My Twitter Feed

26 Οκτωβρίου, 2021

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Ιός: Συνεχίζεται ο καλπασμός -

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου, 2021

Αποκομμένα χωριά του Ν. Κιλκίς -

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου, 2021

Η Φώφη έφυγε νωρίς -

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου, 2021

“Υπόσχομαι ένα μεγάλο ΠΑΣΟΚ” -

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου, 2021

ΔΕΕΠ: Επανεκλέχτηκε ο Μηνάς -

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου, 2021

Διπλάσια σε μας η μεταδοτικότητα -

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου, 2021

Γιορτάστηκε η απελευθέρωση -

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου, 2021

Δωρεάν τεστ στο Δήμο Κιλκίς -

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου, 2021

Γ. Σουρής: Ένα λατρεμένο λόγιο πειραχτήρι!

Σαν σήμερα 26 Αυγούστου, το 1919, έφυγε απ` τη ζωή ο μέγας σατυρικός ποιητής Γιώργος Σουρής, ποιήματα του οποίου είναι δραματικά επίκαιρα ακόμα και σήμερα.   

Ο Γ. Σουρής γεννήθηκε τη 1η Φλεβάρη 1853 στην Ερμούπολη Σύρου. Τις γυμνασιακές σπουδές του τις τέλειωσε στην Αθήνα. Προοριζόμενος για τον ιερατικό κλάδο αναγκάστηκε να ξενιτευτεί, στα 17του στο Ταϊγάνι της Ρωσίας, κοντά σ’ ένα θείο του σιταρέμπορα για να εντρυφήσει στα μυστικά του …εμπορίου. Όμως (ευτυχώς) αποδείχτηκεν ακατάλληλος μέσα στο δίμηνο κι επέστρεψεν άρον-άρον στη πρωτεύουσα, που εργάστηκε σαν αντιγραφέας συμβολαίων. Πήρε μέρος και σ’ ερασιτεχνικές παραστάσεις, ενώ παράλληλα φοιτούσε στη Φιλοσοφική Σχολή τουΠανεπιστημίου.
Συνεργάστηκε με ποικίλα πεζά κι έμμετρα, στα τότε περιοδικά της εποχής: ΡΑΜΠΑΓΑ,ΑΣΜΟΔΑΙΟΑΣΤΥ & ΜΗ ΧΑΝΕΣΑΙ. Το 1883 εξέδωσε δική του σατιρική εφημερίδα, τον ΡΩΜΗΟ, που όμως τον σταμάτησε για ένα χρόνο, για να δώσει πτυχιακές εξετάσεις. Η απόρριψη του (επίσης ευτυχώς) απ’ αυτές τον έκαμε να εγκαταλείψει οριστικά κάθε βλέψη για πτυχίο και ν’ αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη σάτιρα. Ξανάβγαλε τον “ΡΩΜΗΟ” στις 2 Απρίλη 1883 και τον κυκλοφορούσε τακτικά μέχρι λίγο πριν τον θάνατό του, ως τις 17 Νοέμβρη 1918 –36 χρόνια κι 8 μήνες-, και για 1444 συνολικά τεύχη. Έγραψε επίσης κι εύθυμα μονόπρακτα, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.
Το 1873 γνώρισε τη Μαρία Κωνσταντινίδου -από τη Πόλη-, την ερωτεύτηκε και παρά τις αντίξοες -αρχικά- συνθήκες τη παντρεύτηκε το 1881. Ζήσανε μια θαυμάσια οικογενειακή κι ευτυχισμένη ζωή, αποκτήσανε 5 παιδιά, πράγμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, -κι όχι άδικα- ιδεώδες. Τύπος δειλός, μελαγχολικός, αφηρημένος, μετριόφρων, μύωψ, αλλά ευφυέστατος και λογιώτατος, άφησε πίσω του πολλά και θαυμάσια “ανέκδοτα”. Παροιμιώδεις ήτανε οι καλλιτεχνικές του συγκεντρώσεις, στο σπίτι του, της Οδού Πινακωτών 15 (σημερινή Χαριλάου Τρικούπη) και πολλάκις οι εφημερίδες της τότε εποχής, κάμανε στην άκρη σημαντικά γεγονότα, για να αφιερώσουνε πεντάστηλα, καλύπτοντας τέτοια… δρώμενα.
Συμπαθέστατος κι εκτιμώμενος απ’ όλους προτάθηκε το 1908, για το βραβείο Νόμπελ, με τη πρόθυμη πρωτοβουλία και της Βουλής. Το 1911 τιμήθηκε με τον Χρυσούν Σταυρό Του Σωτήρος. Πέθανε στις 26 Αυγούστου 1919, σ’ ηλικία 66 ετών και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη με τιμές στρατηγού παρακαλώ. Η Πολιτεία τονε βράβευσε μετά θάνατον και με τον Ταξιάρχη Του Σωτήρος. Στον τάφο του στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, στήθηκε προτομή του, έργο του γλύπτηΝ. Γεωργαντή κι άλλη μια στήθηκε στην είσοδο του Ζαππείου, έργο του γλύπτη Γ. Δημητριάδη

Από peri-grafis.net

Σχολιάστε