My Twitter Feed

23 Σεπτεμβρίου, 2021

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

SOS για τη μεταδοτικότητα σε Κιλκίς -

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2021

Η επίσκεψη Ανδρουλάκη στο νομό -

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2021

Ξεπεράσαμε τα 50 κρούσματα -

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

Αξιούπολη: Δημοπρατήθηκε η μελέτη Μουσείου -

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

Ο Γεωργαντάς με τη διοίκηση των ΕΛΤΑ -

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

“Άμεσα ΜΕΘ και προσλήψεις” -

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

Ανησυχία εργαζομένων σε δήμους -

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021

Τον έπιασαν με 21 κιλά κάνναβη -

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου, 2021

Ο εγχώριος ορμπανισμός

Του Τάσου Παππά.


Η έκθεση πολιτικής πολυφωνίας (ευφημισμός) που παρέδωσε ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (αυτός που αρνείται να παραιτηθεί) στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής αποκαλύπτει την κατάσταση που επικρατεί στην ενημέρωση των τηλεοπτικών σταθμών. Ουδείς ξαφνιάστηκε.

Ούτε η κυβέρνηση (αυτό δα έλειπε), ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης (βιώνουν το πρόβλημα σε καθημερινή βάση), ούτε τα συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων (το έχουν επισημάνει αρκετές φορές), ούτε βεβαίως οι διευθυντικές ομάδες των ιδιωτικών δικτύων δήθεν ενημέρωσης (δικό τους είναι το μοντέλο μονοφωνίας). Το ΕΣΡ δεν υπέβαλε τον μέσο όρο πολιτικής πολυφωνίας για ολόκληρο το 2019, ακόμα όμως και με αυτήν την παράλειψη (εσκεμμένη ή χωρίς πρόθεση, είναι άγνωστο) αποδεικνύεται ότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι ο απόλυτος κυρίαρχος, το αγαπημένο παιδί της τηλεόρασης. Η λίστα Πέτσα έκανε καλή δουλειά.

Πιο αποστομωτική για όσους ισχυρίζονται ότι όλα αυτά είναι υπερβολές είναι η παρέμβαση του ΚΙΝ.ΑΛΛ. Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. επανήλθε στην καταγγελία της μεροληψίας των καναλιών υπέρ της Ν.Δ. Μπορεί να μην υιοθέτησε το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜέΡΑ 25 για παραίτηση του προέδρου του ΕΣΡ, αλλά δημοσιοποίησε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το διάστημα 8/11 – 2/12/2020 υπήρξαν 229 εμφανίσεις στελεχών της Ν.Δ., 93 του ΣΥΡΙΖΑ και 24 του Κινήματος Αλλαγής. Μάλιστα, σημειώνουν ότι «με τον μανδύα του “ειδικού” ή του “σχολιαστή”, τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος παρελαύνουν στα τηλεοπτικά πάνελ, προπαγανδίζοντας την κυβερνητική γραμμή, εργαλειοποιώντας την ενημέρωση, φιμώνοντας την αναγκαία κριτική».

Οντως, αυτό συμβαίνει. Κραυγαλέο παράδειγμα ειδικών που είναι και στελέχη της Δεξιάς είναι οι τρεις διεθνολόγοι-βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που έχουν πιάσει στασίδι στα τηλεοπτικά πάνελ, αναλύουν τις θέσεις της κυβέρνησης ως ειδικοί, επικροτούν τις επιλογές της, αποφεύγουν να κάνουν κριτική ακόμα και σε ορατές διά γυμνού οφθαλμού αστοχίες του πρωθυπουργού, επαναλαμβάνουν μονότονα και κυρίως χωρίς αντίλογο ότι η ευφυής εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης (συνδυασμός ψυχραιμίας και αποφασιστικότητας, λένε) έχει στριμώξει στο καναβάτσο τον προκλητικό Ερντογάν και έχει υποχρεώσει τους λιγόψυχους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ να υιοθετήσουν τις απόψεις μας.

Οταν τα γεγονότα τούς διαψεύδουν, επειδή ως γνωστόν είναι πεισματάρικα, το γυρίζουν στη θεωρία και στις γεωπολιτικές αναλύσεις. Από τα κολοβά στοιχεία του ΕΣΡ και από τη σχετικά πιο ακριβή εικόνα που δίνει το ΚΙΝ.ΑΛΛ. λείπει μία παράμετρος. Οι υπουργοί, οι αναπληρωτές υπουργοί και οι υφυπουργοί βγαίνουν στις τηλεοράσεις χωρίς αντίπαλο ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε από τα άλλα κόμματα. Τις περισσότερες φορές παίζουν μόνοι τους στο γήπεδο, αφού οι οικοδεσπότες (υπάρχουν ασφαλώς και οι τιμητικές εξαιρέσεις) τους αντιμετωπίζουν σαν να είναι προσκεκλημένοι σε φιλική σύναξη για χαλαρή κουβεντούλα με τσάι και βουτήματα.

Η κυβέρνηση έχει πετύχει τον στόχο της. Η διαπλοκή είναι στα πάνω της. Ποτέ βεβαίως δεν ήταν στα κάτω της, αλλά στην παρούσα φάση έχει ξεσαλώσει. Η κατάσταση που επικρατεί παραπέμπει σε μονοκομματικά καθεστώτα. Η κυβέρνηση διευκολύνει τους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών δικτύων και αυτοί τη στηρίζουν χωρίς αστερίσκους. Αιμομικτική η σχέση. Κανένας δεν ξοδεύει χωρίς να αναμένει κάποιο αντίκρισμα. Λογικό. Με τη διαφορά όμως ότι η Δεξιά δεν δίνει δικά της λεφτά -αυτή χρωστάει και της Μιχαλούς-, μοιράζει δημόσιο χρήμα.

Η αντιπολίτευση έχει μείνει στις διαπιστώσεις και στις καταγγελίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί την κυβέρνηση και τους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών δικτύων, μιλάει για «δημοσιογραφικά πιστόλια» που εκτελούν συμβόλαια και για «ΥΕΝΕΔοποίηση της ενημέρωσης. Ε, και; Κέχωδεν η φορβάς εν τη άλω. Κατά το κοινώς λεγόμενο «χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι»! Το ΚΚΕ, μονίμως ριγμένο με όλες τις κυβερνήσεις, δηλώνει διά του γραμματέα του Δ. Κουτσούμπα ότι θα συνεχίσει να προσπαθεί «ώστε το μήνυμα του ΚΚΕ να ξεπεράσει τα στεγανά που επιβάλλει ο μιντιακός αυταρχισμός, χωρίς φυσικά να έχουμε αυταπάτες» («Εφημερίδα των Συντακτών» 5/12/2020). Αποφασισμένη απόγνωση.

Αυτό κάνει εδώ και χρόνια το ΚΚΕ χωρίς αποτέλεσμα. Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. αποφάσισε να δημιουργήσει ένα παρατηρητήριο δημοσιότητας, που θα μετρά και θα αξιολογεί την πολιτική πολυφωνία και θα δημοσιεύει σε τακτική βάση στοιχεία από τις εμφανίσεις πολιτικών στελεχών στα κανάλια εθνικής εμβέλειας. Σιγά που θα τρομάξουν στο Μαξίμου, σιγά που θα φοβηθούν οι ιδιοκτήτες και οι διευθυντικές ομάδες των καναλιών εθνικής εμβέλειας. Αυτό όμως που ενδεχομένως θα θορυβήσει το σύστημα και θα το αναγκάσει να αναδιπλωθεί είναι η οργανωμένη αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και εδώ και στα ευρωπαϊκά όργανα. Να συνεργαστούν και να περάσουν από την παθητική άμυνα στην επίθεση. Από τον καθιστό πόλεμο στην ανοιχτή αναμέτρηση. Χρειάζεται όμως κάποιος αρχηγός να πάρει την πρωτοβουλία και οι υπόλοιποι να ανταποκριθούν. Αλλιώς, ας βολευτούν με τα ψίχουλα που τους πετάει ο ορμπανισμός.

Ανάγωγα

Η δήλωση που φέρεται να έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων ήταν η εξής: «Είναι τουλάχιστον παράδοξο τη στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να επιβάλουν κυρώσεις στην Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, η Ευρώπη να εξακολουθεί να βουλιάζει σε “εάν και αλλά”». Εκπλήσσομαι, κύριε πρωθυπουργέ. Μας προετοιμάζατε για θρίαμβο, αλλά κάπου στράβωσε το ματσάκι. Να υποθέσω ότι το κάνατε επίτηδες ώστε να έχουμε τον Μάρτιο διπλή γιορτή; Και για το 1821 και για το 2021; Μάλλον. Ευφυής κίνηση. Κολοκοτρωνέικη! Πού να το καταλάβουν οι κουτόφραγκοι και ο σύγχρονος Δράμαλης.

Άρθρο στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Σχολιάστε