My Twitter Feed

23 Ιανουαρίου, 2022

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΚΚΕ: Ντοκιμαντέρ για τη Μακρόνησο -

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου, 2022

Σε επιφυλακή ενόψει κακοκαιρίας -

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022

Δωρεάν τεστ σε Κιλκίς – Παιονία -

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022

Απινιδωτές στα γήπεδα της Παιονίας -

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022

Πανδημία: Η τραγωδία του Κιλκίς! -

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου, 2022

Αιτήματα γονέων του Π. Αγιονερίου -

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου, 2022

ΕΒΕ: Να αποφύγουμε νέα λουκέτα -

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου, 2022

Πρόσληψη έξι 8μηνιτών στη ΠΕ -

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου, 2022

Τα μαρτυρικά χωριά Κρουσίων

Του Θανάση Βαφειάδη.


Το Μουσγαλή – το Μουρσαλή το Κοτσολάρ’ τα τρία
τα κάψανε οι Γερμανοί του Χίτλερ τα θηρία.
Εξήντα πέντε Έλληνες εκάηκαν μια μέρα
από τυράννων Γερμανών κι αρχιφασιστών σφαίρα.
Τους Μουρσαλιώτες κλείσανε μέσα στην εκκλησιά τους
και τους εβάλανε φωτιά μαζί με τα παιδιά τους.
Κι ένα πρωτοπαλίκαρο το θάνατο αψηφώντας
μη μας ξεχνάτε Έλληνες είπε παρακαλώντας.

Έτσι αποθανάτισε η λαϊκή μούσα το μεγαλύτερο από τα εγκλήματα που διέπραξε ο ναζισμός στην περιοχή του Κιλκίς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Το ολοκαύτωμα των τριών χωριών των Κρουσσίων δεν υπήρξε φυσικά το μοναδικό έγκλημα των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και των συνεργατών τους καθώς οι εκτελέσεις και οι φυλακίσεις πατριωτών, ο εμπρησμός και η λεηλασία χωριών του νομού μας ήταν τα συνήθη αποτρόπαια μέσα για να καμφθεί το αδούλωτο πνεύμα του λαού μας. Οι κάτοικοι των τριών μαρτυρικών χωριών των Κρουσίων, του Κλειστού (Μουσγαλί), του Αμπελόφυτου (Μουρσαλί) και της Κυδωνιάς (Κοτζιαλάρ) υπήρξαν τα πρώτα θύματα μαζικής εξόντωσης, η οποία διαπράχθηκε με τέτοια αγριότητα που η λέξη θηριωδία είναι πολύ επιεικής για να περιγράψει τα όσα συνέβησαν. Τα τρία χωριά του Κιλκίς είχαν επίσης το θλιβερό προνόμιο να είναι από τους πρώτους μαρτυρικούς τόπους που ξεκληρίστηκαν από τους Γερμανούς. Είχαν προηγηθεί η Κάντανος (3-6-1941), ο Κερίτης (1-8-1941), η Δράμα (29-9-1941) και τα Κερδύλια (17-10-1941).

Τα τρία ορεινά χωριά των Κρουσίων έγιναν εστίες αντιστασιακής δράσης από τους πρώτους κιόλας μήνες της γερμανικής κατοχής. Ο αγωνιστής της αντίστασης Θανάσης Μητσόπουλος στο βιβλίο του «Το 30ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ» περιέγραψε τη δράση αυτή: «Στις 13 του Σεπτέμβρη 1941 ξεκινάει αποφασιστικότερα και το Κιλκίς. Έκανε την εμφάνισή του στα ορεινά χωριά του νομού Κιλκίς Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κλειστό (Μουσγαλή) και Κυδωνιά (Κοτσολάρ) η ομάδα «Αθανάσιος Διάκος». Επικεφαλής ήταν ο Χρήστος Μόσχος – Πέτρος από τη Χαλκιδική, δάσκαλος στη Μαυροπλαγιά Κιλκίς και έφεδρος ανθυπολοχαγός. Από τα πρώτα μέλη της ομάδας ήταν οι αγωνιστές: Χρήστος Χριστοφορίδης (Γαρέφης) από το χωριό Τέρπυλλος Κιλκίς, Γιάννης Καρυοφύλλης (Στάθης) από το χωριό Πορρόια, Κόλλιας Δαμιανίδης από το χωριό Κοκκινιά Κιλκίς, Γρηγόρης Μασμανίδης από το χωριό Μεγάλη Βρύση, Αγγελής Αναγνωστίδης, Κώστας Γιακουσίδης, Φάνης (ψευδώνυμο), Γιώργος Λαζαρίδης, Αλέκος Χαρατσίδης όλοι αυτοί από τα Αμάραντα Κιλκίς, Φίλιππος Μιχαηλίδης και Αχιλλέας από το Γερακαριό (τον Αχιλλέα τον κρέμασαν οι Γερμανοί το 1943 στην πλατεία του Κιλκίς). Επίσης μέλη της ομάδας ήταν ο Χρήστος Μιχαηλίδης από την Κοκκινιά και ο Σάββας Κωνσταντινίδης από την Κορομηλιά.

Η ομάδα «Αθανάσιος Διάκος έμεινε κρυμμένη κάπου μια εβδομάδα στο χωριό Μουσγαλή στο σπίτι του αφοσιωμένου αγωνιστή Αλέξη, που λίγες μέρες αργότερα εκτελέστηκε, μαζί με άλλους πατριώτες, από τους Γερμανούς. Οι δυο αυτές ανταρτοομάδες «Οδυσσέας Ανδρούτσος» και «Αθανάσιος Διάκος» είναι οι πρώτες που συγκροτήθηκαν σ’ όλη την Ελλάδα. Δημιουργήθηκαν από την εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση «Ελευθερία» που είχε ιδρυθεί το Μάη του 1941 στη Θεσσαλονίκη από το ΚΚΕ και είναι η πρώτη εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση που ιδρύθηκε στην Ελλάδα κατά τη φασιστική κατοχή».

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1941 σημειώθηκε η πρώτη πανελλαδικά οργανωμένη στρατιωτική επίθεση ανταρτών κατά ανδρών του γερμανικού στρατού κατοχής. Στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Σερρών πυροβολήθηκε από άνδρες της ανταρτοομάδας «Αθανάσιος Διάκος» αυτοκίνητο του γερμανικού στρατού κατοχής με αποτέλεσμα το θάνατο δυο Γερμανών στρατιωτών. Η ενέργεια αυτή αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων προκάλεσε όμως και την οργή της γερμανικής διοίκησης η οποία εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση υπέγραφε ο διοικητής Μακεδονίας – Αιγαίου: «Την 22αν Σεπτεμβρίου τρ. έτους επυροβολήθη φορτηγόν αυτοκίνητον του γερμανικού στρατού μεταξύ της τοποθεσίας Λαχανά και Ευαγγελιστρίας όπου εφονεύθησαν δύο γερμανοί στρατιώται και ετραυματίσθησαν δύο Έλληνες εργάται. Εις την αναφερομένην περιφέρειαν εκρατήθησαν 15 όμηροι. Εις περίπτωσιν επαναλήψεως τοιούτου είδους επιθέσεων θα μεταχειρισθώ τα πλέον αυστηρά μέτρα. Όστις βοηθεί καθ’ οιανδήποτε τρόπον ταραχοποιούς και παρόμοια άτομα θεωρηθήσεται συνένοχος». Την οργή της εξέφρασε και το δημοσιογραφικό όργανο των Γερμανών η εφημερίδα ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΗ που στο φύλλο της 28-9-41 διερωτούνταν: «Ποία τέρατα αποφώλια, ποία αποβράσματα της κοινωνίας, ποίοι κτηνώδεις ανέλληνες (sic) απετόλμησαν να εγείρουν δολοφονικά όπλα κατά γερμανικού στρατιωτικού αυτοκινήτου;»

Το επόμενο μεγάλο χτύπημα δόθηκε στις 19-10-1941 πάλι στο δημόσιο δρόμο Θεσσαλονίκης – Σερρών κοντά στο χωριό Όρλιακο όπου οι αντάρτες έστησαν ενέδρα σε διερχόμενο γερμανικό αυτοκίνητο σκοτώνοντας 4 Γερμανούς και έναν μοίραρχο της Χωροφυλακής. Οι αντάρτες αφού πήραν οπλισμό και πολεμοφόδια αποσύρθηκαν στα υψώματα των Κρουσσίων. Η απάντηση των Γερμανών ήταν η πυρπόληση στις 20-10-1941 των Κερδυλίων και η εκτέλεση 222 ανδρών μπροστά στα έντρομα μάτια των γυναικόπαιδων.

Ανάρτηση στο facebook https://www.facebook.com/thvafeiadis/posts/178619201096281

Σχολιάστε