My Twitter Feed

30 Σεπτέμβριος, 2020

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Οι εκλογές στον Εμπορικό Κιλκίς -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Και 5 κρούσματα ιού Δ. Νείλου -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Να μην απολυθούν οι καθαρίστριες -

Τρίτη, 29 Σεπτέμβριος, 2020

Να εγκριθούν και τα ολιγομελή των ΓΕΛ -

Δευτέρα, 28 Σεπτέμβριος, 2020

Μέτρα για τα προσφυγόπουλα -

Δευτέρα, 28 Σεπτέμβριος, 2020

Τα προσφυγόπουλα είναι τα μισά! -

Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος, 2020

Κυριακίδης: Άδικη απόφαση! -

Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος, 2020

ΓΝΚ: Σε εργολάβο η καθαριότητα -

Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος, 2020

Τετέλεσται!

Του Νίκου Κωνσταντινίδη*


Η πρώτη και η μεγαλύτερη ουτοπία είναι η δημοκρατία. Αν θα μπορούσε εύκολα να εφαρμοστεί, οι ισχυροί θα την είχαν προ πολλού καταργήσει. Επειδή όμως ξέρουν ότι ποτέ και πουθενά οι πολλοί  δεν μπορούν να συνεννοηθούν και να συνεργαστούν μαζί, πλην ίσως κάποιων σπάνιων εξαιρέσεων, τους αφήνουν να βαυκαλίζονται πως αυτοί είναι τα θεμέλια της πολιτικής και πως κατά το σύνταγμα ο λαός είναι κυρίαρχος!

Δημοκρατία, με την άμεση έννοια του όρου δεν υπάρχει. Ο σημερινός ψηφοφόρος δεν διαλέγει τον πολιτικό που ο ίδιος επιθυμεί, αλλά επιλέγει έναν από αυτούς που του προτείνουν, αυτοί που στήνουν το ψηφοδέλτιο  κάθε κόμματος.

Η δεύτερη μεγάλη ουτοπία είναι η ανεξαρτησία των θεσμών. Μιλώ για τη χώρα, όπου η εκάστοτε κυβερνητική εξουσία, ορίζει τη δικαστική ηγεσία, τοποθετώντας στην κορυφή της  πρόσωπα προσφιλή κι υπάκουα σ’ αυτήν, τα οποία και ελέγχει.

Όπου ακυρώνεται η αξιοκρατία, ρέπει η κοινωνία προς την αδικία. Κι όπου συρρικνώνεται η δημοκρατία, γιγαντώνεται η ολιγαρχία. Άλλοτε στη  χούντα την τάξη την επέβαλε ο στρατός και τώρα την επιβάλλει η αστυνομία. Ουδεμία διαφορά στην ουσία αναφορικά με το κράτος της καταστολής. Απλά άλλαξε στολές η εξουσία.

Διαχρονικά οι ισχυροί στη Γη από τη Γιάλτα και μετά συνεργάζονται να διαφυλάξουν τα κοινά τους συμφέροντα. Το βλέπουμε και στις μέρες μας,  όπου Γερμανοί και οι Αμερικανοί, με αιχμή του δόρατος το «εγκεφαλικά» νεκρό ΝΑΤΟ, μοιράζουν το Αιγαίο, με την κυβέρνηση να φαίνεται αμήχανη.

Ό,τι δεν πέτυχαν οι ναζί με πολεμικά μέσα, χάριν των Αντιστασιακών Οργανώσεων της Ελλάδας, το πέτυχαν τώρα με ειρηνικά και οικονομικά μέσα.  Κι, αφού πρώτα φρόντισαν να μας πτωχεύσουν ως χώρα, μετά μας πήραν τις επικοινωνίες, τα  αεροδρόμια, τον ορυκτό πλούτο και τις ενεργειακές μας πηγές.

Τελευταία σταμπάρανε και το νερό μας. Θέλουν να μας το πάρουν κι αυτό. Ήδη συζητείται η ιδιωτικοποίησή του και η παραχώρησή του σε ντόπιους και ξένους ιδιώτες, ώστε θα λέμε σε λίγο «το νερό νεράκι».

Πες μου, καλέ μου, φίλε: Δεν αποτελεί ντροπή για τη χώρα εκείνη, όπου οι «νερουλάδες» της βουλής  έχουν μεγαλύτερο μισθό από τους πιλότους της πυροσβεστικής;

Δεν είναι ντροπή για την Πολιτεία αυτή, στην οποία ο υπάλληλος ενός «κατασκευασμένου» θεσμού, αμείβεται με μεγαλύτερο μισθό από έναν πιλότο του στρατού, φύλακα άγγελο του Αιγαίου;

Γιατί να μην ισχύει στην πολιτική, ό,τι ισχύει κι έξω στην επαγγελματική ζωή; Γιατί, ενώ παντού στην εργασία μετράει η εμπειρία και η προϋπηρεσία, στην Πολιτική δεν έχουν καμιά αξία αυτά;  Πώς είναι δυνατόν να εκπροσωπεί έναν κρατικό θεσμό ή μια σκιώδη κυβέρνηση αυτός/ή που τίποτα το κοινό δεν έχει μαζί του, λόγω ενδοκομματικών ισορροπιών;

Την τύχη της χώρας την ορίζουν συνταγματικά  οι τρεις θεσμικές εξουσίες: νομοθετική, εκτελεστική δικαστική, μαζί με τα ΜΜΕ. Αυτές εκφράζουν την ποιότητα της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της ελευθερίας σε όλα τα πεδία της ζωής και της καθημερινής της έκφρασης. Οι πολίτες, αν και πολλοί, δεν είναι ικανοί, ούτε για τα μεγάλα κακά ούτε για τα μεγάλα καλά, για να θυμηθούμε και το διάλογο του Σωκράτη με τον Κριτία….

Ποιος θα το πίστευε ποτέ, ότι το παλιό πλην όμως κραταιό, «πανελλήνιο σοσιαλιστικό κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου, θα εξελισσόταν σ’ ένα κακέκτυπο παρακολούθημα της δεξιάς, αλλάζοντας ως και το όνομά του;

Ποιος θα το πίστευε ποτέ ότι τα παλιά «πράσινα»  και «μπλε» καφενεία θα συναποτελούσαν στο ακέραιο ένα κλάσμα με τον ίδιο αριθμητή και παρονομαστή;  Ότι θα πορευόταν μαζί στην υπόθεση Νοβάρτις; Ότι το μετονομασμένο σε Κινάλ, πρώην ΠΑΣΟΚ, θα καταψήφιζε την απλή αναλογική και μαζί με τη δεξιά θα ψήφιζε νόμο που απαγορεύει τις συγκεντρώσεις;

Ποιος θα το φανταζόταν ποτέ ότι το πρώην ΠΑΣΟΚ και νυν Κινάλ,  με αφαιρεμένο το «σ» του σοσιαλισμού από το όνομά του,  θα άλλαζε και ΑΦΜ για να μην πληρώσει τα δανεικά του;  Και, πως μετά κι από αυτό, θα συνέχιζε να γιορτάζει την 3η του Σεπτέμβρη σαν να είναι δική του γιορτή; Είναι  σαν να λέμε ότι έχει χωρίσει κάποιος, έχει νυμφευθεί ξανά, αλλά εξακολουθεί να γιορτάζει τα γενέθλια της πρώην συζύγου του!

Το να χρωστάς στην πατρίδα εκατομμύρια και να μιλάς για φιλοπατρία, είναι κάκιστη ειρωνεία. Το να μιλάς για πατριωτισμό, αλλά να μην τολμάς να  συγκρουστείς με την πατριδοκαπηλία είναι κοροϊδία. Όπου οι κρατικοί θεσμοί  γίνονται εσμοί και δεσμοί με εμπλεκόμενα συμφέροντα αλλοιώνεται η δημοκρατία. Η δημοκρατία της Ελλάδας που έχει φθάσει στις μέρες μας στο «τετέλεσται».

*Εκπαιδευτικός, συγγραφέας

Σχολιάστε