My Twitter Feed

20 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

ΕΒΕ: Ημερίδα για εξαγωγές -

Δευτέρα, 15 Μάιος, 2017

ΣΥΝΕΚ: Εκλογική διακήρυξη

Με σύνθημα «στους αγώνες δυναμώνει η Ελπίδα – συνεχίζουμε…», οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις (ΣΥΝΕΚ) εξέδωσαν διακήρυξη ενόψει των εκλογών για την ανάδειξη των αντιπροσώπων στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Η σύνθεση του ψηφοδελτίου της παράταξης στο νομό Κιλκίς έχει ως εξής:

  • ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΕ 04
  • ΚΑΣΑΠΗΣ ΑΒΡΑΑΜ ΠΕ19
  • ΜΑΤΣΑΚΙΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕ03
  • ΜΕΓΚΟΥΣΟΓΛΟΥ ΘΕΑΝΩ ΠΕ06
  • ΞΕΝΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕ17
  • ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΕ11
  • ΡΙΖΑΚΗ ΑΝΝΑ ΠΕ02
  • ΤΖΙΑΛΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΠΕ04 9.ΤZΙΜΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ ΠΕ11
  • ΤΡΟΠΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕ02

Η διακήρυξη:

«Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο, κλιμακώνεται. Σε παγκόσμιο επίπεδο η ανισότητα, η φτώχεια, η αύξηση της εκμετάλλευσης, η ανάδυση του ρατσισμού και των ακροδεξιών κομμάτων στις χώρες της Ευρώπης και διεθνώς, οι πολεμικές επεμβάσεις, το προσφυγικό, η γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, είναι οι συνέπειες μιας νέας βαρβαρότητας, που κλιμακώνεται από τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων για τον επανακαθορισμό των ζωνών επιρροής και την απόλυτη εξουσία των αγορών πάνω και έξω από τη βούληση των λαών και των κινημάτων τους.

Στη χώρα μας, για έβδομη συνεχή χρονιά οι εργαζόμενοι και η κοινωνία στο σύνολό της βιώνουν τα αποτελέσματα των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών. Από το καλοκαίρι του 2015, μετά την υπογραφή του 3ου μνημονίου, ως αποτέλεσμα της υποχώρησης της κυβέρνησης στους εκβιασμούς και τις πιέσεις των δανειστών, διαμορφώθηκαν ειδικές πολιτικές συνθήκες που σφράγισαν τις εξελίξεις τα δύο τελευταία χρόνια. Οι πολιτικές της λιτότητας που εφαρμόζονται στα πλαίσια του 3ου μνημονίου, παρά τις παράλληλες προσπάθειες για επιμέρους μέτρα ελάφρυνσης των φτωχότερων στρωμάτων, δημιουργούν νέα βάρη για τους εργαζόμενους ( ασφαλιστικό – φορολογικό), περικοπές των κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις, παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

Ανάχωμα στις μνημονιακές πολιτικές ένα ισχυρό μαζικό κίνημα

Καθώς οι δανειστές με κάθε νέα ευκαιρία απαιτούν όλο και μεγαλύτερες περικοπές, όλο και πιο μακροχρόνιες δεσμεύσεις για να υπηρετήσουν τα σχέδιά τους, και η κυβέρνηση υποχωρεί από τις «κόκκινες γραμμές» της, οι αντιστάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος είναι αναντίστοιχες του μεγέθους των προβλημάτων και των προκλήσεων, και η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων έχει δώσει τη θέση της σε στάση αναμονής και αίσθημα αδιεξόδου.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους  για τα κοινωνικά αντανακλαστικά, το μεγάλο στοίχημα για το συνδικαλιστικό κίνημα είναι να συμβάλλει στη δημιουργία προϋποθέσεων ώστε οι εργαζόμενοι να συσπειρωθούν και να ενεργοποιηθούν στα σωματεία, παρεμβαίνοντας δυναμικά, διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματα, αναπτύσσοντας αγώνες οι οποίοι μπορούν να βάλλουν φρένο στην εφαρμογή αντιλαϊκών μέτρων δημιουργώντας ρωγμές στις μνημονιακές πολιτικές, χτίζοντας καθημερινά τις συνθήκες εκείνες, οι οποίες θα οδηγήσουν στη συνολική ανατροπή αυτής της πολιτικής. Μόνο συνδικάτα με κινηματική υπεράσπιση αξιών και δικαιωμάτων, μέσα από νίκες και ήττες, μπορούν να αποκτήσουν την αναγκαία αξιοπιστία και να αποτελέσουν σημαντικό κοινωνικοπολιτικό παράγοντα προοδευτικών αλλαγών.

Η κατάσταση στη Μέση Εκπαίδευση

Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές περιορισμού των κοινωνικών δαπανών, εκτός των άλλων, έχουν επηρεάσει αρνητικά και την εκπαίδευση. Οι δαπάνες παραμένουν καθηλωμένες, και οι μόνες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών που έγιναν αφορούσαν όσους δικαιώθηκαν δικαστικά, παρά τα μεγάλα κενά που έχουν δημιουργηθεί από τις συνταξιοδοτήσεις. Το σταμάτημα του κατήφορου στις δαπάνες για την Παιδεία στο 2,8% του ΑΕΠ για φέτος – ενώ στόχος του μεσοπρόθεσμου ήταν να φτάσει στο 1,9%- δεν αρκεί και απέχει πολύ από το διακηρυγμένο στόχο της ΟΛΜΕ του 5%. Τη λογική της εξοικονόμησης προσωπικού εξυπηρετούν και τα περισσότερα από τα μέτρα που πάρθηκαν, τα οποία οδηγούν σε περισσότερα τεχνητά πλεονάσματα, λιγότερες προσλήψεις αναπληρωτών, μετακινήσεις σε περισσότερα σχολεία, επιβάρυνση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Οι αυθαίρετες αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα και στις αναθέσεις μαθημάτων, αυξάνουν την εργασιακή ανασφάλεια, ενώ η συνεχιζόμενη μισθολογική καθήλωση ιδιαίτερα των νεότερων συναδέλφων, δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το εργασιακό τοπίο.

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, εφαρμόζονται ή εξαγγέλλονται και κάποιες αλλαγές, που, παρά την αποσπασματικότητά τους, ακουμπούν σε διεκδικήσεις του εκπ/κού κινήματος περιέχοντας θετικά στοιχεία, όπως η συμμετοχή του Συλλόγου διδασκόντων στην επιλογή του διευθυντή σχολικής μονάδας (θέμα που ανοίγει ξανά μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε.), η κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, η μείωση εξετάσεων με αύξηση του διδακτικού έτους στα γυμνάσια, η μείωση ύλης και οι αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα, οι αλλαγές στη δομή των ΕΠΑΛ (τομείς στη Β΄ τάξη, ειδικότητες στη Γ΄ τάξη, θεσμοθέτηση μεταλυκειακού έτους σε σύνδεση με το χώρο εργασίας – καταρχάς σε θετική κατεύθυνση-, η κατάργηση των ΣΕΚ, η ενισχυτική διδασκαλία, η πιστοποίηση ξένης γλώσσας και Η.Υ., οι σχολικές βιβλιοθήκες, κ.ά.) Για να μη μείνει όμως στα λόγια και να είναι αποτελεσματική η υλοποίηση αυτών των μέτρων, απαιτείται αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, μείωση του ανώτατου αριθμού μαθητών ανά τμήμα, επιμόρφωση εκπαιδευτικών, σεβασμός στα κατακτημένα εργασιακά δικαιώματα, επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα, και βέβαια, άρση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και των μετακινήσεων σε περισσότερα από δύο σχολεία.

Είναι επομένως ιδιαίτερα κρίσιμο σε αυτή τη φάση, κατά την οποία είναι σε εξέλιξη και αναδιαρθρώσεις στα πλαίσια των δεσμεύσεων του 3ου Μνημονίου και των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ (αδιοριστία, αξιολόγηση, δομή Λυκείου), το εκπαιδευτικό κίνημα να παρέμβει δυναμικά για να προωθήσει τα αιτήματά του και να εμποδίσει τη θεσμοθέτηση μέτρων που υποβαθμίζουν τη μορφωτική διαδικασία και δυσχεραίνουν τις εργασιακές συνθήκες.

Αγωνιστικές πρωτοβουλίες – οι άλλες παρατάξεις

Το δίχρονο 2013-2015 της έντονης αγωνιστικής διεκδίκησης και συσπείρωσης, ακολούθησαν δύο χρόνια (2015-2017) που χαρακτηρίστηκαν από μεγάλη πτώση και ύφεση των αγώνων των εργαζομένων και του κλάδου μας. Η πιο μεγάλη κεντρική κινητοποίηση που έγινε την περίοδο της ψήφισης του νέου ασφαλιστικού, αλλά και οι απεργιακές κινητοποιήσεις που ακολούθησαν δεν είχαν μεγάλη συμμετοχή, βάζοντας πλέον στην ημερήσια διάταξη όλων των οργανώσεων του συνδικαλιστικού κινήματος τον τρόπο και τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες προετοιμάζονται οι μεγάλες γενικές αγωνιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις.

Σε επίπεδο ΟΛΜΕ- ΕΛΜΕ κυριάρχησαν παρεμβάσεις κυρίως για διορισμούς – αναπληρωτές – εργασιακές σχέσεις εκπαιδευτικών, οι οποίες είχαν περιορισμένο και αποσπασματικό χαρακτήρα, με συμμετοχή κυρίως συνδικαλιστικών στελεχών και όχι με πλατιά συμμετοχή των συναδέλφων/ισσών. Παρόμοια κατάσταση κυριάρχησε και στις έκτακτες γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ και έφερε ξανά στην επιφάνεια τις χρόνιες παθογένειες του συνδικαλιστικού κινήματος.

Εκεί όμως που εκφράστηκαν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο η παραταξιοποίηση και η πόλωση, ήταν κατά την περίοδο του « διαλόγου για την Παιδεία » τον οποίο άνοιξε η κυβέρνηση για τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που προγραμματίζει . Υπήρξε μια μεγάλη ευκαιρία για την ΟΛΜΕ, βάζοντας το δικό της πλαίσιο, ανοίγοντας το δικό της διάλογο με τους συναδέλφους στα σχολεία, να αποκαλύψει σχέδια και προθέσεις ΟΟΣΑ, δανειστών και βιομηχάνων για το χτύπημα του δημόσιου σχολείου, να δει όρους και προϋποθέσεις αλλαγών που θα είχαν θετικό πρόσημο με βάση τις θέσεις του κλάδου, και το κυριότερο, βάζοντας προς τον κλάδο τις δικές της κόκκινες γραμμές, να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση σε κάθε σχολείο για την αναγκαιότητα δημοκρατικών αλλαγών στη δημόσια εκπαίδευση, προετοιμάζοντας έτσι και συσπειρώνοντας τους συναδέλφους σε διεκδικήσεις.

Στη θέση μιας τέτοιας προοπτικής, που πρότειναν οι ΣΥΝ.Ε.Κ., οι άλλες δυνάμεις έμειναν σε περιχαρακωμένες παραταξιακές κραυγές, μετατρέποντας την Ο.Λ.Μ.Ε. σε θεατή των εξελίξεων. Προεξοφλώντας ότι οι όποιες αλλαγές θα αποτελούν « Αρμαγεδώνα», μηδένιζαν τη δυνατότητα να διεκδικηθεί η θετική τους κατεύθυνση κάτω από τη δυναμική παρέμβαση του κλάδου, και ταυτόχρονα χρέωναν στις ΣΥΝ.Ε.Κ. δήθεν «υπόγειες προθέσεις» με βάση τη συκοφαντική θεωρία περί «νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού».

Στα πλαίσια αυτά, ιδιαίτερη σημασία έχει η συνολική και καθημερινή προσπάθεια από Παρεμβάσεις και ΠΑΜΕ για απαξίωση – υπονόμευση της δράσης της Ο.Λ.Μ.Ε. κατηγορώντας την για «αφωνία», ενώ είναι οι ίδιοι που μπλοκάρουν συστηματικά κάθε δυνατότητα να υπάρξουν συγκλίσεις για την έκδοση ανακοινώσεων ή εισηγήσεων, επιμένοντας στην ψήφιση των δικών τους παραταξιακών κειμένων. Από την άλλη πλευρά, η ΔΑΚΕ εκμεταλλευόμενη αυτές τις συνθήκες για λόγους ψηφοθηρικούς, υπονομεύει τις ψηφισμένες θέσεις του κλάδου (πχ. θέση για Ενιαίο Λύκειο).

Οι άγονοι μικροπαραταξιακοί ανταγωνισμοί, οι συνεχείς καταγγελίες, η ανατροφοδότηση ενός κλίματος έντασης και καχυποψίας, έχουν ως αποτέλεσμα την αδυναμία άμεσης ανταπόκρισης της Ο.Λ.Μ.Ε. (με αποφάσεις και εισηγήσεις) στην ανάγκη των συναδέλφων για ενημέρωση και στήριξη, και έχουν φτάσει σε οριακό σημείο την ύπαρξη και τη δράση της Ομοσπονδίας. Σε μια εποχή που είναι καθοριστική η ανάγκη της συσπείρωσης στα σωματεία για την ανάπτυξη μαζικών – ενωτικών αγώνων, είναι τραγικό κάποιες δυνάμεις να επιλέγουν την απαξίωση της Ομοσπονδίας στα μάτια των συναδέλφων/ισσών.

Για τη δράση στο ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. (Κέντρο Μελετών -Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ)

Η παράταξή μας εκτιμώντας την καθοριστική συμβολή που μπορεί να έχει το ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. στη στήριξη των θέσεων της ΟΛΜΕ, πρωτοστάτησε την προηγούμενη διετία, όπως και σε όλο το προηγούμενο διάστημα, στις δράσεις και την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. Συμβάλαμε με όλες μας τις δυνάμεις στην παραγωγή επιστημονικών τεκμηριώσεων με βάση τις θέσεις του κλάδου, σε έρευνες και μελέτες, στη συνεργασία με επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, στη διοργάνωση και συμμετοχή σε ημερίδες και εκδηλώσεις της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ. Στηρίξαμε τη διοργάνωση και τις επεξεργασίες των εισηγήσεων του 11ου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου και αντικρούσαμε αποφασιστικά κάθε προσπάθεια αλλοίωσης του ρόλου του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. καθώς και τη συνολική επίθεση που δέχτηκε και δέχεται ως θεσμός, λόγω παραταξιακών σκοπιμοτήτων.

Η ενίσχυση της δύναμης των ΣΥΝ.Ε.Κ. με την ψήφο και τη συμμετοχή των συναδέλφων/ισσών στις συλλογικές δράσεις και διεκδικήσεις, θα είναι η καλύτερη απάντηση στα σχέδια και τις τακτικές υπονόμευσης και απαξίωσης της Ομοσπονδίας.

Οι ΣΥΝ.Ε.Κ. μπροστά στο 18ο Συνέδριο

Οι διαδικασίες του 18ου Συνεδρίου θα πρέπει να δώσουν μια ακόμα ευκαιρία να συζητηθούν και να αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους τα πραγματικά προβλήματα και η κρίση στο συνδικαλιστικό κίνημα, έτσι ώστε να παρθούν μέτρα για την αποφασιστική ανασυγκρότηση και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της ΟΛΜΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος (αναγκαιότητα συγκλήσεων-συνθέσεων για: λήψη αποφάσεων, άμεση έκδοση ανακοινώσεων-εισηγήσεων, οργάνωση δράσεων/ μέτρα ενεργοποίησης μελών των Α/βάθμιων σωματείων, κ.λπ.)

Οι δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ, εκτιμώντας τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της συγκυρίας, θα πρωτοστατήσουν με την ενωτική και αγωνιστική τους δράση στη στήριξη της Ομοσπονδίας για την αποτελεσματικότερη διεκδίκηση των αιτημάτων του κλάδου, την προάσπιση του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Για εμάς είναι επιτακτική η ανάγκη της ανασυγκρότησης του εκπαιδευτικού κινήματος που θα οργανώνεται με βάση στοχευμένες δράσεις, θα εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή, και θα ενώνεται με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις του εργατικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για το άνοιγμα του δρόμου της συνολικής ανατροπής των μνημονίων και της λιτότητας, και για τη μαζική αντίσταση στα σχέδια για συντηρητικό πισωγύρισμα.

Η πρότασή μας

• Για μας η Παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό. Αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας να παρέχει δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, ισότιμα σε όλους και όλες, με τρόπο που να καλύπτει τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες και να αντισταθμίζει τις εκπαιδευτικές ανισότητες.

• Αυτό το σχολείο, κατά τη δική μας αντίληψη, είναι χώρος πολύπλευρης γνωστικής καλλιέργειας, κριτικής σκέψης, δημιουργικής έκφρασης και αμφισβήτησης. Σκοποί του είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών, η γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική τους ωρίμανση σε περιβάλλον ελευθερίας και συλλογικότητας, η τόνωση της αυτοεκτίμησης και της αλληλοεκτίμησης, η ενίσχυση της πρωτοβουλίας και της ικανότητας συνεργασίας. Παρέχει την αναγκαία για τον σύγχρονο πολίτη γενική παιδεία, που εξασφαλίζει την κατανόηση των βασικών προβλημάτων της φύσης και της κοινωνίας, αλλά και βασικές γνώσεις στην τεχνολογία. Προάγει την αισθητική αγωγή, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, τη φυσική αγωγή και άθληση, την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την αγωγή υγείας, τις καλές τέχνες και τον πολιτισμό, την ανάπτυξη δημιουργικών δραστηριοτήτων, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα κρατική πιστοποίηση της γνώσης σε πληροφορική και ξένες γλώσσες. Το σχολείο πρέπει να είναι ανοιχτό στην κοινωνία, να μην εξαρτάται από τις δυνάμεις που ελέγχουν την αγορά και να χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από το κράτος, έτσι ώστε το οικονομικό κόστος της εκπαίδευσης να πάψει να ιδιωτικοποιείται και να μεταφέρεται στις πλάτες των γονιών και της οικογένειας.

Σε αυτό το δημόσιο, δημοκρατικό σχολείο, η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει εργασιακά, οικονομικά και επιστημονικά τους εκπαιδευτικούς, με σεβασμό στο λειτούργημά τους και με αναβάθμιση του ρόλου τους, εμπνέοντάς τους για τη συνεχή βελτίωση του έργου τους.

Βασικές διεκδικήσεις

  • Δημόσια και δωρεάν Παιδεία ως πραγματικό κοινωνικό αγαθό
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού.
  • Ενιαία 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και 2χρονη υποχρεωτική προσχολική, που θα παρέχεται δωρεάν χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Στρατηγικός μας στόχος είναι ένα πραγματικά Ενιαίο Λύκειο, που θα βασίζεται στο συνδυασμό της θεωρίας με την πράξη και θα ενοποιεί τη γενική με την επαγγελματική εκπαίδευση, αξιοποιώντας τα θετικά χαρακτηριστικά του Πολυκλαδικού λυκείου (ΕΠΛ). Οι απαιτούμενες για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου στόχου κοινωνικοοικονομικές συνθήκες δεν υπάρχουν, αντίθετα βρισκόμαστε σε καθεστώς μνημονίων και πίεσης από τα διεθνή κέντρα για περαιτέρω μείωση του κοινωνικού κράτους, με άμεσες επιπτώσεις και στην Παιδεία. Συνεχίζοντας να παλεύουμε για την επίτευξη των παραπάνω προϋποθέσεων, διεκδικούμε για το μεταβατικό διάστημα:
    • την ουσιαστική στήριξη της ΤΕΕ άμεσα, με ίδρυση ενός μόνο λυκείου της ΤΕΕ που θα ενσωματώνει όλες τις δομές εντός και εκτός Υπ. Παιδείας, με μεταλυκειακό έτος ειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες και σύνδεση με το χώρο της εργασίας, οργανικά ενταγμένο στο λύκειο, με ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων.
  • τον ενιαίο χαρακτήρα της γνώσης σε όλες τις τάξεις του Γενικού Λυκείου και τη δημιουργία προϋποθέσεων για ελεύθερη πρόσβαση στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, με αξιόπιστο απολυτήριο στη βάση εσωτερικών διαδικασιών που δε θα ενισχύουν ένα εξετασιοκεντρικό σύστημα. Μέχρι την υλοποίηση των παραπάνω προϋποθέσεων, η πρόσβαση να γίνεται με πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων μετά την αποφοίτηση από το Λύκειο, και με την ευθύνη της δευτεροβάθμιας εκπ/σης.
  • Μόνιμους διορισμούς για κάλυψη των κενών με νέο σύστημα επιλογής (με την ευθύνη του ΑΣΕΠ, με προϋπηρεσία και κοινωνικά κριτήρια). Αναπληρωτές με πλήρη και ίσα δικαιώματα.
  • Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών με δικαίωμα υπογραφής συλλογικών συμβάσεων (άμεσα μισθολογικό ξεπάγωμα ), ενίσχυση των νέων, άρση μισθολογικών ανισοτήτων.
  • Επαναφορά του ωραρίου στο προ του 2013 καθεστώς. Μέχρι δύο σχολεία για κάλυψη ωραρίου. Κατοχύρωση οργανικών θέσεων.
  • Ανώτατο όριο 20 μαθητών στο τμήμα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού, 10 ανά καθηγητή στα εργαστήρια.
  • Κατάργηση θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης. Αποτίμηση εκπαιδευτικού έργου με αποκλειστικά εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες και με ευθύνη του συλλόγου διδασκόντων.
  • Νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας για τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και την επιλογή στελεχών, με κυρίαρχο ρόλο του Συλλόγου καθηγητών, εκλογή διευθυντή – συντονιστή από το Σύλλογο και μέτρα στήριξης της διδακτικής πράξης, της παιδαγωγικής ελευθερίας και της βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου με την ενεργοποίηση του Συλλόγου καθηγητών. Κατάργηση καθηκοντολόγιου.
  • Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συντάξεις αξιοπρεπείς με 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας.
  • Επαρκή αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στα Πανεπιστήμια και ετήσιας διάρκειας περιοδική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών με ευθύνη των ΑΕΙ και με ταυτόχρονη απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα. Καθιέρωση υποτροφιών με αδιάβλητες και αντικειμενικές διαδικασίες και χορήγηση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών αδειών.
  • Σύγχρονη κτιριακή-υλικοτεχνική υποδομή για όλα τα σχολεία και εξοπλισμό τους με τα απαιτούμενα μέσα (σχολική βιβλιοθήκη, εργαστήρια, αίθουσα υπολογιστών, γυμναστήριο κ.λπ.). Στελέχωση όλων των σχολείων με το αναγκαίο βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό.
  • Εκσυγχρονισμό και αντικατάσταση των σχολικών προγραμμάτων και βιβλίων σύμφωνα με τις προτάσεις του κλάδου.
  • Ισότιμη ένταξη -σχολική και κοινωνική- όλων των παιδιών που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες στη σχέση τους με το εκπαιδευτικό σύστημα – αντισταθμιστικά μέτρα και δομές στήριξης. Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας όπου χρειάζεται.
  • Ένταξη των προσφυγόπουλων στα δημόσια σχολεία.
  • Ουσιαστική στήριξη και αναβάθμιση των δομών της ειδικής αγωγής – κανένα παιδί εκτός σχολείου.
  • Ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων μαθητών και των εσπερινών σχολείων, ειδική επιμόρφωση εκπαιδευτικών καθώς και πρόγραμμα σπουδών και βιβλία προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους.
  • Άμεση αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προβλημάτων (υποδομές, εκπαιδευτικοί ειδικότητας, μεταφορά μαθητών) για τα μουσικά, καλλιτεχνικά και διαπολιτισμικά σχολεία.
  • Ριζική αναβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου – να μην ιδρυθούν ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Οι ζωές μας πάνω από τις πολιτικές ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ

Οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλο το λαό θα αγωνιστούμε για το σταμάτημα των πολιτικών της λιτότητας που επιβάλλουν ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ, διεκδικώντας διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, τραπεζικό σύστημα σε δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο, κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, προστασία των δημόσιων κοινωνικών αγαθών, προστασία της πρώτης κατοικίας, καμία ιδιωτικοποίηση σε ρεύμα, νερό, συγκοινωνίες, αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, απρόσκοπτη δωρεάν πρόσβαση στην Υγεία για όλο το λαό.

Οι δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ μέσα από την ΟΛΜΕ, με όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς, θα συνεχίσουμε να συμβάλουμε στην ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας αναπτύσσοντας φιλειρηνική – αντιπολεμική δράση ενάντια στις προκλήσεις των φιλοπόλεμων ιμπεριαλιστικών κύκλων στην ευρύτερη περιοχή μας και καλλιεργώντας την έμπρακτη αλληλεγγύη της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στα θύματα αυτών των πολιτικών, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που φτάνουν στη χώρα μας. Βασικό μέλημα όλων μας πρέπει να είναι η αποδοχή και η ένταξη των παιδιών τους στην εκπαίδευση, με ταυτόχρονη διεκδίκηση της εξασφάλισης αξιοπρεπών-ασφαλών συνθηκών διαβίωσης και της αποφασιστικής καταδίκης των κρουσμάτων ξενοφοβίας, όπου εκδηλώνονται. Η Ομοσπονδία θα πρέπει να πάρει σοβαρές πρωτοβουλίες μαζί με άλλους κοινωνικούς φορείς για την πρόληψη του ρατσισμού και για την κλιμάκωση της δράσης της ενάντια στο φασισμό και τη βία.

Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς σχέσεις της Ομοσπονδίας, που αποτελούσαν πάντα ιδιαίτερο κεφάλαιο, έχουμε συμβάλει ως ΣΥΝΕΚ εδώ και πολλά χρόνια, ώστε η ΟΛΜΕ να έχει ένα ανεβασμένο κύρος στο εκπαιδευτικό κίνημα διεθνώς, αναπτύσσοντας ισχυρούς δεσμούς με συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο, και διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή και τη Διεθνή Ομοσπονδία της εκπαίδευσης, αλλά και σε διεθνή κοινωνικά φόρα. Σε αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να κλιμακώσουμε ακόμα περισσότερο τις κοινές δράσεις με τις Ομοσπονδίες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου, υπερασπίζοντας τον κοινωνικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και αναπτύσσοντας παραπέρα τις αντιστάσεις μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ευρώπη και διεθνώς.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Σε καλούμε να στηρίξεις τις δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ, για μια ΟΛΜΕ αγωνιστική, ριζοσπαστική, ενωτική, που θα γίνει η φωνή και η δύναμή μας, ανάχωμα στα πισωγυρίσματα, πρωτοπόρα στις διεκδικήσεις για την προάσπιση των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης ως δημόσιου και κοινωνικού αγαθού, ανυποχώρητη στον αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων και των πολιτικών λιτότητας.

Σε καλούμε να συμμετέχεις στους συλλογικούς – ενωτικούς αγώνες για το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας. Ένα ενιαίο δωδεκάχρονο, δημόσιο, δημοκρατικό σχολείο, που θα χωρά όλα τα παιδιά και όλη τη γνώση.

Υπερασπιζόμαστε και διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας

Συμμετέχουμε – Διεκδικούμε – Στηρίζουμε

η ΟΛΜΕ να γίνει η φωνή και η δύναμή μας»

Σχολιάστε