My Twitter Feed

4 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

3,8 εκ. για συντήρηση δρόμων -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Στη Βουλή οι διακοπές σε φ/β -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Όλοι σε απεργία 1ης Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Κάλεσμα φορέων για τη 1η Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΟΚ: Απίστευτη ανατροπή από το ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ -

Κυριακή, 28 Απριλίου, 2024

Βροντερό “παρών” για την Υγεία -

Σάββατο, 27 Απριλίου, 2024

Ερώτηση ΚΚΕ για τη Παθολογική -

Παρασκευή, 26 Απριλίου, 2024

Επισκέψεις ενόψει ευρωεκλογών -

Πέμπτη, 25 Απριλίου, 2024

Οι αυθεντικοί και οι απομιμήσεις

Του Τάσου Τσακίρογλου.


«Επί της ουσίας είναι σαν η Δεξιά και η Ακροδεξιά να έχουν νικήσει όχι μόνο εκλογικά, αλλά και στο πεδίο του δημόσιου διαλόγου. Οι ιδέες της Δεξιάς είναι πανταχού παρούσες στα μέσα ενημέρωσης και η Αριστερά εδώ και αρκετά χρόνια, αντί να προσπαθεί να δημιουργήσει τη δική της γλώσσα, είναι αναγκασμένη να απαντά στα ερωτήματα και στη γλώσσα της Δεξιάς, να αντιδρά απέναντι σε αυτήν».

Αυτό γράφει ο συγγραφέας Εντουάρ Λουί στο βιβλίο «Διάλογος για την τέχνη και την πολιτική» (εκδόσεις Αντίποδες), σε μια συζήτηση με τον Βρετανό σκηνοθέτη Κεν Λόουτς.

Και τι εννοεί μ’ αυτό; Οτι εν πολλοίς η Δεξιά και η Ακροδεξιά εδώ και πολλά χρόνια καθορίζουν την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου, ενώ η Αριστερά στέκεται αμήχανη και ανήμπορη να επηρεάσει αυτή την ατζέντα. Μεταναστευτικό, ταυτοτικοί αποκλεισμοί, κίβδηλος αντισυστημισμός και συνωμοσιολογικές ερμηνείες του κόσμου έχουν επιβληθεί σαν μείζονα θέματα που απασχολούν το σήμερα, ενώ το κοινωνικό και ταξικό πρόβλημα έχει θαφτεί κάτω από τη σκόνη του χρόνου.

Συνήθως η σημερινή Αριστερά είτε σοσιαλδημοκρατική, είτε «κομμουνιστογενής» -και εδώ δεν περιλαμβάνω το ΚΚΕ και παρόμοια κόμματα, τα οποία είναι περίπου «κλειστά συστήματα»- τείνει να «προσαρμόζεται» στην παγκόσμια πλέον μετατόπιση του πολιτικού φάσματος προς τα ακροδεξιά, βάζοντας όλο και περισσότερο νερό στο κρασί της.

Το κυνήγι μιας φαντασματικής «μεσαίας τάξης», ο προγραμματικός «ρεαλισμός» και ο τυφλός ακτιβισμός μετατρέπονται σε απόλυτο φραγμό για την επικοινωνία με τις κυριαρχούμενες τάξεις και εκλαμβάνονται απ’ αυτές σαν προδοσία. Γι’ αυτό και συνήθως τιμωρούν τα αριστερά κόμματα, ψηφίζοντας τους αυθεντικούς εκφραστές του αστισμού και όχι τις απομιμήσεις.

Άρθρο στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Σχολιάστε