My Twitter Feed

8 Ιουνίου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Ιδού οι ελλείψεις στα σχολεία -

Πέμπτη, 6 Ιουνίου, 2024

Παγκόσμιος από τα χωράφια! -

Πέμπτη, 6 Ιουνίου, 2024

Περιφρούρηση από εργαζόμενους -

Πέμπτη, 6 Ιουνίου, 2024

Παραιτήσεις και απειλή λουκέτου -

Τετάρτη, 5 Ιουνίου, 2024

Πρόσληψη 26 “οχταμηνιτών” -

Τρίτη, 4 Ιουνίου, 2024

Συγχαρητήρια Βεργίδη σε Κιλκισιακό -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

ΚΚΕ – Κιλκισιακός σημειώσατε… -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

Προς λουκέτο κι η ΦΙΕΡΑΤΕΧ; -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

Ουδέν νεώτερο από το δυτικό μέτωπο

ΟΥΔΕΝ ΝΕΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (All Quiet on the Western Front), Γερμανία, 2022.

Είναι η τρίτη μεταφορά του αριστουργηματικού αυτοβιογραφικού βιβλίου του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, αντιναζιστή Γερμανού συγγραφέα που έβαλε με τα βιβλία του μαζί με άλλους σπουδαίους Γερμανούς συγγραφείς της μεσοπολεμικής περιόδου τις βάσεις για αυτό που σήμερα ονομάζεται σύγχρονη αντιπολεμική λογοτεχνία και κατ’ επέκταση κινηματογράφος (οι άλλοι συγγραφείς στους οποίους γίνεται αναφορά είναι ο Hans Fallada, ο Heinrich Boll και ο Joseph Roth ενώ ίσως θα έπρεπε να προσθέσουμε και τον Klaus Man με το μοναδικό του έργο, Mefisto).

Μετά την πρώτη απόπειρα του 1930 από τις ΗΠΑ και τον σκηνοθέτη Lewis Milestone (βραβείο Όσκαρ 1930) και τη δεύτερη πάλι από τις ΗΠΑ το 1979 και τη μεταφορά του έργου από τον Delbert Mann σε τηλεοπτική διασκευή, έχουμε φέτος σε παραγωγή μάλιστα του Netflix, την καινούργια διασκευή η οποία, αντιθέτως με τις περισσότερες παραγωγές αυτού του συνδρομητικού γίγαντα, δε μασάει τα λόγια της, δεν κρύβει τις σκέψεις της και περισσότερο απ’ όλα, δεν φοβάται να δείξει τoν πόλεμο όπως πραγματικά είναι: αδυσώπητος και τρομακτικός για τον λαό που προσφέρεται από τους «μεγάλους» με αδιαφορία ως τροφή για τα κανόνια και κρέας γδαρμένο στα τσιγκέλια, ενώ την ίδια στιγμή ο πόλεμος είναι ασφαλής και θεωρητικός για την άρχουσα τάξη που τον ελέγχει με ανεξέλεγκτους στρατηγούς (…) και τον καθοδηγεί κρυμμένη καλά στα στρατηγεία και τα γραφεία διοίκησης. Την ώρα που ανοίγουν σαμπάνιες, ετοιμάζονται πλουσιoπάροχα δείπνα δίπλα στο αναμμένο τζάκι και καπνίζονται πούρα πολυτελείας, ανώνυμοι κι άπειροι νεαροί μόλις 16, 17 ετών ξεχύνονται στα επίπεδα ακάλυπτης γης, στα χαρακώματα και στους βάλτους της Φλάνδρας και της Γαλλίας για να πέσουν αμέσως νεκροί από τα πολυβόλα, τα φλογοβόλα και τις βόμβες αερίου σε μια άψογη κινηματογράφηση όπου η εικόνα συντρίβει κάθε σκέψη και ταράζει το νου βαθιά μέσα στα εσώψυχά του.

Στην υπόθεση της ταινίας, παρακολουθούμε την πορεία του νεαρού στρατιώτη Πάουλ Μπόυμερ, που μαζί με μια παρέα συμμαθητών του βρέθηκε από τα θρανία στα χαρακώματα, στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου θα ζήσουν τη φρίκη του θανάτου και τη σκληρή πραγματικότητα της μάχης, τη διάψευση των προσδοκιών τους και την προδοσία. Ωστόσο οι νεαροί στρατιώτες θα παραμείνουν μέχρι το τέλος στις θέσεις τους, έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν πόλεμο που δεν καταλαβαίνουν.

Ο σκηνοθέτης Edward Berger τον οποίο το κανάλι εμπιστεύτηκε, φέρνει σε πέρας ένα πολύ δύσκολο έργο και μάλιστα τη στιγμή που προέρχεται από τον χώρο της τηλεοπτικής παραγωγής και στην ουσία αυτό το φιλμ είναι το πρώτο του. Σαφώς και υπάρχουν μερικά σημεία στα οποία η δράση παγιώνεται, αργεί στην εξέλιξη και οι χαρακτήρες δεν αναπτύσσονται πλέον, μην ξεχνάμε όμως ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον αμερικάνικο κινηματογράφο της γρήγορης εξέλιξης της δομής, της θυσίας του σεναρίου πολλές φορές για την ανάπτυξη της δράσης και τον περιορισμό των 90΄(συνήθως) αλλά επιτέλους με μια ευρωπαϊκή και μάλιστα γερμανική ματιά πάνω σε ένα μεγαλειώδες λογοτεχνικό έργο, επίσης γερμανικό.

Η κινηματογράφηση της φρίκης του πολέμου δεν ήταν ποτέ εύκολο πράγμα και μάλιστα όταν θέλεις να παρουσιάσεις τη δημιουργία κι ως εξόχως αντιπολεμική. Γι’ αυτό και οι αποτυχίες παραγωγών είναι δεκάδες ενώ λίγοι είναι αυτοί που τα κατάφεραν: Σαμ Πέκινπα, Τζον Φορντ, Τζον Στάρτζες, Ακίρα Κουροσάβα, Στήβεν Σπίλμπεργκ, Τέρνενς Μάλικ (στο the thin red line) Κρίστοφερ Νόλαν. Στη συγκεκριμένη ταινία τα στάνταρ δεν πάνε τόσο ψηλά, δεν παύει όμως στιγμή να κρατάει μεστό το ενδιαφέρον του θεατή που καθώς ο χρόνος περνά αρχίζει να νιώθει έντονα την απόγνωση και την απελπισία των νέων ανθρώπων που στρυμωγμένοι μέσα στο λασπερό, βρώμικο χαράκωμα ή αμπρί, δεν έχουν να κάνουν τίποτε άλλο από το να πεινάνε, να ψάχνουν τις ψείρες τους και, όταν διατάσσονται με στυλ απειλής αν δεν το κάνουν, να επιτίθενται μάταια και δίχως νόημα σε μια έφοδο θανάτου στο ανεξάντλητο κρεοπωλείο που οι ιστορικοί με περισσή σπουδή ονόμασαν 1ος παγκόσμιος πόλεμος. Όπως ο ίδιος ο συγγραφέας σημειώνει «…θα βαδίσουμε με τους νεκρούς συντρόφους στο πλευρό μας, θα βαδίσουμε, μα ενάντια σε ποιον;» (ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο, σελ. 115, εκδόσεις Μίνωας, 1963).

Και δύο τελευταία σημεία αναφοράς:

*Πρόκειται για ακόμη ένα φιλμ που διαπραγματεύεται τον θάνατο στα χαρακώματα στο οποίο απουσιάζει παντελώς ο γυναικείος χαρακτήρας (εμφανίζονται μόνο αμυδρά στο βάθος κάποιου χωραφιού τρεις γαλλίδες κάπου στη μέση της ταινίας). Σαφώς αυτό το στοιχείο δεν αποτρέπει αυτομάτως την παρακολούθηση από το γυναικείο κοινό (κάτι που στις αμερικάνικες παραγωγές συμβαίνει αναπάντεχα τινάζοντας κάποτε και το σενάριο στον αέρα με την προσθήκη χαρακτήρων που δεν προϋπήρχαν στο βιβλίο για εμπορικούς, ας πούμε, λόγους…).

*Αξίζει να σημειώσουμε πως ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ μπορεί να διέφυγε στο εξωτερικό και να μην τον συνέλαβαν οι ΝΑΖΊ, έπιασαν όμως την αδερφή του που είχε παραμείνει στη Γερμανία, την καταδίκασαν ως ηττοπαθή το 1943 και την αποκεφάλισαν…

Συντελεστές ταινίας:

Σκηνοθεσία: Edward Berger

Σενάριο: Erich Maria Remarque, Lesley Paterson, Ian Stokell

Ηθοποιοί: Aaron Hilmer, Adrian Grünewald, Albrecht Schuch, André Marcon, Andreas Döhler, Anton von Lucke, Daniel Brühl, Devid Striesow, Edin Hasanovic, Felix Kammerer,

Κυκλοφορία:

  • Χώρα-παραγωγή: DE, GB, US
  • Γλώσσα: English | Français | Deutsch
  • Διάρκεια: 147
  • Παραγωγή – διανομή: NETFLIX
Σχολιάστε