My Twitter Feed

11 Αυγούστου, 2022

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Μένουμε στα ίδια υψηλά επίπεδα -

Τετάρτη, 3 Αυγούστου, 2022

Πιστώσεις για νέους γεωργούς -

Τρίτη, 2 Αυγούστου, 2022

Πλημμυρίδα κόσμου για την Ελ. Βιτάλη -

Τρίτη, 2 Αυγούστου, 2022

Νεκρός 23χρονος από συμπλοκή -

Δευτέρα, 1 Αυγούστου, 2022

OMNES: Επιδότηση για Ουκρανούς -

Δευτέρα, 1 Αυγούστου, 2022

“Πλήττεται η Δημοκρατία μας” -

Παρασκευή, 29 Ιουλίου, 2022

Παντού σαρώνει πάλι ο κορονοϊός! -

Τετάρτη, 27 Ιουλίου, 2022

Στον ΟΠΕΚΕΠΕ ο Γ. Γεωργαντάς -

Τετάρτη, 27 Ιουλίου, 2022

Το δικαίωμα στην γκρίνια

karteros-thanasisΤου Θανάση Καρτερού.


Αν δεν κλείσει το ασφαλιστικό, δεν μπαίνει το ΔΝΤ σε συζήτηση του χρέους. Το εκσφενδόνισε επί των κεφαλών της κυβέρνησης -και των δικών μας- η Κριστίν Λαγκάρντ, που μιλά άπταιστα τη γλώσσα των πιο σκληρών από τους δανειστές. Στη δική μας γλώσσα αυτό μεταφράζεται ως εξής: Αν δεν παραιτηθείτε από την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών και δεν αποδεχτείτε μείωση των συντάξεων -κύριων και επικουρικών-, μπαίνετε για άλλη μια φορά σε επικίνδυνη περιδίνηση. Και σίγουρα η χώρα δεν βγαίνει από το αδιέξοδο στο οποίο τόσα χρόνια βολοδέρνει. Εκβιασμός; Σιγά την είδηση!

Ούτε ψύλλος στον κόρφο της κυβέρνησης, εν ολίγοις. Διότι οι δανειστές, ή κάποιοι από αυτούς, απαιτούν ταυτόχρονα νέα μέτρα λιτότητας, ύψους αρκετών δισ. Απορρίπτουν κάθε πρόταση που θίγει τους εύπορους, όπως ας πούμε την πρόταση για συντελεστή 50% σε υψηλά εισοδήματα. Ζητούν -τα ίδια Παντελάκη μου- να φορτωθούν -πάλι!- τα βάρη στα γνωστά υποζύγια. Και με τα γνωστά -πασίγνωστα- αποτελέσματα. Με αποτέλεσμα να απορούν -πάλι!- όσοι πιστεύουν ότι στόχος τους είναι να σώσουν την Ελλάδα κι όχι να την τιμωρήσουν μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας.

Αυτά από ‘κεί. Από ‘δώ έχουμε τις δυο διαμαρτυρόμενες κοινωνίες. Εκείνη που κουράστηκε να πληρώνει τα σπασμένα άλλων. Κι εκείνη που θύμωσε γιατί καλείται να πληρώσει κάποια από τα σπασμένα της. Το ότι έχουν έρθει εις γάμου κοινωνία στις κινητοποιήσεις δεν αλλάζει την εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους. Διότι εκείνοι, ας πούμε, που σκίζουν τις γραβάτες τους για το άδικο κράτος ξέρουν καλά ότι, αν δεν τα πάρει από αυτούς το άδικο κράτος, θα τα πάρει από τους άλλους. Αυτός είναι ο κοινωνικός αυτοματισμός των κοινωνικών αυτοματισμών. Να πληρώνουν άλλοι για μένα.

Τη δύσκολη κατάσταση επιτείνει η χαρά των βαρόνων στην αναμπουμπούλα. Επ’ αυτού δεν χρειάζονται σχόλια. Εκείνο που χρειάζεται σχόλιο είναι η τύφλωση πολλών που ανήκουν -κοινωνικά και πολιτικά- στην από ‘δώ μεριά και αρνούνται να δουν πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα. Και τι μας περιμένει όλους αν, ο μη γένοιτο, περάσουν τα σχέδια για ανατροπή αυτής της κυβέρνησης. Όσοι το καταλαβαίνουν όμως ας κρατήσουν τις θέσεις τους χωρίς πολλές γκρίνιες. Αυτή η μάχη θα κρίνει ακόμα και το δικαίωμα να γκρινιάζουμε δημιουργικά…

Άρθρο στην ΑΥΓΗ

Σχολιάστε