My Twitter Feed

9 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΠΑΣΟΚ: Το πρόγραμμα ομιλιών -

Τετάρτη, 8 Μαΐου, 2024

3,8 εκ. για συντήρηση δρόμων -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Στη Βουλή οι διακοπές σε φ/β -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Όλοι σε απεργία 1ης Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Κάλεσμα φορέων για τη 1η Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΟΚ: Απίστευτη ανατροπή από το ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ -

Κυριακή, 28 Απριλίου, 2024

Βροντερό “παρών” για την Υγεία -

Σάββατο, 27 Απριλίου, 2024

Ερώτηση ΚΚΕ για τη Παθολογική -

Παρασκευή, 26 Απριλίου, 2024

Το δέντρο και το τσεκούρι

Του Νίκου Κωνσταντινίδη*


Μια τουρκική παροιμία λέει ότι, ενώ τα δέντρα συρρικνώνονταν καθημερινά στο δάσος, συνέχιζαν να ψηφίζουν το τσεκούρι, γιατί τα έπεισε ότι η λαβή του ήταν από ξύλο. Ότι και αυτό είναι ένα από εκείνα. Περίπου έτσι είναι και τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα, αναφορικά με τη σχέση πολιτικού και λαού. Ενώ δηλαδή η δημοκρατία έχει πολλάκις ακρωτηριαστεί, ενώ ο πληθυσμός της χώρας έχει μειωθεί, ενώ χιλιάδες Έλληνες χάνουν την πρώτη τους κατοικία, η πολιτική όλο και πιο πολύ ομοιάζει με τη σχέση δέντρου και τσεκουριού.

«Τίνα θέλετε ἀπὸ τῶν δύο ἀπολύσω ὑμῖν; οἱ δὲ εἶπον· Βαραββᾶν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· τί οὖν ποιήσω ᾿Ιησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν; Λέγουσιν αὐτῷ πάντες· σταυρωθήτω». Κι έστειλαν τον Χριστό στον σταυρό.

Σε ποια χώρα του κόσμου θα είχε παραιτηθεί ένας υπουργός αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη για 57 θανάτους και λίγους μήνες μετά θα έβγαινε πρώτος σε σταυρούς στο νομό του; Τι είναι αυτό που κάνει έναν πολιτικό αρεστό στον λαό, που πριν λίγο καιρό, ο ίδιος αυτός λαός έπνεε μένεα εναντίον του;

Είναι μήπως η μνήμη του που τον έχει εγκαταλείψει; Είναι η μοίρα του και το κακό του ριζικό; Είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης που τον ορίζει; Είναι η ανήθικη σχέση σε βιασμό και οργασμό; Ή μήπως είναι ο λαός που έχει πιει τόσο πολύ νερό από το πηγάδι της λήθης, ώστε τα έχει όλα λησμονήσει;

«Τίνα θέλετε να απολύσω», θα ξαναρωτούσε ο Πόντιος Πιλάτος: Αυτόν που δεν άγγιξε δραχμή από τα δημόσια ταμεία ή αυτόν που έσπειρε την ακρίβεια στη χώρα; Κι ο όχλος θα απαντούσε ξανά: «αυτόν που έφερε την ακρίβεια. Γιατί στη χώρα αυτή, εκτός από τον Φινέα, είναι και η Δικαιοσύνη τυφλή.

Ο πιο μεγάλος επιλήσμων της ιστορίας είναι ο λαός. Δεν είναι τυχαίο που η ετυμολογία τον συνδέει με τη λέξη «λας» που σημαίνει πέτρα. Γιατί η πέτρα δεν έχει αισθήματα, δεν έχει μνήμη, κι ας έχουν χτιστεί επάνω της τα ενδοξότερα έργα της αρχαίας Ελλάδας, αρχίζοντας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Ο Τσίπρας είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου ένας πολιτικός δεν έχει χρεώσει τη χώρα του με μία δεκάρα, που δεν χρωστά σε κομματικά δάνεια, που δεν απέκτησε από την πολιτική ακίνητα, και παρόλα αυτά, ο δυστυχισμένος και ευκολόπιστος λαός, κατά τον Σολωμό, τον καταδίκασε σε σταύρωση!

Αυτός είναι ο λαός της Ελλάδας. Ο λαός που δεν δεχόταν το όνομα Μακεδονία, ούτε σε σύνθετη γεωγραφική μορφή, τώρα που οι Σκοπιανοί του παίρνουν την πρώτη κατοικία, στην παραλιακή Χαλκιδική, μέσω των ξένων Funds, ούτε μιλά ούτε και αντιδρά. Είμαστε ένας λαός που κρύβει των αστεριών το φως για να φανούν οι πυγολαμπίδες.

«Τίνα θέλετε να απολύσω;» θα ρωτούσε ο Πόντιος Πιλάτος ξανά: τον νοικοκύρη, που έβαλε στην άκρη 37 δις ή τον ανοικοκύρευτο, που έχει εκτινάξει το εξωτερικό χρέος στα ύψη με εκατοντάδες δις ευρώ. Και ξανά, το μεγαλύτερο λογοπαίγνιο της Ιστορίας, που λέγεται λαός, θα απαντούσε: σταύρωσον, σταύρωσον τον νοικοκύρη !

Στο «τι» και στο «τις» πταίει για τα πολιτικά κακά στον τόπο δεν θα αναφερθώ. Τον πολιτικό αναλυτή δεν θα τον κάνω. Θα περιοριστώ μόνο να πω τα εξής τρία πράγματα: Μην τα βάλεις ποτέ με τα ΜΜΕ, γιατί θα τα βρεις μπροστά σου. Μην καταπιαστείς ποτέ με ένα καυτό πρόβλημα, που δεν τόλμησε να το λύσει κανείς, γιατί θα βρεις τον μπελά σου. Δεν χρειαζόταν να χρεωθείς το Μακεδονικό». Και ποτέ μα ποτές μην ξυπνάς μια αρκούδα που κοιμάται. Άσε την να ζει σε λήθαργο.

Σε τοπικό επίπεδο θα πω μόνο ότι η οργανωτική κατάσταση για τον Σύριζα Κιλκίς, τον τελευταίο, και όχι μόνον, καιρό ήταν από παραλυτική έως διαλυτική, σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα, πράγμα που φάνηκε με την έλλειψη Γραφείου Τύπου και εκλογικού κέντρου αφενός κι αφετέρου με την παντελή απουσία κόσμου και στελεχών τη μέρα ανακήρυξης του ψηφοδελτίου. Αυτά και πολλά άλλα πλήρωσε ο Σύριζα. Το σημαντικότερο όμως τούτη τη στιγμή ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου είναι να δοθεί η μάχη συλλογικά.

*Εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Σχολιάστε