My Twitter Feed

13 Μάρτιος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Βρέχει χρήμα γι` αντιπλημμυρικά -

Τετάρτη, 13 Μάρτιος, 2019

Το 40% γυναικών φέρνει αλλαγές -

Τετάρτη, 13 Μάρτιος, 2019

Δωδώνη:Πήρε 45% της Unismack -

Τετάρτη, 13 Μάρτιος, 2019

Πάει για παραίτηση ο Μηνάς; -

Τρίτη, 12 Μάρτιος, 2019

Γαλλικό – Μια ιστορία αγάπης -

Τρίτη, 12 Μάρτιος, 2019

Κιλκίς θησαυρών και γεύσεων -

Τρίτη, 12 Μάρτιος, 2019

Πανηγυρίζει το πρώτο του κύπελλο -

Τρίτη, 12 Μάρτιος, 2019

ΟΠΚ: Θέλει να βοηθήσει αλλά… -

Τρίτη, 12 Μάρτιος, 2019

Να είσαι δεξιός, αλλά γιατί…

…να είσαι ηλίθιος; Του Κώστα Βαξεβάνη. Σε κανονικές συνθήκες, οι πολιτικές θέσεις γίνονται πολιτικός λόγος και πρακτική και τελικώς κρίνονται από τους πολίτες. Αυτή η πολιτική κανονικότητα, έχει πλέον ανατραπεί, παραχωρώντας τη θέση της στην υστερία. Δεν χρειάζονται πλέον ούτε θέσεις, ούτε πολιτική πρακτική. Αρκεί η δημιουργία μιας μιντιακής αφήγησης η οποία στη συνέχεια επαναλαμβάνεται ως πολιτική βεβαιότητα και δημιουργεί μοιραία πραγματικές συνθήκες παρότι ανύπαρκτη η ίδια. Τα fake news για παράδειγμα, δημιουργούνται ως επιμελημένες δημοσιογραφικές αστοχίες ή επιπολαιότητες για να καταλήξουν όμως πραγματικά στοιχεία της πολιτικής. Παρατηρώ εδώ και καιρό τα σχόλια κάτω από άρθρα τα οποία είναι καθαρά…

Read More

Η Ν.Δ. σαν το Tea Party

Του  Τάσου Παππά. Στα ευρωπαϊκά όργανα σκέφτεται να προσφύγει η Νέα Δημοκρατία για να καταγγείλει την κυβέρνηση ότι διολισθαίνει στον αυταρχισμό. Αφορμή ήταν η ομιλία του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ («πρέπει να βάλουμε κάποιους φυλακή»). Στόχος; Η Ευρώπη να μαλώσει τον Τσίπρα και να τσαλακώσει την κυβέρνησή του. Θα πει κάποιος: Μα, οι Βρυξέλλες ανέχονται τη συμμετοχή ακροδεξιών κομμάτων σε κυβερνήσεις χωρών της Ε.Ε., πώς θα ζητήσουν τα ρέστα για τη φράση ενός υπουργού; Κάποιοι το ελπίζουν. Σίγουρα ο Αδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος… ανακάλυψε πίσω από την παρέμβαση Πολάκη την πρόθεση του Τσίπρα να…

Read More

Ο Αλτουσέρ και οι ΑΝ.ΕΛΛ.

Του Κύρκου Δοξιάδη. Σήμερα συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση ενός από τους σημαντικότερους μαρξιστές θεωρητικούς του εικοστού αιώνα – για πολλούς του πιο σημαντικού: του Λουί Αλτουσέρ (1918-1990). Οπως κάθε σπουδαίος, ο Αλτουσέρ ενοχλούσε. Ενοχλούσε όσους αξίωναν την αποκλειστικότητα της μαρξιστικής ορθοδοξίας εμμένοντας σε δόγματα, διότι κομβικός στόχος του έργου του ήταν να καταδεικνύει διαρκώς και εμπράκτως πως η επιστροφή στην ανάγνωση του ίδιου του Μαρξ συνέπιπτε με την αέναη ανανέωση και επανίδρυση του μαρξισμού ως επιστημονικής και φιλοσοφικής θεωρίας. Ενοχλούσε ακόμη εκείνους για τους οποίους η θεωρία ισοδυναμεί με τη «σεβάσμια» πολιτική απραγία τής από καθέδρας ακαδημαϊκής διδασκαλίας,…

Read More

Πόσο πιστεύει ο Τσίπρας…

…ότι μπορεί να αντέξει τον Καμμένο; Του Γιώργου Λακόπουλου. Ας μην κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους στο Mέγαρο Μαξίμου: η κυβέρνηση υπάρχει ακόμη χάρη στην ψυχραιμία του Νίκου Κοτζιά. Μετά και την τελευταία εισπήδηση Καμμένου στο χαρτοφυλάκιό του αν άφηνε την οργή του να εκραγεί δημοσίως   – αντι να περιοριστεί σε κάποιες   θεμιτές παρατηρήσεις  στο υπουργικό  συμβούλιο-  ο πρωθυπουργός έπρεπε να βρει ή νέο υπουργό Εξωτερικών ή νέο  υπουργό  Άμυνας. Το πιθανότερο όμως θα ήταν να υποχρεωθεί να στήσει κάλπες- εγκαταλείποντας ακόμη και την προσπάθεια της αναζήτησης νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας- που υπάρχει. Αυτό θα ήταν καταστροφή για τη χώρα….

Read More

Άλλο τι θέλω, άλλο τι μπορώ

Τάσου Παππά. Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως για τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Θεωρούν ότι αυτή η συμπόρευση έφτασε στο τέλος της και μερικοί καλούν τον πρωθυπουργό να δώσει ένα τέλος. Ως προς τη διαπίστωση εντάξει. Πράγματι η σχέση έχει αγγίξει τα όριά της. Ηταν μια σχέση παράταιρη από την αρχή. Δύο κόμματα που σε πολλά ζητήματα το ένα κοιτάει στη Δύση και το άλλο στην Ανατολή (σχήμα λόγου είναι, δεν κυριολεκτώ) συνασπίστηκαν και αποφάσισαν να συγκυβερνήσουν. Την πρώτη φορά, τον Γενάρη του 2015, ουδείς στον ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε. Δεν κατατέθηκε διαφορετική πρόταση. Ούτε από το «Αριστερό Ρεύμα» που αργότερα έγινε…

Read More

Οι γυναίκες μαθαίνουν…

…ακόμα να είναι αντικείμενα. Της Ειρήνης Αγαθοπούλου* «Όχι φυσικά, θα ήταν πολύ απλό. Αλλά δεν είναι άσκοπο να επενεργεί κανείς στις εικόνες. Και τα παιδιά επίσης έχουν μάτια, οι εικόνες τούς εντυπώνονται. Να αποτρέψει κανείς να τους εμπνέουν περιφρόνηση για τη γυναίκα είναι ήδη μια νίκη». Αυτή ήταν η απάντηση της Σιμόν ντε Μπωβουάρ, όταν ρωτήθηκε επικριτικά, στον Nouvel Observateur, εάν θα ήταν αρκετό να “κάψουμε” τις εικόνες για να απελευθερώσουμε τις γυναίκες. Αφορμή για τον διάλογο αυτό είχε σταθεί η κατάθεση του Αντισεξιστικού Νόμου, το 1983, στη Γαλλία, από την Υπουργό Δικαιοσύνης Υβέτ Ρούντι, ο οποίος μεταξύ άλλων, έδινε…

Read More

Οι ΣΥΡΙΖΑ, οι «ψείριζα» και…

…οι «δε μύριζα». Του Κώστα Βαξεβάνη. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε κυβέρνηση, θεωρητικά είχε να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα προβλήματα δεκαετιών αλλά κυρίως την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας μέσα από μνημόνια και δεσμεύσεις χωρίς εναλλακτικό δρόμο. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις κυβερνητικές επιλογές, ωστόσο δύσκολα διαφωνεί πως η κυβέρνηση είχε απέναντι μια δύσκολη και παγιωμένη κατάσταση με βασικό στυλοβάτη το μιντιακό σύστημα και τους αυτοματισμούς της διαπλοκής. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όμως βρέθηκε και μπροστά σε ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα. Ήταν η πραγματική και όχι θεωρητική σχέση με τη διακυβέρνηση, δηλαδή επί της ουσίας η έλλειψη κάθε κουλτούρας και εμπειρίας…

Read More

Η αλήθεια και τα ψέματα…

…για τις τράπεζες. Του Γιάνη Βαρουφάκη. Το 2008 οι ελληνικές τράπεζες χρεοκόπησαν. Για μια δεκαετία η πικρή αλήθεια κουκουλώνεται. Πώς; Με όλο και περισσότερα χρήματα που (άμεσα ή έμμεσα) παρέχουν στις τράπεζες (χωρίς βέβαια να έχουν ερωτηθεί ποτέ) οι χειμαζόμενοι πολίτες. Και με μια ακολουθία ψεμάτων που τα ΜΜΕ και το Μνημονιακό Τόξο επαναλαμβάνουν ολοένα και επιθετικότερα – μέσα στην αγωνία τους ότι η αλήθεια για τις τράπεζες-ζόμπι (που τους στηρίζουν) θα αποκαλυφθεί. Την προπερασμένη Τετάρτη οι μετοχές των τραπεζών έπεσαν τόσο που κάποιοι την κατέγραψαν ως «Μαύρη Τετάρτη». Ξάφνου όλοι άρχισαν να ψάχνουν την αιτία, λες και χρειάζεται να…

Read More

Κυβερνήσεις συνεργασίας ναι,

…αλλά πώς; Του Τάσου Παππά. Η εποχή που τα κόμματα ήταν μπετόν-αρμέ έχει περάσει. Κάποτε ο λόγος του αρχηγού ήταν συμβόλαιο. Κάποτε οι αιρετικές φωνές εξοστρακίζονταν χωρίς πολλά πολλά. Η ενότητα εξασφαλιζόταν με την πυγμή του ηγέτη, ασχέτως αν από κάτω μαίνονταν οι μάχες των φραξιών για τη διαδοχή. Το ίδιο ίσχυε και με τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Τις προηγούμενες δεκαετίες το μοντέλο των συνεργασιών λειτουργούσε αποδοτικά σε πολλές περιοχές της Ευρώπης. Τα λεγόμενα συστημικά κόμματα κατάφερναν να συνεννοούνται και να διοικούν τις χώρες δίχως σοβαρά προβλήματα. Υπήρχαν όμως ισχυροί ηγέτες με κύρος στην κοινωνία και εκτόπισμα στο κομματικό ακροατήριο που…

Read More

Η Coca Cola εξαπάτησε…

…την Κρήτη και επιχειρεί το ίδιο στην Θεσσαλονίκη. Του Όμηρου Ταχμαζίδη* Η δυναμική του “συστήματος Coca Cola” στην αγορά βασίζεται στην εξαπάτηση και παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού. Η παραπλανητική έμμεση διαφήμιση είναι ένα μέσο το οποίο χρησιμοποιεί κατά κόρον το “σύστημα Coca Cola”. Σε τι ακριβώς συνιστάται αυτή η παραπλάνηση; Το παράδειγμα μιας διαφημιστικής καμπάνιας της Coca Cola στην Κρήτη το 2011, είναι ενδεικτικό για τις πρακτικές που ακολουθεί η πολυεθνική. Εδώ η Coca Cola Τρία Έψιλον είχε στο δυναμικό της την επιχείρηση εμφιαλωμένου νερού “ΛΥΤΤΟΣ”. Η πολυεθνική εταιρία είχε προγραμματισμένο το κλείσιμο της συγκεκριμένης επιχείρησης μέσα στο ίδιο έτος….

Read More

Γεώργιος Σκληρός: Ο Πόντιος…

…σοσιαλιστής που προκάλεσε τους Αθηναίους. Του Βλάση Αγτζίδη (*) Μια πολύ σημαντική «µυθιστορία» ιστορικού προσανατολισµού της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη για τον Γεώργιο Σκληρό, υπό τον τίτλο «Ο Τρυφερός σύντροφος» θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στην αίθουσα του Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται-Κομνηνοί» στις 7.30 μ.μ. στην Καλλιθέα Αττικής ( Δαβάκη και Δοϊράνης γωνία). Η Αλεξάνδρα Δεληγιώργη είχε όλη την επιστημονική βάση αλλά και τα ιδιαίτερα προσωπικά κίνητρα, για να επιχειρήσει να συγγράψει μια μυθιστορηματική βιογραφία του Σκληρού. Επιπλέον η επιδεξιότητά της στην πεζογραφία υπσοτηρίζει με τον καλύτερο τρόπο τα εγχείρημα. Η ίδια υπήρξε τακτική καθηγήτρια Φιλοσοφίας (με έμφαση στην Φιλοσοφία των κοινωνικών…

Read More

Οι Βαυαροί ξανάρχονται…

Του Παντελή Μπουκάλας. Κα​​ι όταν αστειευόμαστε, σοβαρά μιλάμε. Δεν χρειάζεται να έχουμε σπουδάσει φροϋδισμό για να το ξέρουμε. Συχνά μάλιστα το αστείο είναι η στρατηγική μας να πούμε υπό δήθεν αθώα και χαριτωμένη μορφή όσα πιστεύουμε κατά βάθος. Το τι πιστεύουν κατά βάθος πολλές κεφαλές της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης για τους Νότιους της ηπείρου δεν χρειάζεται να το υποθέσουμε, βασισμένοι ίσως στην καχυποψία μας, σε άλλους μικρή, σε άλλους γιγαντωμένη. Το έχουν κάνει γνωστό οι ίδιοι πολλές φορές. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, λ.χ., που τώρα δεν κουράζεται να λέει πόσα λάθη διέπραξαν οι Βρυξέλλες με τα λιταυταρχικά προγράμματά τους,…

Read More

Δεξιοί ομολογητές

Του Χρήστου Λάσκου. Όλο και συχνότερα παρατηρείται το φαινόμενο δεξιοί δημοσιογράφοι και πολιτικοί να αναφέρονται στο πέρασμά τους από την Αριστερά –στα νιάτα τους, τα παλιά τα χρόνια. Βέβαια, δεν πρόκειται για πρόσφατο φαινόμενο. Είναι καιρός που η Ντόρα Μπακογιάννη μάς ενημέρωσε πως «πέρασε από τον “Ρήγα”» μεταπολιτευτικά (σε βορειοδυτική ή νοτιοανατολική κατεύθυνση, δεν διευκρίνισε), ενώ κι ο Κώστας Καραμανλής είχε προλάβει να μας πληροφορήσει –πριν περιπέσει στη γνωστή φιλοσοφική του αφωνία– πως «είχε διαβάσει το “Κεφάλαιο”» -κι έμαθε χρήσιμα πράγματα, προφανώς, όπως φάνηκε από τη δημοσιονομική διαχείριση στα χρόνια της πρωθυπουργίας του. Πρόκειται για παλαιό σύνδρομο της δεξιάς οικογένειας,…

Read More

Δεν σε θέλουν ακροδεξιό,

…σε θέλουν απαθή. Του Κώστα Βαξεβάνη. Υπάρχει μια ρομαντική θεώρηση που αγκαλιάζει υποσχετικά από τους οπαδούς των θρησκειών έως τους ανόητους αλλά και τους επαναστάτες. Η βεβαιότητα πως το καλό θα νικήσει. Στον αντίποδα ακριβώς της απαισιόδοξης προδιάθεσης που θέλει το κακό να είναι ανίκητο και σχεδόν επιβεβλημένο, οι αισιόδοξοι θεωρούν πως η επικράτηση του καλού, έχει τη δική του νομοτελειακή ισχύ. Για τον θρησκευόμενο η επικράτηση του καλού είναι η μεταφυσική αγωνία που τον θέλει δικαιωμένο μέσα από την ύπαρξη ενός παντοδύναμου και υπέρτατου καλού, για τον επαναστάτη είναι η αποκατάσταση της κοινωνικής αδικίας που οφείλει να μην διαιωνίζεται…

Read More

Πολύ αργά για δάκρυα Φώφη

Του Γιώργου Λακόπουλου. Έκπληκτοι όσοι παρακολουθούν- ακόμη- τον δημόσιο λόγο της Φώφης Γεννηματά την άκουγαν να αναφέρεται στο ενδεχόμενο τρικομματικής κυβέρνησης. Ήτοι και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι ενημερωμένοι κατάλαβαν. Αρχίζει να συνειδητοποιεί την απομόνωση στην οποία την οδηγεί η αποδοκιμασία της από τους Ευρωσοσιαλιστές για τον μονομερή προσανατολισμό προς τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη και την άρνησή της να συμμαχήσει με τις δυνάμεις της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Αλλά είναι πολύ αργά για δάκρυα. Καθώς εγκλωβίσθηκε σε ρητορική κατά του Αλέξη Τσίπρα που πηγάζει από τα έντυπα του συγκροτήματος Μαρινάκη και τη ραδιοτηλεόραση του Αλαφούζου δυσκολεύεται να στραφεί σε διάλογο με…

Read More

Άπαρτο κάστρο η Ελλάς

Του Τάσου Παππά. Ρωτάς έμπλεος αγωνίας: Σε ποια κατάσταση βρίσκεται η ελληνική οικονομία; Εξαρτάται με ποιον μιλάς. Τα κυβερνητικά στελέχη σού λένε ότι τα πράγματα πηγαίνουν αρκετά καλά, η οικονομία αργά αλλά σταθερά ανακάμπτει, τα νούμερα είναι ενθαρρυντικά, έχουν γίνει συμφωνίες για επενδύσεις και όπου να ’ναι θα αρχίσει να ρέει ζεστό χρήμα, η ανεργία μειώνεται, οι ξένοι, βασικά οι Αμερικανοί, εκφράζονται με θετικό τρόπο για τις επιδόσεις της οικονομίας, οι δυσκοίλιοι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες δεν θριαμβολογούν, ωστόσο δηλώνουν συγκρατημένα αισιόδοξοι, ο οίκος Fitch αναβαθμίζει τις ελληνικές τράπεζες σε μια περίοδο που δέχονται χτυπήματα από τους τζογαδόρους, ντόπιους και αλλοεθνείς, το…

Read More

Θύμα ο ελληνικός λαός,

…όχι θύτης. Του Όμηρου Ταχμαζίδη* Η πολιτική χειραφέτηση των Ισραηλιτών (Εβραίων, Ιουδαίων) έγινε με μεγάλη καθυστέρηση στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, ακόμη και στην πατρίδα του σύγχρονου κοινοβουλευτισμού, την Μεγάλη Βρετανία. Στο Βέλγιο το 1831, στην Ολλανδία το 1848, στην Δανία το 1849, στη Μεγάλη Βρετανία το 1858, στην Αυστρο-ουγγρική αυτοκρατορία το 1866, 1867, 1868, στην Ιταλία το 1870, στην Σουηδία το 1870, στην ενιαία Γερμανική Αυτοκρατορία το 1871 (παλαιότερα είχαν δοθεί σε κάποια μεμονωμένα γερμανικά κράτη ίσα πολιτικά δικαιώματα στους “Ιουδαίους-Juden”), στην Ελβετία το 1874, στην Νορβηγία το 1891, ενώ στην Πορτογαλία, μόλις, το 1910! Στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης…

Read More

Η «Άρια Φυλή» κι ο Γεωργιάδης

Του Δημήτρη Ψαρρά. Aπό το ένα ψέμα στο άλλο οδηγείται ο κ. Αδωνης Γεωργιάδης, προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Με νέα εκτενή ανάρτησή του στο facebook, επιχείρησε χθες να δώσει εξηγήσεις για ποιον λόγο δίδασκε στην «Ελληνική Αγωγή» η κυρία Βασιλεία Στεργιοπούλου, οπαδός της θεωρίας ότι «Αριος είναι ο Ελλην ο Λευκός», και ότι αυτός ο «Αριος» γεννήθηκε προ 13,5 εκατ. ετών στη χώρα μας. Σύμφωνα με τους χθεσινούς ισχυρισμούς του κ. Γεωργιάδη, αυτά αποτελούν «ανθρωπολογικές θεωρίες του Αρη Πουλιανού, Ανθρωπολόγου, Ιδρυτού της Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος για τις ανακαλύψεις του στην Τρίγλια της Χαλκιδικής», ενώ ο ίδιος δεν τα συμμερίζεται….

Read More

Κοροϊδία erga omnes

Του Τάσου Παππά. Η Ντόρα Μπακογιάννη στη συνέντευξή της στην «Εφ.Συν.» (6-10-2018) είπε επί λέξει για το Μακεδονικό: «Η εθνική γραμμή του 2008 δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν το 2014». Τι έλεγε η εθνική γραμμή του 2008; Σύνθετη ονομασία (θα περιλαμβάνει τη λέξη Μακεδονία με κάποιον προσδιορισμό) erga omnes (για όλες τις χρήσεις). Ποιος ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας το 2014; Ο Αντώνης Σαμαράς. Την Κυριακή ο Αντ. Σαμαράς μιλώντας στην Καβάλα δήλωσε ότι «η Μακεδονία είναι μία και μόνη, η ελληνική Μακεδονία μας». Κάτι τρέχει εδώ. Κάποιος λέει ψέματα και μάλιστα χοντρά: ■ Ο Αντώνης Σαμαράς έχτισε την καριέρα του πάνω…

Read More

Γκρίζο φθινόπωρο στην Ευρώπη

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου. Καθώς η Γερμανία γιόρταζε, την περασμένη Τετάρτη, την επέτειο της επανένωσης, τα σύννεφα του σκεπτικισμού έριχναν σκιές στη «δεύτερη ευκαιρία» που δόθηκε στο γερμανικό έθνος από την Ιστορία. Αρκετοί αναλυτές, όπως ο Μαρσέλ Φίρστεναου από την Deutsche Welle, εφιστούσαν την προσοχή στην ανισότιμη θέση του ανατολικού τμήματος της χώρας σε όλα τα επίπεδα – ανεργία, μισθοί, βιομηχανία, μερίδιο στις πολιτικές και δημοσιογραφικές ελίτ. Αυτή η εδραιωμένη ανισοτιμία είναι ένας από τους παράγοντες που εξηγούν την πολύ μεγαλύτερη επιρροή του ταχέως ανερχόμενου ακροδεξιού κόμματος AfD στις ανατολικές περιοχές. Την ίδια στιγμή, η χώρα που πρόβαλλε για δεκαετίες ως…

Read More