My Twitter Feed

27 Μάρτιος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΝΟΔΕ: Καταλυτικός ο Αυγενάκης -

Τετάρτη, 27 Μάρτιος, 2019

«Δεν υπάρχουν χρίσματα ΝΔ» -

Τετάρτη, 27 Μάρτιος, 2019

«Έθεσε εαυτόν» εκτός ΝΟΔΕ -

Τρίτη, 26 Μάρτιος, 2019

ΕΒΕ: Ρήγμα στη μειοψηφία! -

Τρίτη, 26 Μάρτιος, 2019

Διάλογος για κατάτμηση Δ. Κιλκίς -

Τρίτη, 26 Μάρτιος, 2019

Λαμπρές οι εκδηλώσεις για το `21 -

Δευτέρα, 25 Μάρτιος, 2019

Αλέξανδρος: Έβαλε δύσκολα στη Καβάλα -

Δευτέρα, 25 Μάρτιος, 2019

Επενδύσεις 8,5 εκατ. από Κουκάκη -

Κυριακή, 24 Μάρτιος, 2019

Μια (παλιά) υπέροχη ιστορία…

Του Νίκου Μπογιόπουλου. Μέχρι τώρα βλέπαμε την κάθε κυβέρνηση να κατηγορεί την προηγούμενη για αδιαφάνεια και για διαφθορά μέσω των μυστικών κονδυλίων. Αυτή τη φορά, όμως, είδαμε και το απίθανο: Να απευθύνονται κατηγορίες για την διαχείριση των μυστικών κονδυλίων όχι από την μια κυβέρνηση προς την άλλη, αλλά στο εσωτερικό της ίδιας κυβέρνησης! Είδαμε να ανταλλάσουν δηλητηριώδεις κατηγορίες μεταξύ τους οι υπουργοί της ίδιας κυβέρνησης (!) και μάλιστα παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού τους, όπως συνέβη στο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τρίτης όταν η σύγκρουση Καμμένου – Κοτζιά (και για τα μυστικά κονδύλια) οδήγησε στην εκπαραθύρωση του δεύτερου. Βέβαια το…

Read More

Το δόγμα «μόνο εδώ»

Του Παντελή Μπουκάλα. Την όρεξη για τα πρωτεία την έχουμε από παλιά. Ανήκει κι αυτή στα πατροπαράδοτα. Αντί να την περιορίζουμε όμως σε ό,τι καλό, την επεκτείνουμε και σε ό,τι ανάξιο. Για να μην πούμε πως ηδονιζόμαστε κυρίως όταν αυτοαναγορευόμαστε πρώτοι και χειρότεροι παρά όταν αυτοανακηρυσσόμαστε –ή όταν όντως είμαστε– πρώτοι και καλύτεροι. Γι’ αυτό και αναζητούμε εμμονικά το στενάχωρο και το απογοητευτικό ακόμα και στο τιμητικό. Το δείχνει και η τιτλοδοτική μας ροπή: Πιθανότερο είναι να γράψουμε, λ.χ., «Μόνο έξι ελληνικά πανεπιστήμια στα διακόσια καλύτερα παγκοσμίως», να προτάξουμε δηλαδή το υποτιμητικό ή απαξιωτικό «μόνο», παρά να αναδείξουμε, έστω ουδέτερα,…

Read More

Αντιμιλάτε στην τηλεόραση;

Του Τάσου Τσακίρογλου. «Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της σύγχρονης αλυσοδεμένης κοινωνίας, που δεν εκφράζει εντέλει παρά την επιθυμία της να υπνώττει. Το θέαμα είναι ο φρουρός αυτού του ύπνου». Αυτό έγραφε το μακρινό 1967 ο Γάλλος συγγραφέας και κινηματογραφιστής Γκι Ντεμπόρ, στο εμβληματικό βιβλίο του «Η κοινωνία του θεάματος», περιγράφοντας το πώς οι εικόνες που οικοδομεί καθημερινά και συστηματικά αυτή η κοινωνία διασφαλίζουν την αναπαραγωγή της μέσω της αλλοτρίωσης. Ξένοι με τον εαυτό μας μέσω του καθρέφτη που σήμερα είναι κυρίως η τηλεόραση, η οποία αντανακλά σχεδόν αποκλειστικά τις χειρότερες πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης: αυθεντία, ιδιοτέλεια, ναρκισσισμός, νεύρωση, επιδεικτική…

Read More

Η μαύρη τρύπα της Δεξιάς

Του Περικλή Κοροβέση. Ιστορικά ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία εμφανίζονται μαζί. Ο νέος τρόπος παραγωγής, που αντικατέστησε τη φεουδαρχία, χρειαζόταν μιαν άλλη πολιτική εκπροσώπηση. Η μοναρχία με τους βαρόνους γαιοκτήμονες δεν ήταν κατάλληλο πολιτικό σύστημα για τη Βιομηχανική Επανάσταση που χρειαζόταν πιο ευέλικτες μορφές πολιτικής διακυβέρνησης. Απαιτούνταν μια πολιτική ηγεσία, και κατ’ επέκταση ένα κράτος, που να διασφαλίζει τα κέρδη του κεφαλαίου μέσα από την κοινωνική ηρεμία. Και επινοήθηκαν τα κόμματα και το Κοινοβούλιο στην υπηρεσία του καπιταλισμού και του κέρδους (δεν υπάρχει Σύνταγμα που να μην κατοχυρώνει την ιδιοκτησία, δηλαδή το κεφάλαιο) δίνοντας κάποια δικαιώματα στους πολίτες, ευθέως…

Read More

Γκρίζος απολογισμός

Του Τάσου Παππά. Πολλά λάθη έγιναν από πολλές πλευρές στην υπόθεση Κοτζιά-Καμμένου. Εσκεμμένα ή όχι, για την ώρα δεν είναι σαφές. Μερικά ήταν χοντρά: Ο πρωθυπουργός άφησε τον Πάνο Καμμένο να χρησιμοποιεί το Μακεδονικό με τέτοιο τρόπο που προκαλούσε ζημιά στην κυβέρνηση και προβλήματα στη χώρα. Για τον κ. Καμμένο το Μακεδονικό είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Δεν βρίσκεται και στην καλύτερη φάση του. Οι μετρήσεις είναι αρνητικές, η κοινοβουλευτική ομάδα του κάθε άλλο παρά συμπαγής είναι, η αντιπολίτευση και τα φιλοδεξιά μέσα ενημέρωσης τον έχουν στοχοποιήσει, πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους για τη συνέχιση του «γάμου»….

Read More

Με τον Κοτζιά, χωρίς τον Κοτζιά

Του Κώστα Βαξεβάνη. Ο Νίκος Κοτζιάς, όπως παραδέχονται φίλοι και άσπονδοι εχθροί, είναι μια στιβαρή πολιτική προσωπικότητα με προσήλωση στις αρχές του. Επιπλέον, έθεσε την πολιτική του οντότητα στην επίλυση των σοβαρών εθνικών θεμάτων παραμερίζοντας το πολιτικό κόστος και τις αγκυλώσεις. Στο ερώτημα αν πρέπει να περιοριστεί στο ρόλο του ΥΠΕΞ με αβρότητες και διπλωματικές ακροβασίες ή να επιλέξει λύσεις, ο Νίκος Κοτζιάς επέλεξε αταλάντευτα να τα βάλει με τα κύματα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να προτείνει έντεχνα  τη λύση του Μακεδονικού στο μέλλον και να επιλέξει την ιαματική λήθη που (κυρίως) δεν κοστίζει σε ψήφους. Επέλεξε να αναμετρηθεί με…

Read More

Τα καλά και συμφέροντα

Του Παντελή Μπουκάλα. Δεν φταίνε σε τίποτε ο Αντισθένης, ο Διογένης και οι άλλοι Κυνικοί που εμείς, για να συνεννογιόμαστε, δίνουμε στον όρο «κυνισμός» ένα νόημα που αδικεί κατάφωρα την αρχαία φιλοσοφική σχολή: το νόημα της ωμότητας και της ανάλγητης ιδιοτέλειας. Με το επίθετο «κυνικός» τα πράγματα φαίνονται κάπως πιο περίπλοκα, αφού το συναντάμε σαν μεταφραστική επιλογή των Εβδομήκοντα στο «Βασιλειών Α΄», με εικαζόμενη τη σημασία τού άξεστου· αλλά και πάλι είναι αρκετός ο δρόμος έως τη σημερινή έννοια της λέξης, απόλυτα και ηθικά απαξιωτική. Δεν φταίει επίσης ο Επίκουρος που το «επικούρειος» στένεψε τόσο πολύ ώστε να μη χωράει…

Read More

Αν οι εξαιρέσεις γίνουν κανόνας,

…υπάρχει ελπίδα. Του Τάσου Παππά. Το ένα χαστούκι μετά το άλλο δέχεται η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και ιδιαίτερα το πιο ιστορικό κόμμα της, το SPD. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης οι σοσιαλιστές βλέπουν τη δύναμή τους να μειώνεται και σε ορισμένες περιπτώσεις φλερτάρουν με την εξαφάνιση (Γαλλία, Ολλανδία). Αν οι εκλογές στην Εσση σε λίγες μέρες δώσουν τα ίδια δυσάρεστα αποτελέσματα με αυτά της Βαυαρίας, το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξουν σοβαρές εξελίξεις στη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Δεν αποκλείεται να έχουμε ακόμη και ανατροπή στην κορυφή. Αν συμβεί αυτό θα είναι η τρίτη φορά μέσα σε δύο χρόνια που το κόμμα θα…

Read More

Μπαχαλάκηδες και ΕΛ.ΑΣ.

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη. Εξ όσων γνωρίζω, γιατρός δεν είμαι βέβαια, η άνοια εμφανίζεται σε ανθρώπους της δικής μου ηλικίας. Έτσι, νομίζω πως οι ανά την Υφήλιο ερευνητές θα πρέπει να εξετάσουν το… Εξ όσων γνωρίζω, γιατρός δεν είμαι βέβαια, η άνοια εμφανίζεται σε ανθρώπους της δικής μου ηλικίας. Έτσι, νομίζω πως οι ανά την Υφήλιο ερευνητές θα πρέπει να εξετάσουν το φαινόμενο Μητσοτάκης. Ο προσωρινός πρόεδρος της Ν.Δ., αν και πενηντάρης, αλλά και άλλοι, συνδικαλιστές αστυνομικοί, διευθυντές εφημερίδων και τηλεοπτικοί τελάληδες έχουν προσβληθεί από μια μορφή άνοιας που δυστυχώς επεκτείνεται σαν ιός έως και στα συνεργαζόμενα ρετάλια. Αφορμή για την…

Read More

Το παίρνει πάνω του ο Τσίπρας

Του Γιώργου Βεργόπουλου. Το πιο εύκολο στην εξωτερική πολιτική είναι να αφήνεις τα προβλήματα άλυτα, να χρονίζουν. Δεν κοστίζει τίποτε πολιτικά, δεν ενοχλεί κατεστημένες απόψεις και ισορροπίες, μπορείς άνετα να κρύβεσαι πίσω από τις επιλογές των προηγουμένων. Αυτή η πρακτική, μην κοροϊδευόμαστε, ήταν κυρίαρχη στο ελληνικό πολιτικό σύστημα για δεκαετίες. Σε σχέση με την εποχή της μεταπολίτευσης έχουμε περισσότερα, όχι λιγότερα ανοιχτά θέματα εξωτερικής πολιτικής, «εθνικά θέματα» όπως έχουμε συζητήσει να τα αποκαλούμε. Μακροπρόθεσμα όμως αυτή η διαιώνιση εκκρεμοτήτων είναι επικίνδυνη για τη χώρα. Η κυβέρνηση Τσίπρα τόλμησε να προχωρήσει στην αντιμετώπιση ενός θέματος εξωτερικής πολιτικής μέσα σε συνθήκες υπερώριμες…

Read More

Να είσαι δεξιός, αλλά γιατί…

…να είσαι ηλίθιος; Του Κώστα Βαξεβάνη. Σε κανονικές συνθήκες, οι πολιτικές θέσεις γίνονται πολιτικός λόγος και πρακτική και τελικώς κρίνονται από τους πολίτες. Αυτή η πολιτική κανονικότητα, έχει πλέον ανατραπεί, παραχωρώντας τη θέση της στην υστερία. Δεν χρειάζονται πλέον ούτε θέσεις, ούτε πολιτική πρακτική. Αρκεί η δημιουργία μιας μιντιακής αφήγησης η οποία στη συνέχεια επαναλαμβάνεται ως πολιτική βεβαιότητα και δημιουργεί μοιραία πραγματικές συνθήκες παρότι ανύπαρκτη η ίδια. Τα fake news για παράδειγμα, δημιουργούνται ως επιμελημένες δημοσιογραφικές αστοχίες ή επιπολαιότητες για να καταλήξουν όμως πραγματικά στοιχεία της πολιτικής. Παρατηρώ εδώ και καιρό τα σχόλια κάτω από άρθρα τα οποία είναι καθαρά…

Read More

Η Ν.Δ. σαν το Tea Party

Του  Τάσου Παππά. Στα ευρωπαϊκά όργανα σκέφτεται να προσφύγει η Νέα Δημοκρατία για να καταγγείλει την κυβέρνηση ότι διολισθαίνει στον αυταρχισμό. Αφορμή ήταν η ομιλία του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ («πρέπει να βάλουμε κάποιους φυλακή»). Στόχος; Η Ευρώπη να μαλώσει τον Τσίπρα και να τσαλακώσει την κυβέρνησή του. Θα πει κάποιος: Μα, οι Βρυξέλλες ανέχονται τη συμμετοχή ακροδεξιών κομμάτων σε κυβερνήσεις χωρών της Ε.Ε., πώς θα ζητήσουν τα ρέστα για τη φράση ενός υπουργού; Κάποιοι το ελπίζουν. Σίγουρα ο Αδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος… ανακάλυψε πίσω από την παρέμβαση Πολάκη την πρόθεση του Τσίπρα να…

Read More

Ο Αλτουσέρ και οι ΑΝ.ΕΛΛ.

Του Κύρκου Δοξιάδη. Σήμερα συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση ενός από τους σημαντικότερους μαρξιστές θεωρητικούς του εικοστού αιώνα – για πολλούς του πιο σημαντικού: του Λουί Αλτουσέρ (1918-1990). Οπως κάθε σπουδαίος, ο Αλτουσέρ ενοχλούσε. Ενοχλούσε όσους αξίωναν την αποκλειστικότητα της μαρξιστικής ορθοδοξίας εμμένοντας σε δόγματα, διότι κομβικός στόχος του έργου του ήταν να καταδεικνύει διαρκώς και εμπράκτως πως η επιστροφή στην ανάγνωση του ίδιου του Μαρξ συνέπιπτε με την αέναη ανανέωση και επανίδρυση του μαρξισμού ως επιστημονικής και φιλοσοφικής θεωρίας. Ενοχλούσε ακόμη εκείνους για τους οποίους η θεωρία ισοδυναμεί με τη «σεβάσμια» πολιτική απραγία τής από καθέδρας ακαδημαϊκής διδασκαλίας,…

Read More

Πόσο πιστεύει ο Τσίπρας…

…ότι μπορεί να αντέξει τον Καμμένο; Του Γιώργου Λακόπουλου. Ας μην κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους στο Mέγαρο Μαξίμου: η κυβέρνηση υπάρχει ακόμη χάρη στην ψυχραιμία του Νίκου Κοτζιά. Μετά και την τελευταία εισπήδηση Καμμένου στο χαρτοφυλάκιό του αν άφηνε την οργή του να εκραγεί δημοσίως   – αντι να περιοριστεί σε κάποιες   θεμιτές παρατηρήσεις  στο υπουργικό  συμβούλιο-  ο πρωθυπουργός έπρεπε να βρει ή νέο υπουργό Εξωτερικών ή νέο  υπουργό  Άμυνας. Το πιθανότερο όμως θα ήταν να υποχρεωθεί να στήσει κάλπες- εγκαταλείποντας ακόμη και την προσπάθεια της αναζήτησης νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας- που υπάρχει. Αυτό θα ήταν καταστροφή για τη χώρα….

Read More

Άλλο τι θέλω, άλλο τι μπορώ

Τάσου Παππά. Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως για τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Θεωρούν ότι αυτή η συμπόρευση έφτασε στο τέλος της και μερικοί καλούν τον πρωθυπουργό να δώσει ένα τέλος. Ως προς τη διαπίστωση εντάξει. Πράγματι η σχέση έχει αγγίξει τα όριά της. Ηταν μια σχέση παράταιρη από την αρχή. Δύο κόμματα που σε πολλά ζητήματα το ένα κοιτάει στη Δύση και το άλλο στην Ανατολή (σχήμα λόγου είναι, δεν κυριολεκτώ) συνασπίστηκαν και αποφάσισαν να συγκυβερνήσουν. Την πρώτη φορά, τον Γενάρη του 2015, ουδείς στον ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε. Δεν κατατέθηκε διαφορετική πρόταση. Ούτε από το «Αριστερό Ρεύμα» που αργότερα έγινε…

Read More

Οι γυναίκες μαθαίνουν…

…ακόμα να είναι αντικείμενα. Της Ειρήνης Αγαθοπούλου* «Όχι φυσικά, θα ήταν πολύ απλό. Αλλά δεν είναι άσκοπο να επενεργεί κανείς στις εικόνες. Και τα παιδιά επίσης έχουν μάτια, οι εικόνες τούς εντυπώνονται. Να αποτρέψει κανείς να τους εμπνέουν περιφρόνηση για τη γυναίκα είναι ήδη μια νίκη». Αυτή ήταν η απάντηση της Σιμόν ντε Μπωβουάρ, όταν ρωτήθηκε επικριτικά, στον Nouvel Observateur, εάν θα ήταν αρκετό να “κάψουμε” τις εικόνες για να απελευθερώσουμε τις γυναίκες. Αφορμή για τον διάλογο αυτό είχε σταθεί η κατάθεση του Αντισεξιστικού Νόμου, το 1983, στη Γαλλία, από την Υπουργό Δικαιοσύνης Υβέτ Ρούντι, ο οποίος μεταξύ άλλων, έδινε…

Read More

Οι ΣΥΡΙΖΑ, οι «ψείριζα» και…

…οι «δε μύριζα». Του Κώστα Βαξεβάνη. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε κυβέρνηση, θεωρητικά είχε να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα προβλήματα δεκαετιών αλλά κυρίως την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας μέσα από μνημόνια και δεσμεύσεις χωρίς εναλλακτικό δρόμο. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις κυβερνητικές επιλογές, ωστόσο δύσκολα διαφωνεί πως η κυβέρνηση είχε απέναντι μια δύσκολη και παγιωμένη κατάσταση με βασικό στυλοβάτη το μιντιακό σύστημα και τους αυτοματισμούς της διαπλοκής. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όμως βρέθηκε και μπροστά σε ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα. Ήταν η πραγματική και όχι θεωρητική σχέση με τη διακυβέρνηση, δηλαδή επί της ουσίας η έλλειψη κάθε κουλτούρας και εμπειρίας…

Read More

Η αλήθεια και τα ψέματα…

…για τις τράπεζες. Του Γιάνη Βαρουφάκη. Το 2008 οι ελληνικές τράπεζες χρεοκόπησαν. Για μια δεκαετία η πικρή αλήθεια κουκουλώνεται. Πώς; Με όλο και περισσότερα χρήματα που (άμεσα ή έμμεσα) παρέχουν στις τράπεζες (χωρίς βέβαια να έχουν ερωτηθεί ποτέ) οι χειμαζόμενοι πολίτες. Και με μια ακολουθία ψεμάτων που τα ΜΜΕ και το Μνημονιακό Τόξο επαναλαμβάνουν ολοένα και επιθετικότερα – μέσα στην αγωνία τους ότι η αλήθεια για τις τράπεζες-ζόμπι (που τους στηρίζουν) θα αποκαλυφθεί. Την προπερασμένη Τετάρτη οι μετοχές των τραπεζών έπεσαν τόσο που κάποιοι την κατέγραψαν ως «Μαύρη Τετάρτη». Ξάφνου όλοι άρχισαν να ψάχνουν την αιτία, λες και χρειάζεται να…

Read More

Κυβερνήσεις συνεργασίας ναι,

…αλλά πώς; Του Τάσου Παππά. Η εποχή που τα κόμματα ήταν μπετόν-αρμέ έχει περάσει. Κάποτε ο λόγος του αρχηγού ήταν συμβόλαιο. Κάποτε οι αιρετικές φωνές εξοστρακίζονταν χωρίς πολλά πολλά. Η ενότητα εξασφαλιζόταν με την πυγμή του ηγέτη, ασχέτως αν από κάτω μαίνονταν οι μάχες των φραξιών για τη διαδοχή. Το ίδιο ίσχυε και με τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Τις προηγούμενες δεκαετίες το μοντέλο των συνεργασιών λειτουργούσε αποδοτικά σε πολλές περιοχές της Ευρώπης. Τα λεγόμενα συστημικά κόμματα κατάφερναν να συνεννοούνται και να διοικούν τις χώρες δίχως σοβαρά προβλήματα. Υπήρχαν όμως ισχυροί ηγέτες με κύρος στην κοινωνία και εκτόπισμα στο κομματικό ακροατήριο που…

Read More

Η Coca Cola εξαπάτησε…

…την Κρήτη και επιχειρεί το ίδιο στην Θεσσαλονίκη. Του Όμηρου Ταχμαζίδη* Η δυναμική του “συστήματος Coca Cola” στην αγορά βασίζεται στην εξαπάτηση και παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού. Η παραπλανητική έμμεση διαφήμιση είναι ένα μέσο το οποίο χρησιμοποιεί κατά κόρον το “σύστημα Coca Cola”. Σε τι ακριβώς συνιστάται αυτή η παραπλάνηση; Το παράδειγμα μιας διαφημιστικής καμπάνιας της Coca Cola στην Κρήτη το 2011, είναι ενδεικτικό για τις πρακτικές που ακολουθεί η πολυεθνική. Εδώ η Coca Cola Τρία Έψιλον είχε στο δυναμικό της την επιχείρηση εμφιαλωμένου νερού “ΛΥΤΤΟΣ”. Η πολυεθνική εταιρία είχε προγραμματισμένο το κλείσιμο της συγκεκριμένης επιχείρησης μέσα στο ίδιο έτος….

Read More