My Twitter Feed

14 Μαΐου, 2021

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Νεο εργο για τον Κιλκισιωτη συγγραφεα

Ο θεατρικός συγγραφέας, Βασίλης Κατσικονούρης, γνωστός από τη μεγάλη επιτυχία «Το γάλα», γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1960. Μ` αφορμή το καινούργιο του έργο «Πήρε τη ζωή της στα χέρια της», μιλάει στο σημερινό «Βήμα» για τη δική του, «πιο διεθνοποιημένη» γενιά δημιουργών. Αναδημοσιεύουμε:

«Μικρός πάντα ονειρευόμουν να γράψω ένα μυθιστόρημα, αλλά βαριόμουν τις περιγραφές. Οταν κατάλαβα ότι με τον θεατρικό διάλογο μπορείς να πεις αυτά που θες με δύο ατάκες, ενθουσιάστηκα. Κατάλαβα ότι με το θέατρο κόβεις δρόμο. Βγάζεις μια πύκνωση και μια θερμοκρασία μέσω του λόγου. Φτιάχνεις κάτι ζωντανό».
Ο Βασίλης Κατσικονούρης ανήκει στη νεότερη γενιά των ελλήνων θεατρικών συγγραφέων. Εχοντας στο ενεργητικό του τη μεγάλη επιτυχία που έκανε «Το γάλα» καθώς και άλλα θεατρικά του, όπως το «Καλιφόρνια ντρίμιν» ή «Το μπουφάν της Χάρλεϊ», επιστρέφει με ένα καινούργιο έργο. «Πήρε τη ζωή της στα χέρια της» ο τίτλος του και πρόσφατα ανέβηκε στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου από τον Γιώργο Παλούμπη.
«Οταν γράφω έχω ήδη ξεχάσει ποια ήταν η αφορμή. Μετά ίσως σκέφτομαι ότι ήταν ένα περιστατικό, ένα θραύσμα, μια ανάμνηση, ένα όνειρο, μια κουβέντα, ένα σχέδιο που ματαιώθηκε. Επειτα στη γραφή, η ροή, το πώς κυλάει το κείμενο, με κάνει να καταλάβω ότι 
έρχεται έργο» λέει και επισημαίνει ότι δεν γράφει ούτε κατόπιν παραγγελίας ούτε πάνω σε συγκεκριμένους ηθοποιούς. «Πιστεύω ότι κάνει ζημιά γιατί σε περιορίζει πολύ. Πρέπει να φτιάχνεις ψυχισμούς και όχι προσωπεία. Σαν ένα άρωμα όπου ο ηθοποιός είναι το μπουκάλι ή το δέρμα». Μοναδική εξαίρεση, προς το παρόν, ένας μονόλογος που έγραψε πάνω στονΔημήτρη Πιατά με τίτλο «Ο Μάκης» (όπου Μάκης είναι ένα ψάρι) και δεν έχει παιχτεί ακόμα.
Με το τωρινό του θεατρικό ολοκληρώνει μια άτυπη τριλογία με θέμα τους ανυπεράσπιστους, η οποία ξεκίνησε με «Το γάλα» και συνεχίστηκε με τους «Αγνοούμενους». «Στην προκειμένη περίπτωση ανυπεράσπιστη είναι μια γυναίκα, η Φωτεινή, που έχει περάσει κάποιες ψυχικές ταλαιπωρίες, πηγαίνει σε έναν ψυχοθεραπευτή και τον ερωτεύεται. Και αυτό είναι όλο για εκείνη. Οχυρώνεται πίσω από τη δεοντολογία που δεν επιτρέπει σχέση ανάμεσα στον γιατρό και στον ασθενή και αρχίζει να ζει σαν ένας ερωτευμένος άνθρωπος. Χωρίς να διεκδικεί, χωρίς να ανταγωνίζεται, χωρίς να φθείρεται. Το κρατάει μέσα της σαν έναν άλλον τρόπο πρόσβασης στα πράγματα. Πώς είναι να ζεις σαν ερωτευμένος. Το περιβάλλον γύρω της όμως θεωρεί τη στάση της παθητική και αδρανή. Θέλουν να την κάνουν να συνδιαλλαγεί με την πραγματικότητα».
Οι υπόλοιποι ήρωες είναι ένας θεατρικός συγγραφέας, ο Ανδρέας, μια διαφημίστρια, η Βέρα, και ένας φίλος τους, ο Κάρολος, που είναι ο ψυχοθεραπευτής. «Σε αυτό το έργο και ίσως να είναι το μόνο» σχολιάζει ο συγγραφέας «έχω μια συμπάθεια: συμπάσχω με τη 
Φωτεινή. Απέναντί της είναι κάποια άτομα στα οποία θα μπορούσα να ανήκω, γι΄αυτό και μου επιτρέπεται να είμαι ως και σαρκαστικός μαζί τους. Δεν ξέρω γιατί, αλλά στους άνδρες μου βγαίνει να είμαι ανελέητος». Πώς θα χαρακτήριζε το έργο; «Μια τρελή τρελή τραγωδία. Είναι το πιο διαφορετικό μου, λίγο λοξό, όπου κάθε συνθήκη δραματικότητας υπονομεύεται από μια κωμικότητα».
«Με το όνομα Πάγκαλος δεν κάνεις καριέρα»
Γεννημένος στο Κιλκίς το 1960, ο Βασίλης Κατσικονούρης σπούδασε Αγγλική Φιλολογία. Σήμερα είναι καθηγητής Αγγλικών της μέσης εκπαίδευσης. Παντρεμένος, με δύο παιδιά – μια κόρη στο δημοτικό και έναν γιο στο γυμνάσιο -, μοιράζει τη ζωή του: την ημέρα διδάσκει σε σχολείο και ασχολείται με την οικογένειά του και το βράδυ γράφει.
Ο ίδιος πιστεύει ότι σήμερα υπάρχει ένα σύγχρονο ελληνικό έργο «που ξεκίνησε με τονΠαναγιώτη Μέντη και ακολουθούν, μεταξύ άλλων, ο Δήμου, ο Σερέφας, οΠουρσαλίδης, ο Τσίρος… Η συγγραφική γενιά της Μεταπολίτευσης κάλυψε τη δεκαετία ’70-’80 με ένα θέατρο που κυρίως χτυπούσε τον μικροαστισμό και τον καθωσπρεπισμό με μια ιδεολογία της ηττημένης Αριστεράς. Δεν έφθαναν όμως αυτά για το ’90. Τότε άλλαξαν τόσο πολλά, έγιναν κοσμοϊστορικά γεγονότα. Και ήρθε η γενιά αυτή που άπλωσε τις κεραίες της σε ευρύτερα θέματα και διεθνή. Το ελληνικό έργο έχει σπάσει την ταμπέλα της ελληνικούρας. Μπορεί τα παλιότερα έργα 
να είναι πολύ πιο στέρεα δραματουργικά, αλλά τα δικά μας είναι πιο απλωμένα, πιο διεθνοποιημένα».
Επιμένοντας στη θεατρική γραφή αποδεικνύει ότι όταν ένα έργο πετύχει, ναι, βγάζει λεφτά. «Ενα θεατρικό έργο που πάει καλά είναι ανάπτυξη, συμβάλλει στην οικονομία της χώρας. Ενα καλό έργο είναι επιχείρηση» καταλήγει ο Βασίλης Κατσικονούρης, ενώ εκμυστηρεύεται ότι «το αληθινό μου όνομα είναι Πάγκαλος, αλλά με τέτοιο όνομα δεν κάνεις καριέρα. Γι΄αυτό διάλεξα κάτι πιο εύηχο» σχολιάζοντας το επώνυμό του, το οποίο κρατά από την Πελοπόννησο και προφανώς προέκυψε από το παρατσούκλι κάποιου προγόνου του.


Ελληνικό «Γάλα» στην Αμερική

«Αν θα ήθελα να κάνω ένα “Γάλα Νο 2” από πλευράς επιτυχίας; Φυσικά και δεν θα έλεγα όχι. Αλλά αυτό είναι στα λόγια» λέει ο Βασίλης Κατσικονούρης. «Από την ώρα που µπαίνω στη δηµιουργική διαδικασία, όλα αυτά µένουν πίσω… Γράφω. Εκεί είναι τα πρόσωπα και ο στόχος είναι να βγει ένα έργο αληθινό. Αν προσπαθήσω να εξηγήσω την πορεία που είχε το “Γάλα”, θα έλεγα ότι είναι κατ’ αρχήν ένα από τα πρώτα έργα που γράφτηκαν για τους µετανάστες, που πέρασε το αίτηµα της αποδοχής τους, η οποία στην ουσία είναι η αποδοχή που ψάχνουµε όλοι από τη στιγµή που γεννιόµαστε». Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του έργου έπαιξε η πρώτη, αξέχαστη παράσταση σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη, για δύο σεζόν στο Εθνικό, και αμέσως μετά η δεύτερη 

εκδοχή με την Αννα Βαγενά. «Οταν πέθανε ο Νίκος Κούρκουλος, ο επόµενος διευθυντής δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει χρήση των δικαιωµάτων του και να το κρατήσει στο Εθνικό. Τη δουλειά που έκανε η Βαγενά και το παρουσίασε σε όλη την Ελλάδα και το είδε τόσος κόσµος και έχουν ζήσει τόσες οικογένειες από αυτό το έργο, θα µπορούσε να την είχε κάνει το Εθνικό και όλα τα έσοδα να πάνε εκεί»σημειώνει ο συγγραφέας.
Παράλληλα το «Γάλα» μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Γιώργο Σιούγα ενώ παίχτηκε και στο εξωτερικό (Βελιγράδι, Βαρσοβία). Τώρα ετοιμάζεται να περάσει τον Ατλαντικό: θα ανεβεί στη Νέα Υόρκη.

Πότε και πού:
«Πήρε τη ζωή της στα χέρια της». Θέατρο, Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Αίθουσα Ιφιγένεια Β’, τηλ. 212 2540.300. Κάθε Πέμπτη και Κυριακή στις 19.30 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.15. Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης, σκηνικά – κοστούμια: Ελενα Χριστούλη, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης, φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα. Παίζουν: Υρώ Μανέ, Μαρία Σολωμού, Νίκος Αρβανίτης, Δημήτρης Αλεξανδρής.

Σχολιάστε