My Twitter Feed

13 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΑΟΚ: Σπουδαίο “διπλό” στο Αιγίνιο -

Δευτέρα, 13 Μαΐου, 2024

Συναντήσεις Δένδια στο Κιλκίς -

Δευτέρα, 13 Μαΐου, 2024

“Μοντέλο για τη χώρα το Σταραμάκι” -

Παρασκευή, 10 Μαΐου, 2024

Επίσκεψη Δένδια για ευρωεκλογές -

Πέμπτη, 9 Μαΐου, 2024

ΠΑΣΟΚ: Το πρόγραμμα ομιλιών -

Τετάρτη, 8 Μαΐου, 2024

3,8 εκ. για συντήρηση δρόμων -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Στη Βουλή οι διακοπές σε φ/β -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Όλοι σε απεργία 1ης Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Οικογένειας διδαχές

Του Χρήστου Σπίγκου.


Η οικογένεια περίμενε τον πατέρα για να αρχίσει το μεσημεριανό φαγητό. Σύμβαση από τα παλιά η διδακτική μάζωξη στο οικογενειακό τραπέζι. Οι συζητήσεις για την κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα, πρώτη επαφή με τη δημόσια ζωή των μεγάλων. Με ορθάνοιχτα τα αυτιά ο μικρός γόνος ρούφαγε την κάθε λέξη για να κατανοήσει, αποδεχθεί ή απορρίψει και αργότερα να πορευθεί με το έρμα της οικογενειακής καθοδήγησης.

Αγαπημένο αντικείμενο συζήτησης το πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής. Χωρίς κινητά, διαδίκτυο, Instagram, Tik Tok και άλλα επικοινωνιακά καλούδια επικοινωνιακής κονσέρβας, το οικογενειακό τραπέζι σου πρόσφερε τον σχολιασμό της δημόσιας σφαίρας μέσα από τις αξίες του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Η είδηση, που εξέπληξε τον μικρό μας φίλο, ήλθε στα στα μισά της γαστριμαργικής απόλαυσης. Η πρόταση από ψηλά ζητούσε από τον πατέρα να αναλάβει καθήκοντα υφυπουργού στο υπουργείο που υπηρετούσε ως ανώτατο διοικητικό στέλεχος, σαν επιβράβευση των πολύχρονων υπηρεσιών του. Το άκουσμα της υψηλής θέσης τους εντυπωσίασε όλους. Η φαντασία κάλπασε. Τα φώτα της δημοσιότητας, ο αστυνομικός έξω από το σπίτι, η λιμουζίνα και ο σωφέρ με τη λιβρέα πλημμύρισαν από αγωνιώδη αγαλλίαση τη μικρή ομήγυρη με τις συνήθεις χαμηλές προσδοκίες μια μικροαστικής οικογένειας.

Πριν κλείσουν τα μισάνοιχτα στόματα ο πατέρας συνέχισε την εξιστόρηση των γεγονότων βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους. «Συνεχίστε το φαγητό σας και ξεχάστε το, γιατί ο δρόμος μας είναι πολύ στενός για την υπουργική λιμουζίνα». Αυτή ήταν η κατακλείδα πριν συνεχίσει το φαγητό του με τη νηφαλιότητα και την ψυχραιμία που τον χαρακτήριζαν στις δύσκολες στιγμές της ζωής του.

Για τον μικρό γόνο η φράση που έβαλε τέλος σε αχαλίνωτα όνειρα και προσδοκίες ήταν ο φάρος που δεν έσβησε με τις δεκαετίες. Πολλές φορές ο μετέπειτα ενεργός πολίτης διερωτήθηκε, αν το μακρινό εκείνο μάθημα έπρεπε να αφαιρεθεί από τη φαρέτρα που κουβαλάμε όλοι στην πλάτη μας. Αρκετές φορές παραδείγματα φίλων, γνωστών και αγνώστων, που επέλεξαν την υπόκλιση από την καλημέρα, παρολίγον να κλονίσουν το πατρικό καταπίστευμα. Όμως ο χρόνος πάντα επιβεβαίωνε τη συνείδηση του ορθού λόγου.

Σήμερα, που ο τελικός απολογισμός είναι έξω από την πόρτα μου, περιορίζομαι να σιωπήσω και να αποσυρθώ κρατώντας τις θύμησες μιας άλλης εποχής.

Υστερόγραφο.

Μια αληθινή ιστορία, που υπενθυμίζει αλλά δε στιγματίζει.

Άρθρο στο facebook

Σχολιάστε