My Twitter Feed

22 Οκτώβριος, 2019

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Η συνεδρίαση του ΔΣ Κιλκίς -

Τρίτη, 22 Οκτώβριος, 2019

24ωρη απεργία για την Υγεία -

Τρίτη, 22 Οκτώβριος, 2019

Συντήρηση οδού Θεσ/νίκη – Κιλκίς -

Τρίτη, 22 Οκτώβριος, 2019

Ειρήνη: Πράξεις για τα ολιγομελή -

Τρίτη, 22 Οκτώβριος, 2019

ΛΑΣΥ: Συμπαράσταση σε μαθητές -

Τρίτη, 22 Οκτώβριος, 2019

Σε κατάληψη και το ΓΕΛ Ευρωπού -

Δευτέρα, 21 Οκτώβριος, 2019

Τα μανιτάρια κρατάνε τους νέους -

Δευτέρα, 21 Οκτώβριος, 2019

«Λύσεις τώρα στα εκπαιδευτικά» -

Δευτέρα, 21 Οκτώβριος, 2019

Μεγάλα για το Νίκο Γεωργιάδη,

…μικρά για το Τζόκερ.

Του Κώστα Βαξεβάνη.


Είναι βολικό να εμφανίζεις την πολιτική ως μια σειρά από επιλογές που ξεγελούν τον κόσμο και τον τοποθετούν έτσι ακόμη και απέναντι στα συμφέροντά του. Οι πολίτες δεν είναι πλήθος από εύπιστους ή αφελείς που παραδίδονται στην επικοινωνιακή βορά. Η άποψη που τους εμφανίζει άβουλους και ανεύθυνους, είναι που τους κάνει κιόλας. Γιατί αν ο καθένας κινείται με το άλλοθι της εξαπάτησης, θα μετατραπεί σε εξαπατημένο επειδή δεν ενδιαφέρεται και δεν τολμά.

Τα μοτίβα κοινωνικής συμπεριφοράς που δημιουργήθηκαν στην ελληνική κοινωνία, ακόμη και τις εποχές των ανατρεπτικών αλλαγών, δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τον πυρήνα της συντηρητικής θεώρησης. Λίγο γιατί θεωρούσαμε ότι ήμασταν οι καλύτεροι απόγονοι των καλύτερων προγόνων, λίγο γιατί ο δικός μας Θεός είναι μπολιασμένος κι αυτός με γονίδια ανωτερότητας, πολύ περισσότερο γιατί το σύστημα πρόβαλε ό,τι μπαρούφα χάριζε κύρος στη βαλκανική μίζερη ζωή μας, καταλήξαμε ψωνίζουμε από το σωρό της ανοησίας. Την ίδια ώρα με περισσή αυτάρκεια, είμαστε έτοιμοι να ελέγξουμε και να καταδικάσουμε όποιον τολμά, γιατί ο τρόπος που τολμά δεν έχει στοιχεία της θεωρητικής αλλά ανύπαρκτης δικής μας προσωπικής τόλμης. Ένα σύνολο πολιτικών επιλογών δημιούργησαν και εκπαίδευσαν τον σύγχρονο Έλληνα, ο οποίος με τη σειρά του αναγνωρίζει ως κανονικότητα το σφύριγμα του εκπαιδευτή του που απευθύνεται στα παβλοφικά αντανακλαστικά.

Τώρα αν σας πω πως όλα αυτά τα γράφω με αφορμή τα ντου της Αστυνομίας σε αίθουσες όπου προβάλλονταν η ταινία «Τζόκερ» θα σας φανεί παράξενο. Τα γράφω γιατί πιστεύω πως αν η κοινωνία δεν ήταν έτσι, αν πίσω ακόμη και από τις προοδευτικές και φιλελεύθερες απόψεις δεν κρύβονταν ο δομημένος συντηρητισμός και η μέχρι παρεξηγήσεως ανοχή, δε θα τολμούσε κανένας να μπουκάρει σε κινηματογράφο το 2019. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και φιλελεύθερη χώρα οι αστυνομικοί θα είχαν γιουχαριστεί μόνο με την παρουσία τους στον κινηματογράφο.

Φυσικά δε θα τολμούσε ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας, Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, να δηλώσει δήθεν προοδευτικά πως θα πάει με τον 15χρονο γιο του να δει το Τζόκερ, αντί να αναλάβει την ευθύνη για όσα έκαναν οι Αστυνομικοί.

Είναι επίσης εντυπωσιακό το πόσα επιχειρήματα και fake news εφευρέθηκαν για να καλύψουν το άθλιο περιστατικό. Ξεκίνησαν από το επιχείρημα πως ουδέποτε συνέβη το περιστατικό, πέρασαν στο αφήγημα πως διαμαρτυρήθηκε μητέρα παιδιού, για να καταλήξουν πως επρόκειτο για καταγγελία της αντίπαλης εταιρείας παραγωγής. Εντυπωσιακότερο είναι πως παραγωγοί της συγκαλυπτικής ψευδολογίας είναι διάφοροι τύποι που δήλωναν πως «Μένουμε Ευρώπη» για να καταλήξουν να μένουν στη δεκαετία του 50 με το χωροφύλακα να κάνει ντου σε κινηματογράφους και ρεμπετάδικα.

Η πιο ανατριχιαστική πλευρά προκύπτει από τη σύγκριση της αντίληψης περί του μπορεί ή δεν μπορεί να βλέπει ένας δεκαεξάχρονος (εν προκειμένω το Τζόκερ) , με το πόσο ανεκτικοί εμφανίζονται στο τι έχει πάθει στα χέρια ενός παιδόφιλου. Όταν το HOT DOC και στη συνέχεια το Documento είχαν αποκαλύψει τη δράση του φίλου και συμβούλου του Μητσοτάκη, Νίκου Γεωργιάδη στη Μολδαβία, η ΝΔ μας είχε χαρακτηρίσει συκοφάντες. Όταν τελικώς μετά από πολλές δυσκολίες οδηγήσαμε την υπόθεση στα δικαστήρια και ο Νίκος Γεωργιάδης καταδικάστηκε πρωτόδικα για ασέλγεια σε ανήλικους, τότε μπήκαμε στη λογική ενός άθλιου παιχνιδιού της κολοκυθιάς. «Πόσο ήταν οι ανήλικοι;», «Μα είχαν συμπληρώσει τα 16 χρόνια ήταν επί της ουσίας σχηματισμένοι άντρες», «άλλο να είναι 16 και άλλο 14». Για τον βιασμένο ανήλικο μιλούσαν πάντα.

Απ ό,τι φαίνεται ένας ανήλικος 16 ετών, είναι αρκετά ώριμος για να κάνει παρέα στον Νίκο Γεωργιάδη και να ικανοποιήσει τα γούστα του, αλλά δεν μπορεί να βλέπει Τζόκερ. Και η κοινωνία, ακόμη και αυτό το κομμάτι που ανήκει στη συντηρητική Δεξιά, αντί να πέσει να τους φάει, τους ακούει, ψάχνοντας το επιχείρημα που ενδεχομένως θα τους δικαιολογήσει. Μετά ψάξτε να βρείτε γιατί τη χώρα κυβερνούν ένας γραφικός γελωτοποιός τηλεπωλητής παρέα με την Οικογένεια που τα βγάζει όλα σε λοταρία. Πετυχαίνοντας φυσικά το τζόκερ.

Άρθρο στο koutipandoras.gr

Σχολιάστε