My Twitter Feed

10 Δεκέμβριος, 2018

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

ΠΑΟΝΕ – ΑΟΚ τα μοιράστηκαν όλα -

Κυριακή, 9 Δεκέμβριος, 2018

ΓΑΣΚ: «Χ» στο ντέρμπι της Νάουσας -

Κυριακή, 9 Δεκέμβριος, 2018

ΚΙΦ: Μεγάλη δωρεά φαρμάκων -

Κυριακή, 9 Δεκέμβριος, 2018

Μείναμε χωρίς δωρεάν WiFi! -

Σάββατο, 8 Δεκέμβριος, 2018

Κάλεσμα ΓΑΣΚ ενόψει Ολυμπιακού -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Ημερίδα για κοινωφελή εργασία -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Φ. Αέριο: Πάμε για δημοπρατήσεις -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Χρηματοδοτήσεις στους δήμους -

Τρίτη, 4 Δεκέμβριος, 2018

Προσωποποίηση ασέβειας

varoufakisΤου Γιάννη Βαρουφάκη (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

————————————————————————————————————————————————————————————————-Χθες το βράδυ έμαθα δύο πράγματα που δεν γνώριζα – κι ένιωσα ντροπή που δεν τα γνώριζα. Και γι’ αυτό θέλω, ιδίως αυτές τις μέρες που κοπάζει η κακοφωνία των «αγορών» και επικρατεί μια κάποια κατάνυξη, να μοιραστώ αυτά που έμαθα και τις τύψεις μου -για την έως τώρα άγνοιά μου- μαζί σας.

Το πρώτο αφορά την πιο αρχαία προσωπογραφία. Την αρχαιότερη απεικόνιση ανθρώπινου προσώπου, που διασώζεται ακέραια, πολύχρωμη, πανέμορφη, ζωγραφισμένη σε βράχο, με εμβαδόν πάνω από ένα τετραγωνικό μέτρο. Η ηλικία της ξεπερνά τα τριάντα χιλιάδες χρόνια. Και να ήταν μόνο αυτό! Δεν είναι μόνο μία. Πρόκειται για χιλιάδες (!) τέτοιες προσωπογραφίες, άλλες μικρότερες σε μέγεθος, άλλες μεγαλύτερες, όλες τους μεγάλου κάλλους, η καθεμιά τους αποτύπωση της ιστορίας της ανθρώπινης μορφής και του ανθρώπινου φαντασιακού, όσον αφορά τη μορφή των προγόνων, του «άλλου», του «εαυτού» μας.

Τα αριστουργήματα αυτά, όπως έμαθα μόλις χθες, βρίσκονται στο Ακρωτήρι Burrup, στο βορειοανατολικό μέρος της Αυστραλίας, το οποίο κατοικείται εδώ και σαράντα με πενήντα χιλιάδες χρόνια από τους ίδιους ανθρώπους – οι οποίοι πριν από χιλιετίες έφτασαν στην Αυστραλία έχοντας διαβεί τα ρηχά νερά του πελάγους μεταξύ Ινδονησίας και Αυστραλίας, πριν λιώσουν οι πάγοι και τα νερά βαθύνουν. Ετσι, αφού τα νερά βάθυναν και η μετανάστευση προς την Αυστραλία σταμάτησε, μέχρι που κατέφθασαν οι Ευρωπαίοι το 18ο αιώνα, οι άνθρωποι αυτοί είχαν χιλιάδες χρόνια καιρό για να μάθουν να ζουν αρμονικά με την πανέμορφη εκείνη γωνιά της Αυστραλίας και να αναπτύξουν την τέχνη της προσωπογραφίας. Οι δεκάδες χιλιάδες ζωγραφιές (μεγάλων μάλιστα διαστάσεων) που άφησαν πίσω τους αποτελούν μοναδικό, συνεχές αρχείο απεικόνισης ανθρώπων και φύσης παγκοσμίως. Απεικονίζουν όχι μόνο την ανθρώπινη μορφή, αλλά και ζώα που σήμερα έχουν εξαφανιστεί, όνειρα και μύθους, ακόμα και τα ιστιοφόρα των Ευρωπαίων, τα οποία οι ιθαγενείς έβλεπαν να περνούν από τις θάλασσές τους. Αποτελούν, υπό μία έννοια, κάτι αντίστοιχο με μια εικαστική σύμπτυξη του Λούβρου και της Παλαιάς Διαθήκης, σε ένα τεράστιο εικαστικό, ιστορικό, αρχαιολογικό πάρκο.

Το δεύτερο που έμαθα, για το οποίο ντρέπομαι ακόμα πιο πολύ, είναι ότι αυτές οι πολύτιμες προσωπογραφίες, αυτό το πλούσιο αρχείο της ανθρωπότητας, καταστρέφονται καθημερινά από μπουλντόζες εταιρείας φυσικού αερίου που τις συνθλίβουν στο διάβα τους προς τα σημεία εξόρυξης, μετατρέποντάς τες σε άμορφα μπάζα με τα οποία φτιάχνουν… χωματόδρομους, για να περνούν οι νταλίκες και τα εξορυκτικά μηχανήματα της εταιρείας. Μάλιστα, αναγνώστη. Στο βωμό της «ανάπτυξης», οι αδυσώπητες μηχανές μιας πάμπλουτης εταιρείας, με γιγάντια δύναμη και μυαλό κατσαρίδας, λιώνουν, καταστρέφουν, ποδοπατούν, μετατρέπουν σε μπάζα αυτόν το θησαυρό. Κι εμείς δεν γνωρίζουμε τίποτα. Φαντάζεστε μια αντίστοιχη εταιρεία να πολτοποιεί τα μοναστήρια του Αγίου Ορους, τον αρχαιολογικό χώρο στις Μυκήνες, το Stonehenge της Αγγλίας και το Λούβρο; Να τα μετατρέπει σε μπάζα, πάνω από τα οποία να περνούν οι νταλίκες της; Θα είχε ξεσηκωθεί η υφήλιος.

Αναρωτήθηκα γιατί δεν τα γνώριζα όλα αυτά. Η απάντηση δεν με ξάφνιασε, καθώς μου θύμισε «δικές μας» καταστάσεις. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Αυστραλίας είναι αλυσοδεμένη με τα συμφέροντα αυτών των εταιρειών εξόρυξης, καθώς τα έσοδα από τα ορυχεία, το αέριο και τις πετρελαιοπηγές είναι ο μόνος λόγος που η Αυστραλία δεν έχει υποστεί τις συνέπειες της Κρίσης. Παράλληλα, οι διευθυντές της εν λόγω εταιρείας είναι μέλη των διοικητικών συμβουλίων των (λίγων) μεγάλων εφημερίδων και καναλιών της Δ. Αυστραλίας, αλλά και της χώρας συνολικά. Οι ίδιοι άνθρωποι που αφήνουν τους δημοσιογράφους τους να καταδικάζουν τους Ταλιμπάν για την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς του Αφγανιστάν, συγκαλύπτουν ενεργά το πολιτιστικό ολοκαύτωμα της εταιρείας τους στην ίδια τους τη χώρα.

Ας διαδώσουμε τα νέα αυτής της μεγίστης ύβρεως.

Σχόλια
One Response to “Προσωποποίηση ασέβειας”
  1. Ο/Η Λούκυ Λούκ λέει:

    Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο και σχεδόν όλοι οι ηγέτες των χωρών πιστεύουν οτι δεν ανήκουν στη γή, αλλά οτι η γή τους ανήκει. Αυτή η παρανο’ι’κή αντίληψη είναι τόσο γενικευμένη, που καθιστά το μέλλον της ανθρωπότητας πολύ αβέβαιο. Το οτι μας δόθηκε η εξήγηση με το περαπάνω άρθρο γιατί η Αυστραλία δεν επλήγει απο την κρίση, είναι μεν σημαντική για την κατατανόηση του φαινομένου, αλλά αποτελεί ένα κομμάτι του πάζλ της καταστροφικής πολιτικής των κυβερνήσεων των περισσοτέρων κρατών, απέναντι στο περιβάλλον και στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Το οτι οι διαχειριστές-κυβερνήτες των οικονομικά ισχυρών κρατών νομίζουν οτι έχουν κάνει το καθήκον τους έναντι της ιστορίας, κλείνοντας στα μουσεία τους ένα μέρος των ευρημάτων της παγκόσμιας κληρονομιάς, που το μεγαλύτερο κομμάτι το έχουν κλέψει, δεν τους καθιστά αυτομάτως και πολιτισμένους. Αντιθέτως μάλιστα η ζημία που έχουν κάνει αυτοί κατα τον ρού της ιστορίας στην παγκόσμια κληρονομιά είναι πολύ μεγαλύτερη απο όσα εχουν διασώσει και συνεχίζουν να το κάνουν εκεί όπου τα μεγάλα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα διαπλέκονται μαζί τους. Και το κίνητρο της διάσωσης των αρχαίων ευρημάτων δεν γεννήθηκε απο αγνές προθέσεις, αλλά απο την αλαζονεία να τα εκθέτουν μέσα στα μουσεία τους με σκοπό την επιδειξιομανία και κυρίως το οικονομικό κέρδος. Αναλογίζεται λοιπόν κανείς τί θα ήταν το Λούβρο και το Βρετανικό μουσείο χωρίς τα αιγυπτιακά ευρήματα της εποχής των Φαραώ και τα ελληνικά της κλασσικής περιόδου. Γι’ αυτό δεν θέλουν να τα επιστρέψουν και ο μόνος πόνος που έχουν γι’ αυτά περιορίζεται αποκλειστικά στο χάσιμο δισεκατομμυρίων ευρώ απο την μειωμένη επισκεψιμότητα που θα υποστούν. Επειδή η σημασία της διάσωσης των αρχαίων ευρημάτων ανα τον κόσμο δεν είναι ριζωμένη όσο θα έπρεπε στις συνειδήσεις των λαών λόγω της ελλειμματικής παιδείας που τους παρέχεται, αλλά και της κατευθυνόμενης-επιλεκτικής- συσκοτισμένης(δές απλά πουλημένης) μεγαλοδημοσιογραφίας, γι’ αυτό και δεν αντιδρούν ως θα όφειλαν, απέναντι στην καταστροφή τους. Απλά, κάθε φορά που θα ανακαλύπτεται κι’ ένα σκάνδαλο σε βάρος της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως αυτό της Αυστραλίας που μας εξήγησε ο έγκυρος αναλυτής κ. Βαρουφάκης, θα μας υπενθυμίζει τις ευθύνες που έχουμε ο καθένας μας στο γεγονός οτι το μέλλον μας διασφαλίζεται καλύτερα, όταν διασώζεται το παρελθόν μας.

Σχολιάστε