My Twitter Feed

12 Ιούλιος, 2020

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Ένας δρόμος εθνική ντροπή»! -

Σάββατο, 11 Ιούλιος, 2020

Και παιδίατρος στο ΓΝ Γουμένισσας -

Παρασκευή, 10 Ιούλιος, 2020

«Δεν μας πτοούν τέτοιοι νόμοι» -

Παρασκευή, 10 Ιούλιος, 2020

Λήψη μέτρων ζητά ο Σιωνίδης -

Πέμπτη, 9 Ιούλιος, 2020

71η: Κι άλλο «ναι μεν αλλά» -

Πέμπτη, 9 Ιούλιος, 2020

17: Ελεύθεροι και …διαθέσιμοι -

Τετάρτη, 8 Ιούλιος, 2020

Νέα δεξαμενή για τις Μουριές -

Τετάρτη, 8 Ιούλιος, 2020

Διανομή προϊόντων ΤΕΒΑ στη Παιονία -

Τετάρτη, 8 Ιούλιος, 2020

Η ιδιοτέλεια των αισιόδοξων

Pappas Tasos1Του Τάσου Παππά.


Κάθε χρόνο (από την περίοδο που μπήκαμε στα μνημόνια) τέτοιες μέρες διεξάγεται η μεγάλη μάχη των αισιόδοξων με τους απαισιόδοξους. Στην κατηγορία των πρώτων ανήκουν οι κυβερνήσεις και στην ομάδα των δεύτερων οι αντιπολιτεύσεις. Ακόμη και την εποχή που υπογράφαμε τα μνημόνια οι κυβερνήσεις μάς καλούσαν να είμαστε αισιόδοξοι γιατί η χώρα σώθηκε επιτέλους από τη χρεοκοπία με τη βοήθεια των αλτρουιστών δανειστών μας και όλα θα βελτιωθούν, αρκεί να δείξουμε λίγη υπομονή. Από την πλευρά τους οι αντιπολιτεύσεις προέβλεπαν άσχημες μέρες. Το ποιος έχει κερδίσει μέχρι τώρα τη μάχη των εντυπώσεων και των αριθμών είναι φανερό. Οι αισιόδοξοι όμως δεν το βάζουν κάτω. Συνεχίζουν τον αγώνα ελπίζοντας αυτή τη φορά να πετύχουν και επιτίθενται με ορμή στους καθ’ έξιν καταστροφολόγους, στους προφήτες δεινών και γενικώς σε όποιον κρατά μια στάση επιφυλακτικής αναμονής.

Ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα τους, αλλά και ο υπουργός Οικονομικών στις δεκάδες συνεντεύξεις του σε ξένα και εγχώρια μέσα ενημέρωσης, μας διαβεβαιώνουν ότι το 2014 θα ξεκινήσει η ανάκαμψη, ότι θα δούμε το φως στην άκρη του τούνελ, ότι θα απαλλαγούμε από τον βραχνά της τρόικας και ότι θα βγούμε στις αγορές – σ’ αυτές που θα βγαίναμε το 2012 σύμφωνα με τη σουρεαλιστική εκτίμηση της τότε ηγεσίας. Είναι αισιόδοξοι από πεποίθηση; Είναι αισιόδοξοι από υποχρέωση; Μήπως διακρίνουν στον ορίζοντα κάτι που οι υπόλοιποι θνητοί δεν μπορούν να εντοπίσουν;

Πάντως, τα γεγονότα και τα στοιχεία δεν προσφέρονται για τέτοιου τύπου θετικές ματιές. Για παράδειγμα:

• Οι πολίτες αυτής της χώρας είναι βουτηγμένοι στην απελπισία, όπως προκύπτει απ’ όλες τις μετρήσεις. Ας δεχτούμε ότι αυτό συμβαίνει επειδή είναι ακόμη υπό την επήρεια των δυσμενών συνεπειών της προηγούμενης φάσης. Ας δεχτούμε ότι είναι ζήτημα χρόνου.

• Διαβάζουμε όμως στο επίσημο έγγραφο της Κομισιόν (το αποκάλυψε η «Αυγή» 4-1-2014) πως «η προσδοκία για την Ελλάδα είναι ότι μπορεί μερικώς να έχει πρόσβαση στις αγορές από το 2015». Πρώτο δυσοίωνο μήνυμα που υπονομεύει την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα την οποία θέλουν να δημιουργήσουν οι αριστοτέχνες της μεγαλοστομίας.

• Διαβάζουμε επίσης στη συνέντευξη (« Το Βήμα» 5-1-2014) του διάσημου Γερμανού κοινωνιολόγου Ούλριχ Μπεκ, ο οποίος είναι (κατά δήλωσή του) τακτικός συνομιλητής του προέδρου των Σοσιαλδημοκρατών και σημερινού αντικαγκελαρίου Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, πως «η ελληνική προεδρία θα γίνει ίσως η αφορμή για την εγκατάσταση μιας ευρωπαϊκής εκτελεστικής εξουσίας στην Ελλάδα, με την έννοια ότι η τρόικα θα αναλάβει άμεσα ή σχεδόν άμεσα την καθοδήγηση της ελληνικής πολιτικής». Δεύτερο απειλητικό σήμα προς τους κατασκευαστές του εξιδανικευμένου μέλλοντός μας.

• Διαβάζουμε ακόμη τις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων ότι η Ελλάδα και χωρίς μνημόνια θα είναι σε αυστηρή επιτήρηση για πολλά, πολλά χρόνια. Τρίτη μουντζούρα στις φωτεινές ρεκλάμες των διαφημιστών της νέας Ελλάδας.

• Διαβάζουμε, τέλος, το κυβερνητικό πρόγραμμα του μεγάλου συνασπισμού της Γερμανίας και καταλαβαίνουμε ότι τα δύο κόμματα δεν είναι διατεθειμένα να τροποποιήσουν τη στρατηγική της χώρας για την Ευρώπη. Δηλαδή, τη στρατηγική που έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση στη Ν. Ευρώπη και έχει διευρύνει το χάσμα Βορρά- Νότου. Τέταρτο χαστούκι, κυρίως σε κείνους που πίστευαν ότι η σοσιαλδημοκρατία θα ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στις δυνάμεις της αγοράς όταν θα αναλάβει τη διαχείριση της εξουσίας στις χώρες που λειτουργούν σαν ατμομηχανή για την ήπειρο (Γαλλία, Γερμανία).

Κόντρα σ’ όλα αυτά οι κυβερνητικοί παράγοντες δηλώνουν αισιόδοξοι. Οι άνθρωποι δεν είναι αφελείς. Ιδιοτελείς είναι. Και βεβαίως φυλάνε για την κρίσιμη στιγμή το βασικό όπλο τους: την τρομοκρατία και τον εκβιασμό. Θα ζητήσουν άλλη μία ευκαιρία -έχουμε χάσει πια τον αριθμό- για να μην πέσει η χώρα στα χέρια των λαϊκιστών. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Οι θεατές δυσφορούν και αρχίζουν να αποχωρούν από την αίθουσα.

Άρθρο στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Σχολιάστε