My Twitter Feed

30 Σεπτέμβριος, 2020

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Οι εκλογές στον Εμπορικό Κιλκίς -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Και 5 κρούσματα ιού Δ. Νείλου -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Να μην απολυθούν οι καθαρίστριες -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Να εγκριθούν και τα ολιγομελή των ΓΕΛ -

Δευτέρα, 28 Σεπτέμβριος, 2020

Μέτρα για τα προσφυγόπουλα -

Δευτέρα, 28 Σεπτέμβριος, 2020

Τα προσφυγόπουλα είναι τα μισά! -

Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος, 2020

Κυριακίδης: Άδικη απόφαση! -

Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος, 2020

ΓΝΚ: Σε εργολάβο η καθαριότητα -

Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος, 2020

Να το πάρει το Ποτάμι;

floridis-panagiotisΤου Παναγιώτη Φλωρίδη.


Πριν λίγα χρόνια στην Αυστραλία η διοίκηση μιας Σχολικής Μονάδας αποφάσισε ομόφωνα την απόλυση μιας δασκάλας. Ο λόγος; Η δασκάλα αυτή είπε στους μικρούς  μαθητές ότι δεν υπάρχει Αη Βασίλης.

Η δασκάλα είχε δίκιο. Αη Βασίλης όντως δεν υπάρχει. Αυτό όμως δεν το λες με  τίποτε στα μικρά παιδιά. Αφήνεις να το «μάθουν» φυσιολογικά, απλά…μεγαλώνοντας. Και μόλις ενηλικιωθούν θα παραδώσουν και θα υποστηρίξουν τον μύθο με τη σειρά τους στους επόμενους  πιτσιρικάδες. Και πάει λέγοντας. Ούτε ο ευτραφής παππούλης, ούτε το ελαφάκι του ο Ρούντολφ ενοχλούν κανένα.

Η Σινδόνη του Τορίνο είναι ένα εμβληματικό σημείο λατρείας της Χριστιανοσύνης. Ο θρησκευτικός θρύλος έλεγε (και λέει) ότι ήταν το σεντόνι με το οποίο ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας τύλιξε το σώμα του Σταυρωμένου μετά την Αποκαθήλωση για την Ταφή. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που η γνησιότητα της Σινδόνης αμφισβητήθηκε επιστημονικά. Με την αποδεκτή μεθοδοχρονολόγηση με τον γνωστό «Άνθρακα 14» διαπιστώθηκε ότι η Σινδόνη υφάθηκε κάποιους αιώνες μετά τη Σταύρωση. Κανείς όμως δεν διανοήθηκε να ζητήσει την απόσυρσή της από την προθήκη στο Τορίνο.

Το ταπεινό κεράκι το ανάβουν οι πάντες «από τους βαθειά θρησκευόμενους, έως  τους καθόλου θρησκευόμενους». Στον καθένα προκαλεί κάτι διαφορετικό. Απροσδιόριστο, αλλά ισχυρό. Ο αυστηρός Χρ. Γιανναράς έδωσε έναν αριστουργηματικό χαρακτηρισμό στην απλή κίνηση: Ονόμασε τον άναμμα του κεριού «άφωνη προσευχή». Σίγουρα μας βοήθησε με τον σπουδαίο λόγο του.

Τα παραπάνω τρία «παραδείγματα» έχουν ισχυρά συνεκτικά στοιχεία. Μυστήριο, Αγνωστο, Μύθος, Πεποίθηση, Πίστη. Ένα Μύθος που προσωπικά είναι αρωγός, αλλά όταν γίνεται συλλογικός τότε εκτός από λυτρωτικός και σωτήριος γίνεται και συνεκτικός. Δεν απαιτούνται λογικές ή εμπειρικές επιλογές. Για να πιστέψει κανείς στον Θεό δεν χρειάζεται να  Τον δει. Πως θα μπορούσε άλλωστε;

Και στον αντίποδα όλων αυτών μας ήλθε ο… κύριος Νίκος Δήμου. Ένας τύπος που για δεκαετίες κινείται στα δημόσια “λογοτεχνικά” πράγματα (αυτό)παρουσιαζόμενος ως συγγραφέας-φιλόσοφος. Ούτε το ένα είναι ούτε το άλλο. Κινείται ευνοούμενος πάντα από τα μεγάλα ΜΜΕ στο λάιφ-στάιλ της λογοτεχνίας εξαντλείται σε ατάκες και εξυπνάδες του τύπου «Η δυστυχία του να είσαι Ελληνας». Ανετα κερδίζει το τίτλο του φλυαρούντος «αμπελοφιλόσοφου».

Ποιά σχέση ως φιλόσοφος μπορεί να έχει ο κ.Δήμου με τον προσφάτως εκλιπόντα Κώστα Αξελό  ή τον εν ζωή (ελπίζουμε για πολύ ακόμη) Στέλιο Ράμφο που τόσο πολύτιμος μας είναι ο λόγος  του στη σημερινή λαίλαπα;

Αυτός λοιπόν ο «φιλόσοφος» εξεράγη με αφορμή την Αφή του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα και την επακόλουθη έλευσή του και υποδοχή στην Αθήνα με τιμές Αρχηγού Κράτους. Χαρακτήρισε απάτη την Αφή ενώ τον ενόχλησε η σπατάλη για τη μεταφορά του φωτός με ειδικό αεροπλάνο. Και φυσικά είναι να απορεί κανείς αυτομάτως: Γιατί δηλαδή ο κ.Δήμου, τόσα χρόνια με το πάρτι της μίζας και της σπατάλης (και στα ΜΜΕ που τον συντηρούν) δεν πήρε την απόφαση να αυτοπυρποληθεί δημοσίως σε ένδειξη διαμαρτυρίας!

Οι «απόψεις» του κ. Δήμου αφορούν στον ίδιο. Πιθανόν και στο «Ποτάμι» του οποίου εμφανίζεται ως ο γκουρού του πνεύματος και της φιλοσοφίας του. Το σίγουρο είναι ότι ο  εν αφανεία «συγγραφέας-φιλόσοφος» κατάφερε να μας απασχολήσει Πασχαλιάτικα. Με υψηλή τηλεθέαση μάλιστα.

Το βέβαιο (και με την περίπτωση του “Ποταμιού”) είναι ότι οι πολίτες λαχταρούν το καινούργιο, προσμένουν την ανατροπή. Η αναταραχή πρέπει να γίνει με αρχή τους εαυτούς μας, τον περίγυρο μας, τον τόπο μας. Στη συνέχεια θα έλθει και η ειρηνική ανατροπή για όλη την πατρίδα.

Προς Θεού όμως! Ας μη στηριχθεί σε αμπελοφιλοσοφίες τύπου Ν.Δήμου Και κυρίως, ας μην ξεκινήσει απ’ τον Πανάγιο Τάφο!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Άρθρο στην ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σχόλια
One Response to “Να το πάρει το Ποτάμι;”
  1. Ο/Η sittingbull λέει:

    Το άρθρο θα μπορούσε να έχει και τίτλο: «μας πήρε το ποτάμι της νεοορθοδοξίας». Γιατί πως αλλιώς να ερμηνεύσεις τον θαυμασμό για τον πολύτιμο λόγο του Σ.Ράμφου και τον σπουδαίο λόγο του Χ.Γιανναρά? Ένα λόγο που πολλά χρόνια τώρα με την αμέριστη συμπαράσταση των μεγάλων συγκροτημάτων του τύπου τοποθετεί στο κέντρο του κυρίαρχου λόγου την γλωσσική καθαρότητα, την ελληνικότητα ως υπέρτατη αξία, τον ελληνοκεντρισμό, την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού ανα τους αιώνες(!) και πολλά ακόμη. Πολλά που αποδεικνύουν πως μια συσπείρωση νεοσυντηρητικών διανοούμενων αποτελεί το νέο απολογητικό λόγο της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας στηριζόμενη στον ανορθολογισμό, αλλά όπως επισημαίνει και Φώτης Τερζάκης «υπακούει στην πιο στυγνή ορθολογικότητα, ως άρθρωση ενός επιμέρους συμφέροντος (της ελίτ) μέσα στο παγκόσμιο πλέγμα των σημερινών ανταγωνισμών ισχύος».
    Έτσι ο αρθρογράφος δεμένος στο άρμα του ανορθολογισμού είναι πολύ φυσικό να τα βάζει με μια απο τις πιο ορθολογικές φωνές στην Ελλάδα, τον Ν.Δήμου και να ταυτίζεται με την νέα δεξιά, αν και νομίζω πως ο ίδιος (αυτο)προσδιορίζεται ως προοδευτικός! Και κάτι ακόμη, το καινούριο δεν θα έρθει απο τους θρησκευτικοεθνικιστικούς λόγους και όταν ο ανορθολογισμός (και όχι ο μύθος) γίνεται συλλογικός τότε μιλάμε για συλλογική ψυχοπαθολογία.

Σχολιάστε