My Twitter Feed

20 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

ΕΒΕ: Ημερίδα για εξαγωγές -

Δευτέρα, 15 Μάιος, 2017

Οφειλέτες Δημοσίου και …Μεταλλικό του 1931

<<Τον Απρίλιο του 1931 στο χωριό Μεταλλικό Κιλκίς αγρότες επιτέθηκαν σε χωροφύλακες οι οποίοι επιχείρησαν να συλλάβουν συγχωριανούς τους για μη καταβολή φόρων. Οι χωροφύλακες αφοπλίστηκαν και ακολούθησαν συμπλοκές με ενισχύσεις που στάλθηκαν για να αντιμετωπίσουν τη μικρή αυτή εξέγερση. Οι ένοπλες συγκρούσεις είχαν αρκετούς τραυματίες, ένας εκ των οποίων υπέκυψε αργότερα. Η κηδεία του μετατράπηκε σε συλλαλητήριο και ακολούθησαν νέες συγκρούσεις που επεκτάθηκαν και σε άλλα χωριά της περιοχής.>>

 

Ὅταν τὸ 1931 οἱ Φυλακὲς ὑπερχείλισαν ἀπὸ ὀφειλέτες τοῦ Δημοσίου!

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς  (thesecretrealtruth.com)

Παρουσιάζονται συχνά σημαντικές πτυχές της προηγούμενης μεγάλης κρίσης που χτύπησε τη χώρα μας στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Δεν έχει όμως ακόμη αποκαλυφθεί το δράμα που έζησε ο ελληνικός λαός όταν «αι φυλακαί του κράτους εγέμισαν από τους οφειλέτας του Δημοσίου και το υπουργείον υπεχρεώθη να τους απολύση!», όπως έγραφαν οι εφημερίδες.
Ενώ οι επιχειρήσεις έκλειναν η μία πίσω από την άλλη και οι ξένοι κεφαλαιούχοι αποχωρούσαν παίρνοντας μαζί και τα κεφάλαιά τους, η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου εισήγαγε σταδιακά αυστηρότατηνομοθεσία. Την ώρα που ο ακαδημαϊκός εκλεκτικισμός κινούνταν σε σταθερά φιλε-λεύθερα και θεωρητικά πλαίσια, η Κυβέρνηση κυνηγούσε και συλλάμβανε -στην αρχή- τους μεγαλοοφειλέτες. Αλλά το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, το 1930, φυλακίζονταν ακόμη και όσοι χρωστούσαν πενήντα δραχμές.
Περιγράφοντας το φαινόμενο ο δημοσιογράφος Γ. Λυδίας σημείωνε πως είχαν πλέον πλημμυρίσει οι φυλακές από την «αθρόαν σύλληψιν των πολιτών εκείνων που έτυχε, κατά μίαν οιασδήποτε φύσεως συναλλαγήν των με το κράτος, να του μείνουν χρεώσται ενός ποσού, πολλές φορές τόσον ασημάντου, ώστε δι’ αυτό ένας πτωχός βιοπαλαιστής εις την θέσιν του κράτους δεν θα κατέφευγε ούτε εις το δικαστήριον των μικροδιαφορών». Ο ίδιος έγραφε πως κάθε ελληνικό νοικοκυριό είχε πλέον και ένα μέλος του υποψήφιο για σύλληψη!
Δόσεις, κατασχέσεις και προσωποκρατήσεις
Όλα ξεκίνησαν μαζί με την κρίση, τέλη 1929-αρχές 1930. Η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου έσπευσε να εκδώσει νόμο «Περί εισπράξεως των δημοσίων εσόδων». Παρά τις προσπάθειες του υπουργού Οικονομικών Γεωργίου Μαρή να καθησυχάσει τους πολίτες ότι τα μέτρα που λαμβάνονταν ήταν για τη διευκόλυνσή τους, σύντομα αποδείχθηκε το αντίθετο. Καθιερώνονταν μεν τριμηνιαίες δόσεις για τους οφειλέτες, ταυτοχρόνως όμως θεσπίζονταν αστυνομικές διατάξεις για κατασχέσεις και προσωποκρατήσεις, αλλά και δινόταν η δυνατότητα να κατάσχεται και η κινητή περιουσία των οφειλετών, όπως τα έπιπλα των σπιτιών τους. Παρά τις διαψεύσεις σύσσωμος ο Τύπος, ακόμη και ο φιλοκυβερνητικός, καταγγέλλει ότι ήδη τουλάχιστον τριακόσιοι πολίτες είχαν φυλακιστεί για οφειλές από πεντακόσιες μέχρι δύο χιλιάδες δραχμές.
Για να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις, η νέα νομοθεσία επέτρεπε σε όσους συλλαμβάνονταν, πριν οδηγηθούν στις φυλακές, να περνούν από το δημόσιο ταμείο για να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, καταβάλλοντας τουλάχιστον το 50%. Επίσης, αντίθετα με όσα ίσχυαν μέχρι τότε στη νομοθεσία που είχε ατονήσει, αναγνωριζόταν το δικαίωμα να συμμετέχουν οι συλληφθέντες στο συσσίτιο της φυλακής!
Τα νέα μέτρα συνοδεύονταν και από ειδική νομοθεσία εξυγίανσης και εκσυγχρονισμού των δημοσίων υπηρεσιών, με ειδικά μητρώα οφειλετών και νέα νομοθεσία «Περί οργανώσεως της ταμειακής υπηρεσίας του κράτους». Ο «χορός» των συλλήψεων ξεκίνησε από την Αθήνα. Ο διευθυντής του «Ταμείου Εισπράξεων Αθηνών» Αναστάσιος Κανάκης με βαρυσήμαντη ανακοίνωσή του τον Ιούλιο του 1931 υπενθύμιζε στους οφειλέτες ότι «θέλω ευρεθή εις την ανάγκην όπως ασκήσω τα κατά των δυστροπούντων οφειλετών επιβαλλόμενα υπό του νόμου καταναγκαστικά μέτρα»!
Οι διευθυντές των Δημόσιων Ταμείων εξελίχθηκαν σε νέους «δυνάστες» στα μάτια του ελληνικού λαού. Με ειδική νομοθεσία είχαν στη διάθεσή τους όργανα της τάξεως, μπορούσαν να εισέρχονται ανεξέλεγκτα σε οποιονδήποτε χώρο, να καλούν ανά πάσα στιγμή και όλο το 24ωρο να εμφανισθεί μπροστά τους οφειλέτης, ενώ οι εφημερίδες ήταν υποχρεωμένες να δημοσιεύουν πάντα και δωρεάν τις ανακοινώσεις τους. Μια εντολή λοιπόν του διευθυντή του Δημόσιου Ταμείου αρκούσε για να οδηγηθεί στην φυλακή ο οφειλέτης για λίγες εκατοντάδες δραχμές.
Γέμισαν κελιά, αυλές και γραφεία
Αγροκτήματα έβγαιναν πλέον σε πλειστηριασμούς από το Δημόσιο, ενώ στη Θεσσαλία τα περιστατικά ήταν συνεχή και βίαια. Στο χωριό Κάτω Κημένη έγινε συμπλοκή μεταξύ οφειλετών του δημοσίου και αποσπάσματος της Χωροφυλακής που είχε μεταβεί εκεί για να συλλάβει χρεώστες του Δημοσίου. Στην Πάτρα σημειώθηκαν ξυλοδαρμοί στο δημόσιο ταμείο, όπου οδηγούσαν τα όργανα της χωροφυλακής τους χρεώστες για να πληρώσουν τις δόσεις των φόρων της τρέχουσας οικονομικής χρήσης.
Τον Απρίλιο του 1931 στο χωριό Μεταλλικό Κιλκίς αγρότες επιτέθηκαν σε χωροφύλακες οι οποίοι επιχείρησαν να συλλάβουν συγχωριανούς τους για μη καταβολή φόρων. Οι χωροφύλακες αφοπλίστηκαν και ακολούθησαν συμπλοκές με ενισχύσεις που στάλθηκαν για να αντιμετωπίσουν τη μικρή αυτή εξέγερση. Οι ένοπλες συγκρούσεις είχαν αρκετούς τραυματίες, ένας εκ των οποίων υπέκυψε αργότερα. Η κηδεία του μετατράπηκε σε συλλαλητήριο και ακολούθησαν νέες συγκρούσεις που επεκτάθηκαν και σε άλλα χωριά της περιοχής.
Το Επαγγελματικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης έστελνε αγωνιώδη τηλεγραφήματα στα υπουργεία Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας α-πευθύνοντας έκκληση να ανασταλούν οι εκτελέσεις των ενταλμάτων για όσους καθυστερούσαν φόρους, αφού η κρίση δεν τους επέτρεπε «παρά την καλήν των θέλησιν να φανούν συνεπείς εις τας προς το Δημόσιον υποχρεώσεις των». Τον Σεπτέμβριο 1931 και ενώ με Εγκυκλίους κατάσχονταν ακόμη και τα ενοίκια, «αι φυλακαί του κράτους είχαν υπερπληρωθή ώστε επεβάλλετο η άμεσος αραίωσις των κρατουμένων».
Τα τηλεγραφήματα και οι αναφορές των διευθυντών των φυλακών απ’ όλη την Ελλάδα ήταν συγκλονιστικά. Καλούσαν τους προϊσταμένους τους να λάβουν μέτρα διότι δεν είχαν πού να βάλουν τους κρατούμενους. «Εγέμισαν τα κελλιά, εγέμισαν οι αυλές και τα γραφεία», ανέφερε η εφημερίδα «Ακρόπολις», επισημαίνοντας πως ακόμη και δωδεκαμελείς ομάδες χωροφυλάκων σχηματίζονταν για να συλλάβουν κάποιον που όφειλε στο Δημόσιο πενήντα δραχμές.
Η… αποσυμφόρηση
Οπότε, το Υπουργείο αποφάσισε να αποσυμφορήσει τα σωφρονιστικά καταστήματα «διότι επείσθη ότι ούτοι, ανήκοντες εις τας λαϊκάς τάξεις, δεν θα επλήρωναν εις τον αιώνα τον άπαντα το χρέος των, εφ’ όσον δεν μπορούσαν να εργασθούν». Η ανακοίνωση της Διεύθυνσης των Φυλακών του Παλαιού Στρατώνα είναι χαρακτηριστική: «Κατόπιν αιτήσεως του διευθυντού του Παλαιού Στρατώνος κ. Νίκου προς το Γενικόν Λογιστήριον απελύθησαν 19 αλήται κρατούμενοι διά διαφόρους μικράς οφειλάς προς το Δημόσιον»!
Την κατάσταση είχε πάρει στα χέρια της η πανίσχυρη «Διεύθυνσις Φυλακών» του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία διαπίστωνε το εξής τραγελαφικό: Στις φυλακές είχαν κλειστεί και εκατοντάδες άνθρωποι, οι οποίοι ενώ απαλλάσσονταν από τα δικαστήρια υποχρεώνονταν να καταβάλουν τα δικαστικά έξοδα. Μην έχοντας ωστόσο και τα ελάχιστα αυτά χρήματα είχαν οδηγηθεί στις φυλακές! Εσπευσμένα άλλαξε ο τρόπος είσπραξης των χρημάτων και το κυριότερο απελευθερώνονταν εκείνοι που χρωστούσαν τα δικαστικά έξοδα και δεν ήταν «ομολογουμένως πλούσιοι».
Πηγή: Μαρία Τριανταφύλλου – filonoi.gr

 

Σχόλια
2 Σχόλια to “Οφειλέτες Δημοσίου και …Μεταλλικό του 1931”
  1. Ο/Η Εθνικιστής Μακάκας λέει:

    Και μιας και μιλάμε για ιστορικά γεγονότα ρίξτε και μια ματιά εδώ http://olympia.gr/2011/12/03/%CF%83%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%82/ εάν θέλετε να μάθετε τι συνέβη τα επόμενα χρόνια και τι έκανε ο πατέρας του Αντρέα Λοβέρδου τότε.
    Και δείτε κατόπιν εδώ http://loverdos.gr/gr/index.php?MG=1&Mid=70&act=c και εδώ http://loverdos.gr/gr/index.php?MG=6&Mid=67&act=c βιογραφικά του Αντρέα Λοβέρδου στην ιστοσελίδα του. Που γεννήθηκε και από ποιους δεν θέλει να μας πει. Γιατί άραγε?

  2. Ο/Η Λούκυ Λούκ λέει:

    Οδεύουμε ολοταχώς προς το 1931 και η ιστορία δυστυχώς σίγουρα θα επαναληφθεί για πολλούς πολίτες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όσο ολοένα και περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες και έμποροι θα κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, λόγω της ύφεσης που προκαλεί η πολιτική των αμέτρητων φόρων σε βάρος τους αλλά και της δραματικής μείωσης της αγοραστικής δύναμης του καταναλωτικού κοινού, λόγω των οριζόντιων και άκριτων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, τόσο τα κρατικά έσοδα απο το ΦΠΑ, τους άμμεσους και έμμεσους φόρους θα μειώνονται και απο τους οποίους φόρους το κράτος πληρώνει τον δημόσιο τομέα, αναγκάζοντάς το έτσι να μπαίνει σ’ έναν φαύλο κύκλο επιβολής νέων φορολογικών μέτρων, τα οποία τελικά θα συνθλίψουν εντελώς και αυτούς που τώρα έχουν μισθό ή σύνταξη για την επιβίωσή τους. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει ανάπτυξη, αλλά αυξανόμενη ύφεση, τα έσοδα θα βαίνουν μειούμενα (αυτό απεδείχθει περίτρανα στα 2 χρόνια μνημονίων και μεσοπροθέσμου) και το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώνει σχεδόν τίποτε στους πολίτες, γιατί τα δάνεια που παίρνει προορίζονται κατα 80-90% για να ξοφλάει προηγούμενα δάνεια και μόνον ένα 10-20% για τις ανάγκες του και αυτό βεβαίως στους πολίτες αποκρύπτεται τεχνιέντως απο τα κυβενητικά και φιλοκυβερνητικά χείλη διότι δεν τους συμφέρει να το παραδέχονται ως να μην είναι αυτοί Ελληνες και άρα ενεργούντες ως δοσίλογοι ξένων οικονομικών κυρίως συμφερόντων. Ετσι, για να βρεθούν νέα έσοδα, ήδη σχεδιάζεται απο την τριμερή κυβέρνηση η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας όσο-όσο(δές ξεπούλημα), κυρίως σε ξένες οικονομικές δυνάμεις που περιμένουν την ευκαιρία για να την αρπάξουν και αυτό συνιστά πλέον την επιβεβαίωση του δοσιλογισμού της κυβέρνησης(αυτοί βέβαια επιμένουν στον όρο «σωτηρία» ή «προστασία» που κατα το λα’ι’κότερο σημαίνει νταβατζιλίκι), στις ορέξεις των κερδοσκόπων κατακτητών και ως τέτοιους θα τους κρίνει η ιστορία στο μέλλον. Οταν θα συντελεστεί καί αυτό, τότε δεν θα έχουμε κανέναν οικονομικό πόρο για να πορευτούμε αυτόνομα και θα χάσουμε ΕΝΤΕΛΩΣ την εθνική μας κυριαρχία.
    Απο την άλλη πλευρά εμείς ως πολίτες, στις 17 Ιουνίου κρίναμε, όσο μας επέτρεψε βεβαίως η καταιγιστική μαύρη προπαγάνδα των ΜΜΕ και αποφασίσαμε να μείνουμε απαθείς και παραδομένοι στην μοίρα μας. Και άμα της απομακρύνσεως εκ του Ταμείου…ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Σχολιάστε