My Twitter Feed

5 Ιουνίου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Παραιτήσεις και απειλή λουκέτου -

Τετάρτη, 5 Ιουνίου, 2024

Πρόσληψη 26 “οχταμηνιτών” -

Τρίτη, 4 Ιουνίου, 2024

Συγχαρητήρια Βεργίδη σε Κιλκισιακό -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

ΚΚΕ – Κιλκισιακός σημειώσατε… -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

Προς λουκέτο κι η ΦΙΕΡΑΤΕΧ; -

Δευτέρα, 3 Ιουνίου, 2024

Κεντρική εκδήλωση με αισιοδοξία -

Κυριακή, 2 Ιουνίου, 2024

Η ΚΕΒΕ τώρα και στη Σερβία -

Σάββατο, 1 Ιουνίου, 2024

Μαστογράφος άνευ μαστογραφιών -

Παρασκευή, 31 Μαΐου, 2024

Μια σπουδαία ταινία στο Μεταλλικό

Με μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, το AFTERSUN (Αγγλία 2022) συνεχίζονται οι προβολές στο θερινό σινεμά της Τέχνης στο Μεταλλικό, την Τρίτη 18 και την Τετάρτη 19 Ιουλίου, στις 9.30 το βράδυ.

Βραβείο της Επιτροπής στο Δεκαπενθήμερο Κριτικής

του Φεστιβάλ Καννών 2022, Επτά βραβεία BIFA, Βραβείο καλύτερης βρετανικής ανεξάρτητης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου σεναρίου και

• 63 ακόμα βραβεία σε διάφορα διεθνή Φεστιβάλ!

Aftersun – για μετά τον ήλιο. Για να καταπραΰνεις το φλεγόμενο δέρμα, την ένταση της σκέψης, το θυμό. Τον ήλιο που όταν θέλει όλα τα φανερώνει, ή τα καλύπτει με τη θαμπάδα του και τ’ αφήνει να σιγοβράζουν μέσα της.

Η Σόφι έχει μόλις γίνει 11. Ο μπαμπάς της, ο Κέιλεμ, σε λίγες μέρες θα γίνει 130. Τουλάχιστον έτσι λέει εκείνη, όταν τον πειράζει, στα home movies που τραβούν στο τυποποιημένο δωμάτιό τους, στο all inclusive ξενοδοχείο, όπου πηγαίνουν, οι δυο τους, για μια εβδομάδα διακοπών, αμέσως μετά το διαζύγιο των γονιών της. Αυτή είναι η Σόφι του 2000 – χαριτωμένη, ολοζώντανη, ένα παιδί που προσπαθεί να καταλάβει και ν’ αγαπήσει αλλά απορεί, πληγώνεται, σοκάρεται όταν υποψιάζεται ότι ο μπαμπάς της δυσκολεύεται να είναι μπαμπάς της, να ενηλικιωθεί. Η Σόφι σήμερα, είκοσι χρόνια αργότερα, επιστρέφει με την (παραπλανητική, πάντα), μνήμη της σ’ εκείνες τις μέρες, στο ψηφιδωτό από εικόνες και φράσεις, σε αλλεπάλληλα flash backs σε αποσπασματικές στιγμές τρυφερότητας, αδεξιότητας, μοναξιάς, στιγμές που καθόρισαν, τελικά, με διαφορετικό τρόπο, την πορεία και των δυο τους.

Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία για τη Σκωτσέζα Σάρλοτ Γουελς, που όχι μόνο βραβεύτηκε φέτος στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, στα Βρετανικά Βραβεία Ανεξάρτητου Κινηματογράφου και με τη Χρυσή Αθηνά στις Νύχτες Πρεμιέρας, αλλά έχει τη συναισθηματική νοημοσύνη, ντυμένη μ’ ένα ποιητικό αλλά γεμάτο χιούμορ ύφος και ακριβείς διαλόγους, που της επιτρέπουν να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές κάθε θεατή, μιλώντας προσωπικά, μάλλον αυτοβιογραφικά, για κάτι καθολικό, τη σχέση μας με τους γονείς μας, τον τρόπο με τον οποίο η οπτική μας γι’ αυτούς αλλάζει, καθαρίζει, όσο μεγαλώνουμε.

Η Φράνκι Κόριο ως Σόφι έχει μια ακαταμάχητη φυσικότητα κι ένα χαμόγελο που κυριεύει τις σκηνές της, ο Πολ Μεσκάλ κρατά γερά την ισορροπία του, ενσαρκώνοντας έναν ήρωα σε διαρκή εσωτερική σύγκρουση την οποία ποτέ δεν αφήνει να ξεσπάσει. Με μια αισθητική καλοκαιρινή, ηλιόλουστη, με τη μελαγχολία μιας καλοκαιρινής βραδιάς, με τα απανωτά flash backs να σχηματίζουν, σιγά-σιγά, μια ουσιαστική εικόνα για τον Κέιλεμ και την αντίστασή του στην ενηλικίωση και την υπευθυνότητα, με διάχυτη αγάπη και τη θλίψη μιας μακροχρόνιας προδοσίας, η Σάρλοτ Γουελς χτίζει μια ταινία πανέμορφη και συγκινητική: όχι θεαματική, όχι συνταρακτική ή ρηξικέλευθη, αλλά ακέραια κι αληθινή, ένα ιδανικό πρώτο δείγμα δουλειάς από μια σκηνοθέτη έτοιμη ν’ αφηγηθεί τις ζωές όλων μας.

(Πηγή: Flix)

«Η μνήμη είναι ένα ολισθηρό έδαφος», γράφει η σκηνοθέτρια, που γεννήθηκε στη Σκωτία και ζει στη Ν .Υόρκη. «Το να ανακαλείς μία συγκεκριμένη στιγμή στο χρόνο και το πώς αυτή η δεδομένη στιγμή σε έκανε να νοιώθεις τότε, ορίζεται από ένα νέο συναίσθημα: το συναίσθημα του πώς αυτή η στιγμή σε κάνει να νοιώθεις τώρα. Δεν είναι εύκολο να περιγράψεις το συναίσθημα αυτό, ακόμα και εγώ η ίδια ένοιωσα πως η γλώσσα του σινεμά το εκφράζει πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε άλλα λόγια ή μέσο. Υπάρχει και κάτι δικό σας σε αυτό το φιλμ. Ελπίζω να το εντοπίσετε ώστε να το νοιώσετε…»

Αληθινό, συγκινητικό, τρυφερό, με υπέροχη φωτογραφία. Με αυτό τον τρόπο περιγράφουν κριτικοί και θεατές το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Σάρλοτ Γουέλς.

Στην ταινία, που συζητιέται πολύ και αναμένεται να κερδίσει κι άλλα βραβεία τους επόμενους μήνες, η Γουέλς («Laps», «Blue Christmas») αποτυπώνει το πέρασμα στην εφηβεία, μιλά για τις αναμνήσεις της ζωής μας και τη σημασία τους, όλα όσα έχουν χαραχτεί μέσα μας και ξαφνικά βγαίνουν στην επιφάνεια.

Ο συνδυασμός μιας εκπληκτικής σκηνοθεσίας με εξαιρετικές ερμηνείες από τη Φράνκι Κόριο και, κυρίως, από τον Πολ Μεσκάλ δημιουργούν ένα απρόσμενα συγκινητικό αποτέλεσμα, χωρίς να εκβιάζεται το συναίσθημα. Σαν μια κραυγή που δεν ακούγεται, αλλά τη βλέπεις στα μάτια του πρωταγωνιστή, και τελικά τη νιώθεις μέσα σου και στα δάκρυα τα δικά σου ως θεατή.

Μια κατάθεση μεγάλης συναισθηματικής αξίας και ενδεχομένως η καλύτερη ταινία της χρονιάς!

AFTERSUN

Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, 2022

  • Σκηνοθεσία: Σάρλοτ Γουέλς
  • Σενάριο: Σάρλοτ Γουέλς
  • Φωτογραφία: Γκρέγκορι Όκε
  • Μουσική: Όλιβερ Κόουτς
  • Πρωταγωνιστούν: Πολ Μεσκάλ, Φράνκι Κόριο, Σίλια Ρόουλσον-Χολ
  • Διάρκεια: 101 λεπτά

Σχολιάστε