My Twitter Feed

18 Ιούνιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Επιδρομή σε θεραπευτικά φυτά -

Σάββατο, 17 Ιούνιος, 2017

ΠΕΔ: Aναλογική χρέωση διοδίων -

Παρασκευή, 16 Ιούνιος, 2017

Δυναμικά με νέα προϊόντα -

Παρασκευή, 16 Ιούνιος, 2017

Παιονία με αστυνομικό γειτονιάς -

Παρασκευή, 16 Ιούνιος, 2017

Κόντρα για τις προσλήψεις -

Παρασκευή, 16 Ιούνιος, 2017

Εκλογές στους εργαζόμενους ΟΤΑ -

Παρασκευή, 16 Ιούνιος, 2017

Χωρίς το απολυτήριο Γυμνασίου -

Τετάρτη, 14 Ιούνιος, 2017

Διαμαρτυρία αστυνομικών Κιλκίς -

Τετάρτη, 14 Ιούνιος, 2017

Το αντίο του Μαρκές στους ανθρώπους

Ο Γκαμπριελ Γκαρσια Μαρκες εχει αποσυρθει απο τη δημοσια ζωη για λογους υγειας (καρκινος στους λεμφαδενες). Η κατασταση του μοιαζει να επιδεινωνεται μερα με τη μερα. Η αποχαιρετιστηρια επιστολη που ακολουθει εσταλη απο τον συγγραφεα στους φιλους του.

»Αν ο θεος ξεχνουσε για μια στιγμη οτι ειμαι μαριονετα φτιαγμενη απο κουρελια και μου χαριζε ενα κομματι ζωη, ισως δεν θα ελεγα ολα αυτα που σκεφτομαι αλλα σιγουρα θα σκεφτομουν ολα αυτα που λεω εδω. Θα εδινα αξια στα πραγματα οχι γιαυτο που αξιζουν , αλλα γιαυτο που σημαινουν. Θα κοιμομουν λιγο, θα ονειρευομουν πιο πολυ, γιατι για καθε λεπτο που κλεινουμε τα ματια, χανουμε εξηντα δευτερολεπτα φως. Θα συνεχιζα οταν οι αλλοι σταματουσαν, θα ξυπνουσα οταν οι αλλοι κοιμοταν. Θα ακουγα οταν οι αλλοι μιλουσαν και ποσο θα απολαμβανα ενα ωραιο παγωτο σοκολατα.

Αν ο θεος μου δωριζε ενα κομματι ζωη, θα ντυνομουν λιτα , θα ξαπλωνα μπρουμυτα στον ηλιο, αφηνοντας ακαλυπτο οχι μονο το σωμα αλλα και την ψυχη μου. Θεε μου αν μπορουσα, θα εγραφα το μισος μου πανω στον παγο και θα περιμενα να βγει ο ηλιος. Θα ζωγραφιζα μ’ ενα ονειρο του Βαν Γκογκ πανω στα αστρα, ενα ποιημα του Μπενεντετι κι ενα τραγουδι του Σερρατ θα ηταν η σερενατα που θα χαριζα στη σεληνη. Θα ποτιζα με τα δακρυα μου τα τριανταφυλλα, για να νοιωσω τον πονο απο τ’ αγκαθια τους και το κοκκινωπο φιλι των πεταλων τους.

Θεε μου, αν ειχα ενα κομματι ζωη…. Δεν θα αφηνα να περασει ουτε μια μερα χωρις να πω στους ανθρωπους οτι αγαπώ, οτι τους αγαπω. Θα εκανα καθε αντρα και γυναικα να πιστεψουν οτι ειναι οι αγαπητοι μου και θα ζουσα ερωτευμενος με τον ερωτα. Στους ανθρωπους θα εδειχνα ποσο λαθος κανουν να νομιζουν οτι παυουν να ερωτευονται οταν γερνουν, χωρις να καταλαβαινουν οτι γερνουν οταν παυουν να ερωτευονται. Στο μικρο παιδι θα εδινα φτερα, αλλα θα το αφηνα να μαθει μονο του να πεταει. Στους γερους θα εδειχνα οτι το θανατο δεν το φερνουν τα γηρατεια αλλα η ληθη.

Εμαθα τοσα πραγματα απο σας, τους ανθρωπους…..Εμαθα πως ολοι θελουν να ζησουν στη κορυφη του βουνου, χωρις να γνωριζουν οτι η αληθινη ευτυχια βρισκεται στο τροπο που κατεβαινεις την αποκρημνη πλαγια. Εμαθα πως οταν το νεογεννητο σφιγγει στη μικρη παλαμι του, για πρωτη φορα, το δαχτυλο του πατερα του, το αιχμαλωτιζει για παντα. Εμαθα πως ο ανθρωπος δικαιουται να κοιτα τον αλλο απο ψηλα μονο οταν πρεπει να τον βοηθησει να σηκωθει.

Ειναι τοσα πολλα τα πραγματα που μπορεσα να μαθω απο σας, αλλα δεν θα χρησιμευσουν αληθεια πολυ, γιατι οταν θα με κρατουν κλεισμενο μεσα σ’ αυτη τη βαλιτσα δυστυχως θα πεθαινω. Να λες παντα αυτο που νιωθεις και να κανεις παντα αυτο που σκεφτεσαι.

Αν ηξερα οτι σημερα θα ηταν η τελευταια φορα που θα σε εβλεπα να κοιμασαι, θα σε αγκαλιαζα σφιχτα και θα προσευχομουν στον Κυριο για να μπορεσω να γινω ο φυλακας της ψυχης σου. Αν ηξερα οτι αυτη θα ηταν η τελευταια φορα που θα σε εβλεπα να βγαινεις απο τη πορτα θα σ’ αγκαλιαζα και θα σου’ δινα ενα φιλι και θα σε φωναζα ξανα για να σου δωσω κι αλλα. Αν ηξερα οτι αυτη θα ηταν η τελευταια φορα που θα ακουγα τη φωνη σου, θα ηχογραφουσα καθε σου λεξη για να μπορω να τις ακουω ξανα και ξανα. Αν ηξερα οτι αυτες θα ηταν οι τελευταιες στιγμες που θα σ’ εβλεπα, θα ελεγα »σ’ αγαπω» και δεν θα υπεθετα ανοητα, οτι το ξερεις ηδη.

Υπαρχει παντα ενα αυριο και η ζωη μας δινει κι αλλες ευκαιριες για να κανουμε τα πραγματα οπως πρεπει, αλλα σε περιπτωση που κανω λαθος και μας μενει μονο το σημερα θα΄θελα να σου πω ποσο σ’ αγαπαω κι οτι ποτε δεν θα σε ξεχασω. Το αυριο δεν το εχει εξασφαλισει κανεις, ειτε νεος ειτε γερος. Σημερα μπορει να ειναι η τελευταια φορα που βλεπεις τους ανθρωπους που αγαπας. Γι’ αυτο μην περιμενεις αλλο, καν’ το σημερα, γιατι αν το αυριο δεν ερθει ποτε, θα μετανιωσεις σιγουρα για τη μερα που δεν βρηκες χρονο για ενα χαμογελο, μια αγκαλια, ενα φιλι και ησουν πολυ απασχολημενος για να κανεις πραξη μια τελευταια τους επιθυμια. Κρατα αυτους που αγαπας κοντα σου, πες τους ψιθυριστα ποσο πολυ τους χρειαζεσαι , αγαπα τους και φερσου τους καλα, βρες χρονο για να τους πεις »συγνωμη’ ‘συγχωρεσε με’, »σε παρακαλω’ ‘ευχαριστω’ κι ολα τα λογια αγαπης που ξερεις . Κανεις δεν θα σε θυμαται για τις κρυφες σου σκεψεις. Ζητα απ’ τον Κυριο τη δυναμη και τη σοφια για να τις εκφρασεις. Δειξε στους φιλους σου τι σημαινουν για σενα».

Ανάρτηση στο Facebook από Aristeidis Mixailidis

Σχολιάστε