My Twitter Feed

25 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κ-16 και Κ-20 -

Παρασκευή, 24 Μαΐου, 2024

Ο Κεφαλογιάννης σε ΠΕ και Δήμο Κιλκίς -

Πέμπτη, 23 Μαΐου, 2024

Δημιουργίες πτυχιούχων και φοιτητών -

Τετάρτη, 22 Μαΐου, 2024

Μετεό σταθμός στην Αξιούπολη -

Τετάρτη, 22 Μαΐου, 2024

Κλειστά πάντα τα εργαστήρια -

Δευτέρα, 20 Μαΐου, 2024

Σήκω Ψυχή μου στα Ελευθέρια -

Δευτέρα, 20 Μαΐου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Κάλεσμα για νέα απεργία -

Δευτέρα, 20 Μαΐου, 2024

Κασσελάκης: Υπέγραψε ομόνοια! -

Κυριακή, 19 Μαΐου, 2024

«Πράσινη» ανάπτυξη σε καμένη γη

Του Γιάννη Μυλόπουλου.


Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είτε πρόκειται για τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης και την αντιμετώπιση της ακρίβειας, είτε πρόκειται για τη διαχείριση της κλιματικής κρίσης και των φυσικών κινδύνων που αυτή προκαλεί, ακολουθεί την ίδια ξεπερασμένη επιστημονικά και αποτυχημένη επιχειρησιακά συνταγή.

Αντί να εφαρμόζει εκ των προτέρων δημόσιες πολιτικές προκειμένου να αντιμετωπίσει τις αιτίες της κρίσης την αφήνει και εξελίσσεται, για να διαχειριστεί εκ των υστέρων τις καταστροφικές της συνέπειες.

Το εφάρμοσαν στην ενεργειακή κρίση και έκαναν την Ελλάδα την πιο ακριβή χώρα της Ευρώπης.

Αντί να εφαρμόσουν δημόσιες πολιτικές για να καταπολεμήσουν τις αιτίες της ακρίβειας, να ελέγξουν δηλαδή την κερδοσκοπία και την αισχροκέρδεια, να επιβάλλουν πλαφόν στις ανατιμήσεις και να φορολογήσουν τα υπερκέρδη των κερδοσκόπων, όπως έκαναν με επιτυχία τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, περίμεναν τις αγορές να… αυτορυθμιστούν, αφήνοντας την ακρίβεια ανεξέλεγκτη.

Όπως είναι όμως διεθνώς αποδεδειγμένο, αν σε περιόδους κρίσης την αγορά δεν τη ρυθμίσει το κράτος προς όφελος των πολιτών, τη ρυθμίζουν οι κερδοσκόποι προς όφελος δικό τους.

Έτσι, όταν οι τιμές ανέβηκαν στον… ουρανό, ήρθε η κυβέρνηση εκ των υστέρων να διαχειριστεί τις καταστροφικές συνέπειες της ακρίβειας, μοιράζοντας επιδόματα και κουπόνια στους καταναλωτές – θύματα.

Με κερδισμένες βέβαια τις μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις και τα διυλιστήρια, που κέρδισαν ανέλπιστα και αφορολόγητα, όπως αποδείχθηκε, υπερκέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ.

Και με ζημιωμένους ασφαλώς τους πολίτες που τελικά πλήρωσαν τη νύφη.

Η ίδια ακριβώς αποτυχημένη και οπωσδήποτε όχι ανιδιοτελής πολιτική επαναλαμβάνεται και στη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών.

Ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες και οι ισχυροί άνεμοι που προέβλεπαν από καιρό οι μετεωρολόγοι για φέτος το καλοκαίρι ήταν γνωστό ότι θα ευνοούσαν τις πυρκαγιές, άφησαν τα δάση χωρίς καμία προετοιμασία και χωρίς καμία έγκαιρη πολιτική πρόληψης των φυσικών κινδύνων.

Άφησαν δηλαδή τα δάση χωρίς τη λήψη μέτρων που θα μπορούσαν να περιορίσουν ή και να εμποδίσουν τις πυρκαγιές και συνεπώς και να μειώσουν και τις καταστροφικές τους συνέπειες.

Και αυτό δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Αντίθετα, ήταν προϊόν συστηματικής προσπάθειας. Απόδειξη ότι υποβάθμισαν σκοπίμως τη δασική υπηρεσία, τη μόνη δημόσια υπηρεσία με μακρά και αποδεδειγμένη εμπειρία στη διαχείριση των δασών και τη λήψη προληπτικών μέτρων δασοπροστασίας.

Το έργο της δασικής υπηρεσίας μάλιστα το ανέθεσαν σε ιδιώτες, που κατά τεκμήριο στερούνται της τεχνογνωσίας και της μακρόχρονης εμπειρίας της δασικής υπηρεσίας.

Αλλά ακόμη κι αυτό δεν το έκαναν σωστά. Καθυστέρησαν απελπιστικά να κάνουν τις σχετικές αναθέσεις, με τους σχετικούς διαγωνισμούς να έχουν προκηρυχθεί λίγες μέρες πριν, εν μέσω Ιουλίου και εν μέσω καύσωνα.

Στην Περιφέρεια Αττικής συγκεκριμένα ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στις 20 Ιουλίου και αφού η μισή Αττική είχε ήδη καεί.

Αποτέλεσμα αυτής της ιδεοληπτικής σε βάρος του δημόσιου και υποστηρικτικής υπέρ ιδιωτών, καθυστερημένης και εντέλει αναποτελεσματικής πολιτικής, ήταν τα δάση φέτος να γίνουν παρανάλωμα της φωτιάς, έχοντας μείνει σε εποχή καύσωνα χωρίς καθαρισμό από την καύσιμη ύλη και χωρίς διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών.

Στην Αττική εκτιμάται ότι κάηκαν μέσα σε τρεις μόνο μέρες περισσότερα από 170.000 στρέμματα δασικής γης. Κι αυτό, επειδή το περίφημο «επιτελικό κράτος» την άφησε εντελώς ανυπεράσπιστη, χωρίς πρόληψη και χωρίς άμυνες απέναντι σε έναν προαναγγελθέντα φυσικό κίνδυνο.

Κι έρχεται ο πρωθυπουργός εκ των υστέρων, ως άλλος Επιμηθέας και επιρρίπτει την ευθύνη για τις καταστροφές στην κλιματική κρίση.

Ενοχοποιώντας δηλαδή εκείνη τη συνθήκη που, στο όνομά της, το κράτος όφειλε να είναι Προμηθέας, ασκώντας προληπτική πολιτική και προλαμβάνοντας ή και περιορίζοντας την καταστροφή.

Λες και η κλιματική κρίση δεν ήταν παρούσα εδώ και δεκαετίες και λες και ξέσπασε ξαφνικά, αιφνιδιάζοντας τις μωρές παρθένους του «επιτελικού κράτους».

Κι ακόμη, λες και επειδή η κλιματική κρίση και οι φυσικοί κίνδυνοι που αυτή προκαλεί είναι αναπόφευκτοι, το ίδιο αναπόφευκτες είναι και οι καταστροφικές τους συνέπειες.

Δικαιολογημένα διερωτάται κανείς, αν δεν υπήρχε κράτος, ποια θα ήταν η διαφορά όσον αφορά στις καταστροφικές συνέπειες των δασικών πυρκαγιών;

Αφού ούτε μέτρα έγκαιρης πρόληψης και πυροπροστασίας υπήρξαν, ούτε όμως και οι δυνάμεις της δασοπυρόσβεσης ενισχύθηκαν εν αναμονή του θερμού θέρους. Με αποτέλεσμα οι πυροσβεστικές υπηρεσίες να δίνουν τη μάχη με τις φωτιές με 4.500 κενά στη στελέχωσή τους και με πεπαλαιωμένους εξοπλισμούς.

Κι ας επαίρονταν ο πρωθυπουργός λίγες μέρες πριν ότι το «επιτελικό κράτος» ήταν δήθεν πανέτοιμο να αντιμετωπίσει τις φωτιές…

Προς επίρρωση μάλιστα του ρόλου του Επιμηθέα, ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε πομπωδώς, πάνω από τις στάχτες, 12 + 1 μέτρα εκ των υστέρων διαχείρισης των καταστροφικών συνεπειών, αποζημιώνοντας όσους υπέστησαν ζημιές.

Μόνο που οι ζημιές που υπέστησαν όσων οι περιουσίες κάηκαν δεν μπορούν να αποκατασταθούν με πενιχρές αποζημιώσεις.

Και το χειρότερο, ούτε η καταστροφή που υπέστη η φύση, τα οικοσυστήματα και τα ζώα που ζούσαν στα δάση που κάηκαν, μπορεί να αναστραφεί.

Η σκοπιμότητα πίσω από αυτή την πολιτική του Επιμηθέα, αποδείχθηκε λίγες μέρες πριν, στην περίφημη ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

Όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από κοινού με τους ευρωπαίους ακροδεξιούς του Όρμπαν, της Λεπέν, του Σαλβίνι και της Μελόνι, καταψήφισαν την προστασία της φύσης και την υποχρέωση αποκατάστασης και επαναφοράς του 20% των κατεστραμμένων οικοσυστημάτων.

Άδικο έχουν λοιπόν όσοι συνδέουν την κατάργηση των δημόσιων πολιτικών πρόληψης, την κρατική ολιγωρία και την εγκληματική καθυστέρηση στη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών, με την εκμετάλλευση των καμένων περιοχών για εγκατάσταση ανεμογεννητριών;

Είναι δυνατόν να θεμελιώνεται η «πράσινη» ανάπτυξη που επαγγέλλονται οι Επιμηθείς σε καμένη γη;

Άρθρο στο tvxs.gr

Σχολιάστε