σήμερα ο Άδωνης ήταν χρήσιμος στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έβγαζε τη βρομοδουλειά που δεν μπορούσαν να κάνουν οι εστέτ του κόμματος. Συσπείρωνε το φανατισμένο ακροατήριο και συνομιλούσε με κάθε ακροδεξιό που ήθελε τη ΝΔ ως συνέχεια του μίσους του Εμφυλίου και της Χούντας.

Επιπλέον η συμπόρευση με τον Άδωνη Γεωργιάδη ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας που είχε οδηγήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην αρχηγία της ΝΔ. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ όπου ορθώνεται η δεξιά πολυκατοικία του μέντορα Γ. Καρατζαφέρη, γνωρίζουν ότι η θεωρία του τεχνικού προβλήματος που είχε δημιουργήσει ερωτήματα στην εκλογική μάχη για την προεδρία της ΝΔ , μεταξύ του Βαγγέλη Μεϊμαράκη και του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει πολλά τεχνικά προβλήματα.

Το βέβαιο είναι πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγινε αρχηγός της ΝΔ, με τη συναίνεση του Σαμαρά και τη διοχέτευση των «ψηφοφόρων» του Άδωνη προς τον Μητσοτάκη. Η υποχρέωση όμως ή κατ’ άλλους η ομηρία του Μητσοτάκη από τον Άδωνη φτάνει μοιραία στο τέλος της. Κάθε μέρα που περνάει, ο Μητσοτάκης φεύγει από την ασφάλεια του επικοινωνιακού αφηγήματος και πέφτει στα κύματα της καθημερινότητας της πολιτικής του. Σε αυτή τη φουρτούνα δεν έχει την πολυτέλεια να υπερασπίζεται έναν τοξικό εσωκομματικό παράγοντα ο οποίος μάλιστα αποδίδει στον εαυτό του άλλο ρόλο απ΄ αυτόν που στην πραγματικότητα έχει. Πόσο μάλλον, όταν η πριγκιπική φύση του πρωθυπουργού και η καταγωγή του, δεν του επιτρέπουν να συμμερίζεται την όποια αντίληψη και προσμονή του Άδωνη, ως προσωπική του υποχρέωση.

Σε βάθος μόλις μερικών ημερών, ο Άδωνης Γεωργιάδης, πιεσμένος από τις καταστάσεις, μπήκε με τη θέλησή του στο κάδρο των εξελίξεων τραβώντας μαζί του και τον Μητσοτάκη. Ομολόγησε στην Ελβετική τηλεόραση (πιστεύοντας προφανώς πως είναι σαν τα εγχώρια κανάλια όπου κατέχει μόνιμες καρέκλες στα στούντιο) πως το σκάνδαλο της Novartis αφορά πολιτικά πρόσωπα. Το έκανε μάλιστα την περίοδο που ο Μητσοτάκης έστησε ολόκληρη Προανακριτική για να στηρίξει το αντίθετο. Για να αντιμετωπίσει όσα δημιούργησε επέλεξε την παλιά συνταγή των επιθέσεων και των τουρνέ στα κανάλια. Άρχισε να τσιρίζει, να απειλεί και να ισορροπεί επικίνδυνα ανάμεσα στα ψέματα και τις απειλές. Η διαφορά όμως είναι πως ακόμη και το κομματικό ακροατήριο που επένδυε στην αδωνοποίηση της πολιτικής ζωής για προεκλογικούς λόγους, δεν περιμένει να χειροκροτήσει τον Άδωνη γιατί έχει σοβαρά προβλήματα που περιμένει να λυθούν.

Στου Μαξίμου, του αποδίδουν πως στο υπουργείο του φωτογραφίζεται καθημερινά με επιχειρηματίες ρυθμίζοντας περισσότερο την προσωπική του ατζέντα παρά της κυβέρνησης και θυμίζει αφόρητα τον παλιό τύπο με το νανογιλέκο. Η εικόνα του υπουργού Ανάπτυξης είναι ενοχλητική. Επιλέον η τροπή που παίρνει η υπόθεση της Novartis, η οποία δεν είναι η επιθυμητή, καθιστά και πάλι τον Γεωργιάδη αρνητικό επίκεντρο εξελίξεων.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε δυσχερή θέση απέναντι σε προβλήματα που εμφάνιζε ως αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Οι πρόσφυγες, οι εξελίξεις στη Βόρεια Μακεδονία, οι επενδύσεις που δεν ήρθαν καβάλα στην μπουλντόζα με την οποία θα έμπαινε ο Άδωνης στο Ελληνικό, τα νούμερα που δεν βγαίνουν ειδικά για τον… μεσαίο χώρο είναι κομμάτια της αδυσώπητης κυβερνητικής καθημερινότητας. Η φιγούρα του Άδωνη να κουνάει χέρια, πόδια και δημοσιογράφους σε ένα τέτοιο τοπίο δεν είναι ό,τι καλύτερο. Μάλλον θυμίζει πόσο ακραία είχε συμπεριφερθεί ο Μητσοτάκης για να πάρει την εξουσία.

Μπορεί κανένας να μην θέλει να βγει για να κατηγορήσει τον Άδωνη (ποιος να μπλέξει με αυτόν που έβαλε για να μπλέξουν οι άλλοι;) αλλά ήδη στη ΝΔ αποτελεί σημείο αναφοράς. Μπορεί πριν από λίγους μήνες να γελούσαν με τα καμώματά του θεωρώντας ότι ήταν ένα συστατικό της βρώμικης νίκης, αλλά τώρα σκέφτονται πως τα πράγματα θα ήταν καλύτερα με περισσότερη σιωπή και χωρίς αυτόν. Ο Άδωνης γίνεται καθημερινά στόχος για να πυροβολούν την κυβέρνηση. Στο άμεσο μέλλον το ερώτημα δεν είναι αν θα τον πετύχουν αλλά αν θα πετύχει και πότε ο ίδιος τον Μητσοτάκη. Από τη μεριά του φυσικά ο Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά τι τον απειλεί. Και επειδή όχι μόνο δεν φυσάνε οι άνεμοι της ανάπτυξης αλλά πλακώνουν και οι θύελες της Novartis , είναι λογικό να χρειαστεί μια Ιφιγένεια για θυσία . Ή έστω έναν Κουτσόγιωργα.

Άρθρο στο koutipandoras.gr

Σχολιάστε