My Twitter Feed

28 Σεπτεμβρίου, 2021

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

“Η οργή να γίνει δύναμη αλλαγής” -

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου, 2021

Παρεμβάσεις στη ΔΕ Πικρολίμνης -

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου, 2021

Φωτιά σε δασική περιοχή του Φανού -

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου, 2021

Τρίτοι χειρότεροι στα εμβόλια! -

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου, 2021

Διυλιστήρια νερού στο Δήμο Κιλκίς -

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου, 2021

Οι κούκλες ξανάρχονται στο Κιλκίς -

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου, 2021

Ζεστάθηκαν οι σχέσεις τους! -

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου, 2021

Επίσκεψη Μ. Ξενογιαννακοπούλου -

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου, 2021

Το Δικαστικό στο Μύλο Σαμαρά

Του Θανάση Βαφειάδη.


«Θέμιδος μέλαθρον μοι έννεπε, μούσα, πολύπαθον, ο μάλα πολλά πλάχθη» θα μπορούσαν να είναι οι πρώτοι στίχοι της ραψωδίας Α’ για την Οδύσσεια του Δικαστικού μεγάρου Κιλκίς. Γιατί το απολύτως απαραίτητο για αξιοπρεπείς συνθήκες απονομής της δικαιοσύνης δικαστικό μέγαρο, ως άλλος Οδυσσεύς, περιπλανήθηκε σε κάθε πιθανό δημόσιο κτήριο που θα μπορούσε να αποκατασταθεί κατάλληλα για τη νέα του χρήση και σε κάθε πιθανό οικόπεδο που ήταν διαθέσιμο στην πόλη μας: από τις δίδυμες καπναποθήκες και το χώρο της VI Μεραρχίας μέχρι το οικοτροφείο της Μητρόπολης και μετέπειτα νομαρχιακό κατάστημα ή το Εκκλησιαστικό Λύκειο δίπλα στους Δεκαπέντε Μάρτυρες. Και όλοι οι λειτουργοί δικαιοσύνης μαζί και οι πολίτες αγανάκτησαν περιμένοντας τόσα χρόνια, με πρώτους και καλύτερους τους δικηγόρους που εξέφραζαν την οργή τους για την καθυστέρηση. Και επιτέλους κάποια στιγμή και μετά από πολύχρονες δικαστικές διαμάχες και αγορά ποσοστών συνιδιοκτησίας από το Δήμο, βρέθηκε το οικόπεδο και δεν ήταν άλλο από το γνωστό «μύλο του Σαμαρά», που βρίσκεται μεταξύ των οδών 21ης Ιουνίου, Διονυσίου και Αγ. Δημητρίου.

Πρόκειται για τον πιο γνωστό μύλο του Κιλκίς, που είχε κτιστεί στα τέλη του 19ου ή στις αρχές του 20ου αιώνα. Σύμφωνα με το βιβλίο πρακτικών του οθωμανικού κτηματολογίου που φυλάσσεται στο Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας, το οικόπεδο του κυλινδρόμυλου βρισκόταν επί της οδού Καρά Δαγ στη συνοικία «Στόικο», στην τοποθεσία Μπουγιούκ Χαυλή (Μεγάλη Αυλή) του χωρίου Κιλκίς που ήταν βακουφικό κτήμα της Χατζή Αϊσέ Σουλτάν. Ανήκε στον Μιχαήλ Χατζηντίνο και το 1909 περιήλθε στην κυριότητα των τριών γιων του Νικολάου, Κύριλλου και Πέτρου, που κατείχαν τα ¾ και αγόρασαν και το υπόλοιπο ¼ από τις Οθωμανίδες υπηκόους Κατερίνα και Σουλτάνα.

Ο μύλος, που ήταν ένα από τα ελάχιστα κτίρια που σώθηκαν από την πυρκαγιά που ξέσπασε κατά τη διάρκεια της μάχης του 1913, ήταν ένα διώροφο κεραμοσκεπές κτήριο, διαστάσεων 12Χ14μ. σε δενδρόφυτη έκταση που περικλείονταν με μανδρότοιχο. Στο πρώτο ρυμοτομικό σχέδιο του Κιλκίς, που εγκρίνεται με Βασιλικό Διάταγμα στις 4-3-1916, αποτυπώνεται το συγκρότημα, που μάλιστα βρίσκεται εκτός της οριογραμμής η οποία οριοθετεί τον οικισμό.

Το 1923 οι κληρονόμοι των αδελφών Χατζηντίνου πούλησαν τα μερίδια τους στους Δημήτριο Σαμαρά, Αριστείδη και Μιχαήλ Χατζηπαύλου. Τα συμβόλαια υπογράφηκαν στο κατάστημα του ειρηνοδικείου Κιλκίς, που ήταν ταυτόχρονα και έδρα του συμβολαιογραφείου του συμβολαιογραφούντος ειρηνοδίκου Κιλκίς Ιωάννη Ζώκου. Το τελευταίο συμβόλαιο υπογράφηκε στις 21-1-1924 με πωλητή τον Θεόδωρο Νικολάου Χατζηντίνου, μόνιμο κάτοικο Σόφιας ο οποίος αγνοούσε πλήρως την ελληνική, γι αυτό και χρειάστηκε η βοήθεια διερμηνέα. Ένα άλλο μέλος της οικογένειας του Νικολάου Χατζηντίνου, η κόρη του Ελισάβετ Ψαθά, εμφανίζεται σε μεταγενέστερο συμβόλαιο ως μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης. Να λοιπόν και που από τα συμβολαιογραφικά έγγραφα μπορούν να προκύψουν ιστορικά και πολιτικά συμπεράσματα όπως το ότι η διαφορά εθνικής συνείδησης των παλιών κατοίκων του Κιλκίς εμφανιζόταν ακόμη και ανάμεσα σε αδέλφια!

Με το ρυμοτομικό σχέδιο του 1930 (ΠΔ 11-6/19-6-1930 «περί αναθεωρήσεως του σχεδίου του συνοικισμού Κιλκίς») το οικόπεδο χαρακτηρίστηκε ως κοινόχρηστος χώρος (Με βάση την 5465/1995 απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας άρθηκε η απαλλοτρίωση και τροποποιήθηκε η χρήση του).

Σε εμπορικό Οδηγό του 1937-38 το συναντάμε ως αλευρόμυλο Αλαφούζου – Φούντα, από τα ονόματα των επιχειρηματιών που είχαν την εκμετάλλευσή του.

Ο μύλος λειτούργησε μέχρι το 1972 αποτελώντας σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της πόλης. Το νέο δικαστικό μέγαρο που θα χτιστεί στη θέση του θα αποτελεί κι’ αυτό σημείο αναφοράς και ελπίζουμε ότι θα είναι ένα στολίδι για την πόλη μας. Κι όπως «η μυλωνού βάζει τον άντρα της με τους πραματευτάδες» έτσι κι εμείς θα βάζουμε την πόλη μας στην ίδια θέση με τις πόλεις που διαθέτουν ωραιότατα και επιβλητικά δικαστικά μέγαρα. Εκτός αν, κατά το κοινώς λεγόμενον, σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και η ανέγερση του δικαστικού μεγάρου παραπεμφθεί στις καλένδες. Οπότε ποιος είδε τους δικηγόρους και δεν φοβήθηκε. Γιατί οι δικηγόροι αν θυμώσουν λειτουργούν ως έχοντες «θεωρία επισκόπου και καρδία μυλωνά», ακολουθώντας μάλιστα την ίδια διαδικασία άλεσης που χρησιμοποιείται στους μύλους και συνίσταται στο τετράπτυχο: καθαρισμός (των ενοχικών δικαιωμάτων), άλεση (στους κυλίνδρους της ποινικής δικονομίας), κοσκίνισμα (όπως κατά τον έλεγχο του φακέλου της δικογραφίας), σάκιασμα (καταδίκη). Τα παραπάνω μπορώ να τα επιβεβαιώσω, δίνοντας και όρκο όπως οι μάρτυρες των δικαστηρίων, καθώς τυγχάνω «δικηγορόπληκτος» – κατά το πυρόπληκτος- ως σύζυγος, κουνιάδος, μπατζανάκης και θείος δικηγόρων.

«Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα», όπως λέει και ο αγαπημένος μου Γιάννης Ρίτσος…

Ανάρτηση στο facebook https://www.facebook.com/thvafeiadis

Σχολιάστε