My Twitter Feed

10 Μάρτιος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Α1 ΕΠΣΚ: Πλησίασε ο Κιλκισιακός -

Κυριακή, 10 Μάρτιος, 2019

123 οι «οκταμηνίτες» του Δ. Κιλκίς -

Σάββατο, 9 Μάρτιος, 2019

Ανησυχία για τα φετινά στάρια -

Σάββατο, 9 Μάρτιος, 2019

82 «οκταμηνίτες» στο Δ. Παιονίας -

Σάββατο, 9 Μάρτιος, 2019

Στη ΒΙΠΕ για τις εργαζόμενες -

Παρασκευή, 8 Μάρτιος, 2019

ΚΙΝΑΛ: 940 ψήφισαν σε Κιλκίς -

Παρασκευή, 8 Μάρτιος, 2019

Τελικός κυπέλλου το Σάββατο -

Πέμπτη, 7 Μάρτιος, 2019

Νέο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας -

Πέμπτη, 7 Μάρτιος, 2019

Ταρατατζούμ και ουσία

Του Τάσου Παππά. Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος θα ξεκινήσει στις αρχές Νοεμβρίου, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός. Καιρός ήταν. Εχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από κείνη τη φαντασμαγορική τελετή στον αύλειο χώρο της Βουλής, στην οποία μίλησε ο Αλ. Τσίπρας, αλλά το θέμα έκτοτε δεν απασχόλησε το πολιτικό σύστημα, αν και η επιτροπή υπό τον καθηγητή Μ. Σπουρδαλάκη έκανε καλή δουλειά εμπλέκοντας στη συζήτηση φορείς, ειδικούς επιστήμονες και πολίτες. Η κυβέρνηση και τα κόμματα συμπεριφέρθηκαν σαν να πρόκειται για μια τυπική υπόθεση χωρίς ιδιαίτερη σημασία για την ποιότητα της δημοκρατίας. Κι όμως, έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ…

Read More

«Είπε και εγένετο»;

Του Παντελή Μπουκάλα. Επί ΠΑΣΟΚ, οι της Ν.Δ., και ειδικά ο μετά το 1984 πρόεδρός της, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, διαβεβαίωναν ότι θα διαλύσουν τη «17 Νοέμβρη» αμέσως μόλις αναλάβουν ξανά την εξουσία. Πολλοί γαλάζιοι πίστευαν τότε ότι η τρομοκρατική οργάνωση ήταν αμιγώς πράσινο κατασκεύασμα ή είχε προνομιακές σχέσεις με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που την κάλυπταν, ή είχαν θέσει το σαρανταπεντάρι τους στην υπηρεσία του ΠΑΣΟΚ. Σε τέτοιο κλίμα, ο μέγας νους του κ. Καμμένου είχε φτάσει να εκπονήσει κοτζάμ βιβλίο (κάπου έχει χαθεί πια), όπου υποστήριζε ότι αρχηγός της «17Ν» ήταν ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η Ν.Δ. επανήλθε στην…

Read More

Ο Καμμένος δεν μπορεί…

…να «κρατάει» τον Τσίπρα. Του Γιώργου Λακόπουλου. Ότι η ανοχή του Πρωθυπουργού απέναντι στον υπουργό Άμυνας προκαλεί αντιδράσεις και αναδεικνύει ερωτήματα βγάζει μάτι. Απασχόλησε την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και σχολιάζεται από ΜΜΕ προσκείμενα την κυβέρνηση. Άλλωστε στον ίδιο τον Πρωθυπουργό αποδίδεται ότι στο υπουργικό συμβούλιο τον χαρακτήρισε «μπελά» -εξ ίσου με τον Νίκο Κοτζιά. Με τη διαφορά ότι ο Καμμένος δεν υπέβαλε παραίτηση. Σχεδιάζει την ένδοξη αποχώρησή του… όταν κρίνει ο ίδιος. Όσοι αντιτίθενται -για λόγους πολιτικής ουσίας και θεσμικής τάξης- στο ατιμώρητο αντάρτικο του Καμμένου ως υπουργού, διχάζονται. Πολλοί θεωρούν ότι ο Πρωθυπουργός δεν τον αποπέμπει γιατί δεν έχει…

Read More

Ποιος ορίζει τι πραγματικά…

…συμφέρει την πατρίδα; Του Τάσου Παππά. Μυστικά κονδύλια; Σοβαρά; Πέφτω απ’ τα σύννεφα. Η υποκρισία χτυπάει κόκκινο. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μη χρησιμοποιεί μυστικά κονδύλια για να προωθήσει τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της. Το κάνουν οι αστικές κυβερνήσεις, τα δικτατορικά καθεστώτα, οι μοναρχίες, το έκαναν και οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το ζήτημα στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες είναι ποιος έχει τη διαχείριση των χρημάτων, πώς τα αξιοποιεί κι αν λειτουργούν οι μηχανισμοί ελέγχου ώστε να μη γίνεται σπέκουλα. Αν, για παράδειγμα, ένας υπουργός Εξωτερικών εκμεταλλεύεται τους πόρους για να πλήξει τους εσωκομματικούς και τους εξωκομματικούς αντιπάλους του,…

Read More

Τιμή στην σπουδάζουσα γενιά..

…της κατοχικής περιόδου. Του Όμηρου Ταχμαζίδη* Οι νέοι και οι νέες που ωρίμασαν κοινωνικά και πολιτικά στα δύσκολα χρόνια της τριπλής Κατοχής, είναι, ίσως, η πιο αδικημένη γενιά του τόπου. Σφραγίστηκε από τις συνέπειες της συμμετοχής της στον αντιφασιστικό αγώνα με τον πιο σκληρό τρόπο, διότι τα χρόνια που ακολούθησαν δεν οδήγησαν στην αποκατάσταση των ονείρων της, αλλά υπήρξαν για αυτήν ένας πολιτικός εφιάλτης. Αξίζει να ενθυμούμαστε αυτή τη γενιά σε κάθε ευκαιρία, είναι η γενιά των γονιών μας, η γενιά των παππούδων μας. Είναι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς και προσανατολισμού για όλους μας μέσα στα χρόνια της κρίσης. Ο…

Read More

Μια (παλιά) υπέροχη ιστορία…

Του Νίκου Μπογιόπουλου. Μέχρι τώρα βλέπαμε την κάθε κυβέρνηση να κατηγορεί την προηγούμενη για αδιαφάνεια και για διαφθορά μέσω των μυστικών κονδυλίων. Αυτή τη φορά, όμως, είδαμε και το απίθανο: Να απευθύνονται κατηγορίες για την διαχείριση των μυστικών κονδυλίων όχι από την μια κυβέρνηση προς την άλλη, αλλά στο εσωτερικό της ίδιας κυβέρνησης! Είδαμε να ανταλλάσουν δηλητηριώδεις κατηγορίες μεταξύ τους οι υπουργοί της ίδιας κυβέρνησης (!) και μάλιστα παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού τους, όπως συνέβη στο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τρίτης όταν η σύγκρουση Καμμένου – Κοτζιά (και για τα μυστικά κονδύλια) οδήγησε στην εκπαραθύρωση του δεύτερου. Βέβαια το…

Read More

Το δόγμα «μόνο εδώ»

Του Παντελή Μπουκάλα. Την όρεξη για τα πρωτεία την έχουμε από παλιά. Ανήκει κι αυτή στα πατροπαράδοτα. Αντί να την περιορίζουμε όμως σε ό,τι καλό, την επεκτείνουμε και σε ό,τι ανάξιο. Για να μην πούμε πως ηδονιζόμαστε κυρίως όταν αυτοαναγορευόμαστε πρώτοι και χειρότεροι παρά όταν αυτοανακηρυσσόμαστε –ή όταν όντως είμαστε– πρώτοι και καλύτεροι. Γι’ αυτό και αναζητούμε εμμονικά το στενάχωρο και το απογοητευτικό ακόμα και στο τιμητικό. Το δείχνει και η τιτλοδοτική μας ροπή: Πιθανότερο είναι να γράψουμε, λ.χ., «Μόνο έξι ελληνικά πανεπιστήμια στα διακόσια καλύτερα παγκοσμίως», να προτάξουμε δηλαδή το υποτιμητικό ή απαξιωτικό «μόνο», παρά να αναδείξουμε, έστω ουδέτερα,…

Read More

Αντιμιλάτε στην τηλεόραση;

Του Τάσου Τσακίρογλου. «Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της σύγχρονης αλυσοδεμένης κοινωνίας, που δεν εκφράζει εντέλει παρά την επιθυμία της να υπνώττει. Το θέαμα είναι ο φρουρός αυτού του ύπνου». Αυτό έγραφε το μακρινό 1967 ο Γάλλος συγγραφέας και κινηματογραφιστής Γκι Ντεμπόρ, στο εμβληματικό βιβλίο του «Η κοινωνία του θεάματος», περιγράφοντας το πώς οι εικόνες που οικοδομεί καθημερινά και συστηματικά αυτή η κοινωνία διασφαλίζουν την αναπαραγωγή της μέσω της αλλοτρίωσης. Ξένοι με τον εαυτό μας μέσω του καθρέφτη που σήμερα είναι κυρίως η τηλεόραση, η οποία αντανακλά σχεδόν αποκλειστικά τις χειρότερες πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης: αυθεντία, ιδιοτέλεια, ναρκισσισμός, νεύρωση, επιδεικτική…

Read More

Η μαύρη τρύπα της Δεξιάς

Του Περικλή Κοροβέση. Ιστορικά ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία εμφανίζονται μαζί. Ο νέος τρόπος παραγωγής, που αντικατέστησε τη φεουδαρχία, χρειαζόταν μιαν άλλη πολιτική εκπροσώπηση. Η μοναρχία με τους βαρόνους γαιοκτήμονες δεν ήταν κατάλληλο πολιτικό σύστημα για τη Βιομηχανική Επανάσταση που χρειαζόταν πιο ευέλικτες μορφές πολιτικής διακυβέρνησης. Απαιτούνταν μια πολιτική ηγεσία, και κατ’ επέκταση ένα κράτος, που να διασφαλίζει τα κέρδη του κεφαλαίου μέσα από την κοινωνική ηρεμία. Και επινοήθηκαν τα κόμματα και το Κοινοβούλιο στην υπηρεσία του καπιταλισμού και του κέρδους (δεν υπάρχει Σύνταγμα που να μην κατοχυρώνει την ιδιοκτησία, δηλαδή το κεφάλαιο) δίνοντας κάποια δικαιώματα στους πολίτες, ευθέως…

Read More

Γκρίζος απολογισμός

Του Τάσου Παππά. Πολλά λάθη έγιναν από πολλές πλευρές στην υπόθεση Κοτζιά-Καμμένου. Εσκεμμένα ή όχι, για την ώρα δεν είναι σαφές. Μερικά ήταν χοντρά: Ο πρωθυπουργός άφησε τον Πάνο Καμμένο να χρησιμοποιεί το Μακεδονικό με τέτοιο τρόπο που προκαλούσε ζημιά στην κυβέρνηση και προβλήματα στη χώρα. Για τον κ. Καμμένο το Μακεδονικό είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Δεν βρίσκεται και στην καλύτερη φάση του. Οι μετρήσεις είναι αρνητικές, η κοινοβουλευτική ομάδα του κάθε άλλο παρά συμπαγής είναι, η αντιπολίτευση και τα φιλοδεξιά μέσα ενημέρωσης τον έχουν στοχοποιήσει, πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους για τη συνέχιση του «γάμου»….

Read More

Με τον Κοτζιά, χωρίς τον Κοτζιά

Του Κώστα Βαξεβάνη. Ο Νίκος Κοτζιάς, όπως παραδέχονται φίλοι και άσπονδοι εχθροί, είναι μια στιβαρή πολιτική προσωπικότητα με προσήλωση στις αρχές του. Επιπλέον, έθεσε την πολιτική του οντότητα στην επίλυση των σοβαρών εθνικών θεμάτων παραμερίζοντας το πολιτικό κόστος και τις αγκυλώσεις. Στο ερώτημα αν πρέπει να περιοριστεί στο ρόλο του ΥΠΕΞ με αβρότητες και διπλωματικές ακροβασίες ή να επιλέξει λύσεις, ο Νίκος Κοτζιάς επέλεξε αταλάντευτα να τα βάλει με τα κύματα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να προτείνει έντεχνα  τη λύση του Μακεδονικού στο μέλλον και να επιλέξει την ιαματική λήθη που (κυρίως) δεν κοστίζει σε ψήφους. Επέλεξε να αναμετρηθεί με…

Read More

Τα καλά και συμφέροντα

Του Παντελή Μπουκάλα. Δεν φταίνε σε τίποτε ο Αντισθένης, ο Διογένης και οι άλλοι Κυνικοί που εμείς, για να συνεννογιόμαστε, δίνουμε στον όρο «κυνισμός» ένα νόημα που αδικεί κατάφωρα την αρχαία φιλοσοφική σχολή: το νόημα της ωμότητας και της ανάλγητης ιδιοτέλειας. Με το επίθετο «κυνικός» τα πράγματα φαίνονται κάπως πιο περίπλοκα, αφού το συναντάμε σαν μεταφραστική επιλογή των Εβδομήκοντα στο «Βασιλειών Α΄», με εικαζόμενη τη σημασία τού άξεστου· αλλά και πάλι είναι αρκετός ο δρόμος έως τη σημερινή έννοια της λέξης, απόλυτα και ηθικά απαξιωτική. Δεν φταίει επίσης ο Επίκουρος που το «επικούρειος» στένεψε τόσο πολύ ώστε να μη χωράει…

Read More

Αν οι εξαιρέσεις γίνουν κανόνας,

…υπάρχει ελπίδα. Του Τάσου Παππά. Το ένα χαστούκι μετά το άλλο δέχεται η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και ιδιαίτερα το πιο ιστορικό κόμμα της, το SPD. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης οι σοσιαλιστές βλέπουν τη δύναμή τους να μειώνεται και σε ορισμένες περιπτώσεις φλερτάρουν με την εξαφάνιση (Γαλλία, Ολλανδία). Αν οι εκλογές στην Εσση σε λίγες μέρες δώσουν τα ίδια δυσάρεστα αποτελέσματα με αυτά της Βαυαρίας, το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξουν σοβαρές εξελίξεις στη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Δεν αποκλείεται να έχουμε ακόμη και ανατροπή στην κορυφή. Αν συμβεί αυτό θα είναι η τρίτη φορά μέσα σε δύο χρόνια που το κόμμα θα…

Read More

Μπαχαλάκηδες και ΕΛ.ΑΣ.

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη. Εξ όσων γνωρίζω, γιατρός δεν είμαι βέβαια, η άνοια εμφανίζεται σε ανθρώπους της δικής μου ηλικίας. Έτσι, νομίζω πως οι ανά την Υφήλιο ερευνητές θα πρέπει να εξετάσουν το… Εξ όσων γνωρίζω, γιατρός δεν είμαι βέβαια, η άνοια εμφανίζεται σε ανθρώπους της δικής μου ηλικίας. Έτσι, νομίζω πως οι ανά την Υφήλιο ερευνητές θα πρέπει να εξετάσουν το φαινόμενο Μητσοτάκης. Ο προσωρινός πρόεδρος της Ν.Δ., αν και πενηντάρης, αλλά και άλλοι, συνδικαλιστές αστυνομικοί, διευθυντές εφημερίδων και τηλεοπτικοί τελάληδες έχουν προσβληθεί από μια μορφή άνοιας που δυστυχώς επεκτείνεται σαν ιός έως και στα συνεργαζόμενα ρετάλια. Αφορμή για την…

Read More

Το παίρνει πάνω του ο Τσίπρας

Του Γιώργου Βεργόπουλου. Το πιο εύκολο στην εξωτερική πολιτική είναι να αφήνεις τα προβλήματα άλυτα, να χρονίζουν. Δεν κοστίζει τίποτε πολιτικά, δεν ενοχλεί κατεστημένες απόψεις και ισορροπίες, μπορείς άνετα να κρύβεσαι πίσω από τις επιλογές των προηγουμένων. Αυτή η πρακτική, μην κοροϊδευόμαστε, ήταν κυρίαρχη στο ελληνικό πολιτικό σύστημα για δεκαετίες. Σε σχέση με την εποχή της μεταπολίτευσης έχουμε περισσότερα, όχι λιγότερα ανοιχτά θέματα εξωτερικής πολιτικής, «εθνικά θέματα» όπως έχουμε συζητήσει να τα αποκαλούμε. Μακροπρόθεσμα όμως αυτή η διαιώνιση εκκρεμοτήτων είναι επικίνδυνη για τη χώρα. Η κυβέρνηση Τσίπρα τόλμησε να προχωρήσει στην αντιμετώπιση ενός θέματος εξωτερικής πολιτικής μέσα σε συνθήκες υπερώριμες…

Read More

Να είσαι δεξιός, αλλά γιατί…

…να είσαι ηλίθιος; Του Κώστα Βαξεβάνη. Σε κανονικές συνθήκες, οι πολιτικές θέσεις γίνονται πολιτικός λόγος και πρακτική και τελικώς κρίνονται από τους πολίτες. Αυτή η πολιτική κανονικότητα, έχει πλέον ανατραπεί, παραχωρώντας τη θέση της στην υστερία. Δεν χρειάζονται πλέον ούτε θέσεις, ούτε πολιτική πρακτική. Αρκεί η δημιουργία μιας μιντιακής αφήγησης η οποία στη συνέχεια επαναλαμβάνεται ως πολιτική βεβαιότητα και δημιουργεί μοιραία πραγματικές συνθήκες παρότι ανύπαρκτη η ίδια. Τα fake news για παράδειγμα, δημιουργούνται ως επιμελημένες δημοσιογραφικές αστοχίες ή επιπολαιότητες για να καταλήξουν όμως πραγματικά στοιχεία της πολιτικής. Παρατηρώ εδώ και καιρό τα σχόλια κάτω από άρθρα τα οποία είναι καθαρά…

Read More

Η Ν.Δ. σαν το Tea Party

Του  Τάσου Παππά. Στα ευρωπαϊκά όργανα σκέφτεται να προσφύγει η Νέα Δημοκρατία για να καταγγείλει την κυβέρνηση ότι διολισθαίνει στον αυταρχισμό. Αφορμή ήταν η ομιλία του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ («πρέπει να βάλουμε κάποιους φυλακή»). Στόχος; Η Ευρώπη να μαλώσει τον Τσίπρα και να τσαλακώσει την κυβέρνησή του. Θα πει κάποιος: Μα, οι Βρυξέλλες ανέχονται τη συμμετοχή ακροδεξιών κομμάτων σε κυβερνήσεις χωρών της Ε.Ε., πώς θα ζητήσουν τα ρέστα για τη φράση ενός υπουργού; Κάποιοι το ελπίζουν. Σίγουρα ο Αδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος… ανακάλυψε πίσω από την παρέμβαση Πολάκη την πρόθεση του Τσίπρα να…

Read More

Ο Αλτουσέρ και οι ΑΝ.ΕΛΛ.

Του Κύρκου Δοξιάδη. Σήμερα συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση ενός από τους σημαντικότερους μαρξιστές θεωρητικούς του εικοστού αιώνα – για πολλούς του πιο σημαντικού: του Λουί Αλτουσέρ (1918-1990). Οπως κάθε σπουδαίος, ο Αλτουσέρ ενοχλούσε. Ενοχλούσε όσους αξίωναν την αποκλειστικότητα της μαρξιστικής ορθοδοξίας εμμένοντας σε δόγματα, διότι κομβικός στόχος του έργου του ήταν να καταδεικνύει διαρκώς και εμπράκτως πως η επιστροφή στην ανάγνωση του ίδιου του Μαρξ συνέπιπτε με την αέναη ανανέωση και επανίδρυση του μαρξισμού ως επιστημονικής και φιλοσοφικής θεωρίας. Ενοχλούσε ακόμη εκείνους για τους οποίους η θεωρία ισοδυναμεί με τη «σεβάσμια» πολιτική απραγία τής από καθέδρας ακαδημαϊκής διδασκαλίας,…

Read More

Πόσο πιστεύει ο Τσίπρας…

…ότι μπορεί να αντέξει τον Καμμένο; Του Γιώργου Λακόπουλου. Ας μην κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους στο Mέγαρο Μαξίμου: η κυβέρνηση υπάρχει ακόμη χάρη στην ψυχραιμία του Νίκου Κοτζιά. Μετά και την τελευταία εισπήδηση Καμμένου στο χαρτοφυλάκιό του αν άφηνε την οργή του να εκραγεί δημοσίως   – αντι να περιοριστεί σε κάποιες   θεμιτές παρατηρήσεις  στο υπουργικό  συμβούλιο-  ο πρωθυπουργός έπρεπε να βρει ή νέο υπουργό Εξωτερικών ή νέο  υπουργό  Άμυνας. Το πιθανότερο όμως θα ήταν να υποχρεωθεί να στήσει κάλπες- εγκαταλείποντας ακόμη και την προσπάθεια της αναζήτησης νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας- που υπάρχει. Αυτό θα ήταν καταστροφή για τη χώρα….

Read More

Άλλο τι θέλω, άλλο τι μπορώ

Τάσου Παππά. Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως για τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Θεωρούν ότι αυτή η συμπόρευση έφτασε στο τέλος της και μερικοί καλούν τον πρωθυπουργό να δώσει ένα τέλος. Ως προς τη διαπίστωση εντάξει. Πράγματι η σχέση έχει αγγίξει τα όριά της. Ηταν μια σχέση παράταιρη από την αρχή. Δύο κόμματα που σε πολλά ζητήματα το ένα κοιτάει στη Δύση και το άλλο στην Ανατολή (σχήμα λόγου είναι, δεν κυριολεκτώ) συνασπίστηκαν και αποφάσισαν να συγκυβερνήσουν. Την πρώτη φορά, τον Γενάρη του 2015, ουδείς στον ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε. Δεν κατατέθηκε διαφορετική πρόταση. Ούτε από το «Αριστερό Ρεύμα» που αργότερα έγινε…

Read More