My Twitter Feed

14 Ιουνίου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Στη θέση του πάντα ο Φλωρίδης -

Παρασκευή, 14 Ιουνίου, 2024

2μερο εργαστήρι γαστρονομίας -

Παρασκευή, 14 Ιουνίου, 2024

Ισχυροποιείται ο Κιλκισιακός -

Πέμπτη, 13 Ιουνίου, 2024

“Μια ακόμα σημαντική άνοδος” -

Πέμπτη, 13 Ιουνίου, 2024

Άρχισαν τα όργανα και στη ΝΔ! -

Τετάρτη, 12 Ιουνίου, 2024

Καταδίκη για μη χλωρίωση! -

Τρίτη, 11 Ιουνίου, 2024

Πυρκαγιά στη Κρηστώνη -

Τρίτη, 11 Ιουνίου, 2024

Ανάγκη προοδευτικής πρότασης -

Δευτέρα, 10 Ιουνίου, 2024

Μήτρα προόδου η αμφιβολία

Του Χρήστου Σπίγκου.


Πολύχρονη ελληνική εμπειρία δείχνει, ότι οποιοσδήποτε διάλογος για τον φράχτη του Έβρου εμπεριέχει τον κίνδυνο να μετατοπιστεί από την ουσία του θέματος στις συνδηλώσεις του. Το υφέρπον, και ανθεκτικό στο χρόνο, επιχείρημα του συντηρητικού χώρου περί μειωμένης πατριωτικής στάσης της αριστεράς και των «παραφυάδων» αυτής δηλητηριάζει κάθε βελτιωτική συμβολή. Η άποψη ότι δήθεν η αριστερά θα προτιμούσε μια μη αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων μας είναι ακραία προσβλητική και γυρίζει το ρολόι του ιστορικού χρόνου στην αλήστου μνήμης διχαστική εποχή της διαιρετικής τομής εθνικόφρονες – κομμουνιστές με τα γνωστά εθνικά δεινά που αυτή επισώρευσε.

Ο όποιος προβληματισμός για τη λειτουργία ενός παραμεθορίου φράχτη δεν αποσκοπεί υποχρεωτικά στη ματαίωση της προσπάθειας φύλαξης τμήματος χερσαίων συνόρων μας, αλλά στον εντοπισμό κάποιων λεπτομερειών που, αν δεν αντιμετωπιστούν, αδυνατίζουν στόχους και σκοπούς. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο τα κράτη έχουν τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν την είσοδο στην επικράτειά τους σε αλλοδαπούς. Ωστόσο, κατά τον έλεγχο των συνόρων τους, τα κράτη πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το πρώτο ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί όταν ένας μετανάστης φτάνει σε ένα ξένο κράτος είναι αν όντως έχει εισέλθει στο κράτος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι σαφής: το πρόσωπο θεωρείται ότι έχει εισέλθει στο κράτος μόλις βρεθεί εντός της επικράτειάς του. Έχει επίσης κριθεί με σαφήνεια ότι ο μετανάστης υπόκειται στη δικαιοδοσία του κράτους όταν έχει εισέλθει σε μια «διεθνή ζώνη» ή «ζώνη αναμονής» ενός αεροδρομίου. Με δεδομένο ότι ο φράχτης στον Έβρο αναγκαστικά κατασκευάζεται μέσα από τα ελληνικά σύνορα, δημιουργείται η εύλογη απορία πώς θα αντιμετωπίσουμε την περίπτωση να εγκατασταθούν μετανάστες πλησίον του φράκτη και, ταυτόχρονα, εντός του ελληνικού εδάφους που παρεμβάλλεται μεταξύ αυτού και των τουρκικών συνόρων.

Άραγε, η παραπάνω επισήμανση οδηγεί στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι διαφωνώ με την κατασκευή του φράκτη;

Ε! Λοιπόν όχι.

Δεν υπάρχει Έλληνας που να μη συμφωνεί στην αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων της Πατρίδας μας σε έδαφος, θάλασσα και αέρα.

Δεν υπάρχει πολιτικό κόμμα που να αντιτίθεται στην προσπάθεια ουσιαστικής ακύρωσης της εργαλειοποίησης δυστυχισμένων ψυχών από έναν κακό γείτονα.

Δεν υπάρχει Ευρωπαίος πολίτης που να μη σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, που διαχρονικά αποτελεί αιχμή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας.

Σε δύσκολες εποχές οφείλουμε όλοι να ελέγχουμε διαρκώς τις βεβαιότητες για τα πράγματα που μας απασχολούν, και όχι να οχυρωνόμαστε πίσω από αμφίβολες σιγουριές που υπηρετούν αυτάρεσκες συμπεριφορές, και υπονομεύουν καλοπροαίρετες προθέσεις εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος. Εχθρός της βεβαιότητας προς το καλύτερο η ελλοχεύουσα βαθιά πλάνη.

Κλείνω με την ευχή να μάθουμε να καλοδεχόμαστε την ελπίδα που επαινεί την αμφιβολία χωρίς να εκβάλλει στην απελπισία, επιβεβαιώνοντας τα λόγια του Μπρέχτ:

«Γι’ αυτό, αν παινεύεις την αμφιβολία
μην παινέψεις
την αμφιβολία που καταντάει
απελπισία».

Με μια τέτοια αμφιβολία αξίζει να μελετάμε το κράτος και το δίκαιο.

Άρθρο στο facebook

Σχολιάστε