My Twitter Feed

22 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Μπλε φάλαινα» και στο Κιλκίς! -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

«Σκάσε και σκάβε»

Του Τάσου Παππά.


Διαβάζεις τον Τόμσεν και εξοργίζεσαι. Τη μία σου λέει ότι το Ταμείο δεν είναι υπέρ της λιτότητας και δεν θέλει νέα μέτρα και την επόμενη σου λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να μειώσει το αφορολόγητο, τις συντάξεις, τον κατώτατο μισθό, να καταργήσει κοινωνικά επιδόματα και να επιτρέψει τις ομαδικές απολύσεις, αλλιώς δεν θα έρθει η ανάπτυξη.

Συγνώμη δεν είναι αυτά μέτρα λιτότητας; Αναρωτιέσαι τι τρέχει με τον συγκεκριμένο τύπο. Τρικυμία στο κρανίο; Χοντρό δούλεμα; Ανελέητος δογματισμός; Μάλλον και τα τρία σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό.

Αφήνεις τον Τόμσεν και πηγαίνεις στην προισταμένη του, την Κριστίν Λαγκάρντ, ελπίζοντας ότι σ’ αυτήν θα βρεις, όχι κάτι εκτυφλωτικό, τουλάχιστον όμως την κοινή λογική και στοιχειώδη σεμνότητα. Διαβάζεις λοιπόν: «Είμαστε ένας έμπιστος σύμβουλος». Ώστε απλός σύμβουλος;

Οι σύμβουλοι όμως συμβουλεύουν (το λέει η λέξη), εισηγούνται, συστήνουν, προτείνουν, δεν απειλούν, δεν απαιτούν, δεν εκβιάζουν. Το ξεπερνάμε και προχωράμε παρακάτω.

«Είμαστε ο αδίστακτος κήρυκας της αλήθειας» υποστήριξε η κ. Λαγκάρντ. Βαρύγδουπη φράση. Για ποια αλήθεια όμως μας μιλάει; Για την αλήθεια που έλεγε το 2011 ότι η Ελλάδα θα βγει σύντομα στις αγορές;

Για την αλήθεια του πολλαπλασιαστή που αποδείχθηκε κορυφαία αστοχία, όπως το παραδέχτηκαν οι υφιστάμενοι της αφού όμως είχαν αποχωρήσει από τη θέση τους; Για την αλήθεια των προβλέψεων του Ταμείου σ’ ότι αφορά το ύψος της ύφεσης, το μέγεθος της πτώσης του ΑΕΠ, την έκταση της ανεργίας, την αύξηση των εσόδων;

Παντού έπεσε έξω. Ακόμη και λογιστής συνοικιακού μανάβικου θα τα είχε καταφέρει καλύτερα. Και το χειρότερο; Ούτε αυτοκριτική έκανε ούτε τις γκάφες του διόρθωσε.

Μια σοβαρή επιχείρηση θα είχε προ πολλού απολύσει και μάλιστα χωρίς αποζημίωση τον «έμπιστο σύμβουλο» της για τις αλλεπάλληλες χοντρές ανοησίες του και αυτός δεν θα έβρισκε ξανά δουλειά γιατί η κακή φήμη του θα είχε εξαπλωθεί στην πιάτσα και ουδείς θα τον εμπιστευόταν.

Είμαστε όμως μια χρεοκοπημένη χώρα υπό σκληρή επιτροπεία από την οποία οι δανειστές ζητούν να «σκάσει και να σκάψει». Τον τάφο της;

Άρθρο στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Σχολιάστε