My Twitter Feed

13 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΑΟΚ: Σπουδαίο “διπλό” στο Αιγίνιο -

Δευτέρα, 13 Μαΐου, 2024

Συναντήσεις Δένδια στο Κιλκίς -

Δευτέρα, 13 Μαΐου, 2024

“Μοντέλο για τη χώρα το Σταραμάκι” -

Παρασκευή, 10 Μαΐου, 2024

Επίσκεψη Δένδια για ευρωεκλογές -

Πέμπτη, 9 Μαΐου, 2024

ΠΑΣΟΚ: Το πρόγραμμα ομιλιών -

Τετάρτη, 8 Μαΐου, 2024

3,8 εκ. για συντήρηση δρόμων -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Στη Βουλή οι διακοπές σε φ/β -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Όλοι σε απεργία 1ης Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Σόσιαλ κι εκλογές πάσης φύσεως

Του Θανάση Βαφειάδη.


«Cogito ergo sum», όπερ μεθερμηνευόμενον «Σκέφτομαι άρα υπάρχω», έγραψε ο Καρτέσιος. Και ποιος είναι αυτός ο Καρτέσιος; Ποιος είναι αυτός ο ΙΚΑΣ; που θα ‘λεγε ο Ζήκος; Και γιατί πρέπει να τον γνωρίζουμε; Είναι κανένας σελέμπριτι, κανένας ινφλουένσερ, κανένας πανελίστας σε πρωινάδικο, από αυτούς που διυλίζουν το ασήμαντο με εμβρίθεια μοριακού βιολόγου; Γνωρίζει τουλάχιστον τέλεια τα αγγλικά; Και αν ναι γιατί έγραψε το απόφθεγμά του στα λατινικά και όχι στα αγγλικά, που αν δεν τα μιλάς απταίστως είσαι ένα τίποτα, ένας πεταμένος;

Κι αυτό το αυθαίρετο και εξωφρενικό συμπέρασμα ότι για να υπάρχουμε προϋπόθεση είναι να σκεφτόμαστε, πρέπει να το ασπαζόμαστε και σήμερα; Δηλαδή όλος αυτός ο κόσμος που έπαψε προ πολλού να σκέφτεται -γιατί σκέφτονται άλλοι γι’ αυτόν- δεν υπάρχει;

Φυσικά και υπάρχει και μάλιστα με πιο έντονη παρουσία κι από τα λεγόμενα στο ναρκισσιστικό «Υπάρχω» του Καζαντζίδη. Και πώς αποδεικνύεται ότι υπάρχει; Μα φυσικά από τα σόσιαλ. «Είμαι στα σόσιαλ, άρα υπάρχω», αυτό είναι το σωστό απόφθεγμα.

Και όχι μόνο υπάρχουμε χάρη στα σόσιαλ αλλά ενημερώνουμε τους πάντες με κάθε λεπτομέρεια για την ύπαρξη μας και πού ακριβώς περιφέρεται αυτή «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου», ανά πάσα στιγμή. Τι δηλαδή, δεν έπρεπε να το κάνουμε; Όταν πηγαίνουμε σε μια ταβέρνα, δεν πρέπει εκτός από την κοινοποίηση της τοποθεσίας να πληροφορήσουμε τους διαδικτυακούς μας φίλους και για τα εδέσματα που θα καταβροχθίσουμε; Όταν όλη η Ελλάδα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα για να πληροφορηθεί πόσες πίτσες προσούτο, πόσες πεπερόνι και πόσες ταρτούφο παρήγγειλε ο Κασσελάκης για να γιορτάσει την πρωτιά του δεν πρέπει να ανεβάσουμε και μεις μια φωτογραφία με τα λαχταριστά πιάτα αραδιασμένα στο τραπέζι, για να φανεί ότι το γεύμα ήταν λουκούλλειο;

Όταν πηγαίνουμε διακοπές δεν πρέπει να ποστάρουμε μια φωτογραφία μας με μαγιό στου γιαλού τα βοτσαλάκια, εκεί που η μαγεία της φύσης συναντά την ψυχολογία της ύλης; Ή αν δε επιθυμούμε να δείξουμε το σύνολο του κορμιού μας, που έχει από καιρό πάψει να είναι καλλίγραμμο, δεν πρέπει τουλάχιστον να εμφανίσουμε μέρος των ποδιών μας, από τα γόνατα και κάτω, με ένα ψάθινο καπέλο δίπλα στα πέλματα και με το απέραντο γαλάζιο στο βάθος;

Και κυρίως δεν πρέπει να ενημερώσουμε για την κατάσταση που βρίσκεται η φάτσα μας, συνήθως ξινισμένη από τον εφιάλτη της ακρίβειας, αλλά όταν αναρτάται στο fb λάμπει σαν το βόρειο σέλας στο λοφάκι της Καστέλας; Ενίοτε, βέβαια, γίνονται και παρεξηγήσεις, όπως σε μια περίπτωση που μετά το θάνατο της Μόνικα Βίτι κάποια χρήστρια ανέβασε σαν κεντρική φωτογραφία της στο fb τη μούσα του Αντονιόνι σε νεαρή ηλικία. Τα σχόλια που συνόδεψαν την ανανέωση του προφίλ ήταν καταπληκτικά: «Κούκλα έγινες!», «Καλέ πότε έβαψες τα μαλλιά σου ξανθά; Σου πήγαν», «Κόντεψα να μη σε γνωρίσω».

Και φυσικά τα σόσιαλ έχουν το πρώτο λόγο στις εκλογές, που φέτος τις έχουμε φάει με το κουτάλι, για να μπορούν να τρώνε κάποιοι άλλοι με την κουτάλα. Χωρίς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια προεκλογική εκστρατεία θα ήταν άνοστη σαν το φιδέ που μας ταΐζει η γυναίκα μας όταν είμαστε άρρωστοι ή σαν τις φακές χωρίς λάδι που μαγείρευε η μάνα μας τις μέρες των νηστειών του Πάσχα.

Εννοείται ότι τα σόσιαλ κρίνουν σε μεγάλο βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Κούλης, όπως αποφάνθηκαν κάποιοι αναλυτές των δεξαμενών σκέψης, κέρδισε κατά κράτος τον Αλέξη γιατί είχε καλύτερη παρουσία στο ΤΙΚ ΤΟΚ, κι ας ακουγόταν δυνατά το τικ-τοκ από την ωρολογιακή βόμβα που έχουν βάλει οι «άριστοι» στα θεμέλια της χώρας. Και με το ΤΙΚ ΤΟΚ και τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κοντεύουμε να γίνουμε τοκ-τοκ, όπως χαρακτηρίζαμε παλιά τους χαζούς, χτυπώντας επαναλαμβανόμενα με το δείκτη την κροταφική περιοχή του κρανίου, για να δώσουμε έμφαση στον χαρακτηρισμό. Και μέσα στο πέλαγος της ασυναρτησίας και των πασιφανώς ψευδών ειδήσεων που καταπίνονται αμάσητες, αναπαράγονται και διαδίδονται σαν ιοί, θολώνει η όποια κριτική σκέψη έχει απομείνει, και σε λίγο θα το «κάψουμε» εντελώς και η Ελλάδα δεν θα είναι μόνο χώρα καμένων δασών αλλά και καμένων εγκεφάλων.

Αφού το fb μας φωνάζει, όπως στο ποίημα της Γαλάτειας Καζαντζάκη, «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω», το ίδιο ισχύει και για την τοπική κοινωνία και για τις δημοτικές εκλογές. Όχι εκατοντάδες αλλά χιλιάδες υποψήφιοι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι εκτίθενται στο fb για να εκθέσουν μαζί με το λιτό ή πλούσιο βιογραφικό τους και την ειλικρινή ή ψευδεπίγραφη δήλωσή τους ότι είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν για το καλό του τόπου. Και όπως συμβαίνει με τις αναρτήσεις του fb υπάρχουν οι καλές, οι μέτριες και κάποιες άλλες που αναρωτιέσαι γιατί άραγε θα έπρεπε να υπάρχουν. Σε αντίθεση με την παρουσία πλήθους υποψηφίων, παρατηρείται πλήρης απουσία οποιαδήποτε αναφοράς στα πεπραγμένα των απερχόμενων δημοτικών αρχών και στο πρόγραμμα της επόμενης πενταετίας. Όχι μόνο δεν υπάρχει μια λέξη αλλά ούτε ένα μακέτο, ένα γραφικό σαν του Ευαγγελάτου να ‘ναι κι αυτοί μέσα, μια φωτογραφία έστω του χαρταετού που πετούσανε επί μια τετραετία. Και γιατί να το κάνουν, αφού ακόμη και μια άσχετη εικόνα με μια κούπα αχνιστού καφέ» θα αρκούσε για να αρχίσουν να γράφουν οι ψηφοφόροι τους επαινετικά σχόλια ή να βάζουν GIFF οι πιο ένθερμοι. Και να πέφτουν τα λάικ βροχή, όχι σαν τη «σιγανοψιχάλα» του Πάνου Γαβαλά ή τη «βρόχα ράι θρου» του Ζαμπέτα αλλά σαν την «καταιγίδα» του Πασχάλη Τερζή.

Πολύ φοβάμαι ότι στις 8 Οκτωβρίου όταν κλείσει η κάλπη και αρχίσει η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων θα επαληθευτεί ότι οι ψήφοι είναι σαν τα λάικ, που τα περισσότερα παίρνουν οι πιο ανώδυνες αναρτήσεις, για να το θέσω ευγενικά. Ε, καμιά φορά υπάρχουν και εξαιρέσεις, που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αλλά με τις εξαιρέσεις δουλειά δε γίνεται, ο κανόνας είναι αυτός που πρέπει ν’ αλλάξει.

Άρθρο στο facebook

Σχολιάστε