My Twitter Feed

2 Ιουλίου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Ο Βαρθολομαίος στην Ουγκάντα -

Τρίτη, 2 Ιουλίου, 2024

ΕΒΕ: Συνεργασία με το ΠΑΜΑΚ -

Τρίτη, 2 Ιουλίου, 2024

Αξιούπολη: Αλέξανδρος ο πρώτος! -

Τρίτη, 2 Ιουλίου, 2024

Πρωταθλητής Ελλάδας o Δ. Παυλίδης -

Δευτέρα, 1 Ιουλίου, 2024

Μεταγραφική ενίσχυση Κιλκισιακού -

Δευτέρα, 1 Ιουλίου, 2024

Δήλωσαν “παρών” στις διεργασίες -

Δευτέρα, 1 Ιουλίου, 2024

Οι ελλείψεις σε σχολικές υποδομές -

Κυριακή, 30 Ιουνίου, 2024

Πολιτιστικό Καλοκαίρι στο Κιλκίς -

Κυριακή, 30 Ιουνίου, 2024

Δήλωσαν “παρών” στις διεργασίες

*Ομιλίες Στ. Παραστατίδη, Γ. Φραγγίδης και Ελ. Φρεγγίδου στη ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ.

Ομιλίες-παρεμβάσεις στη κρίσιμη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, που πραγματοποιήθηκε τη Κυριακή 30 Ιουνίου στην Αθήνα, έκαναν ο βουλευτής Στέφανος Παραστατίδης και το μέλος της ΚΠΕ Ελισσάβετ Φρεγγίδου, ενώ παρών στις εργασίες ήταν κι ο πρώην βουλευτής και μέλος της ΚΠΕ Γιώργος Φραγγίδης.

Στην ομιλία του ο κ. Παραστατίδης επανέλαβε ότι δηλώνει παρών σε “μία βαθιά πολιτική διαδικασία”, η οποία πρέπει να προηγηθεί της εκλογικής διαδικασίας, ενώ η κ. Φρεγγίδου υπογράμμισε ότι “είμαστε μ` αυτούς που κάνουν πίσω το εγώ, για το σπουδαίο εμείς”.

Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας του βουλευτή Κιλκίς:

“Θεωρώ ότι πρέπει να προηγηθεί μία βαθιά πολιτική διαδικασία και να ακολουθήσει μία εκλογική διαδικασία η οποία δεν θα υπερβαίνει το τέλος αυτού του έτους. Μία διαδικασία που θα ανοίγει, θα αγκαλιάζει, θα συμπεριλαμβάνει κάθε προοδευτική φωνή.

Σε όσες και όσους προσπάθησαν και συνεχίζουν να προσπαθούν να με κατατάξουν σε στρατόπεδα με όρους εξουσίας, αδίκως παιδεύονται. Δεν παζαρεύω, ούτε διεκδικώ κάποια θέση. Για την ακρίβεια, δεν επιθυμώ κάποια θέση. Από κανένα στρατόπεδο.

Άλλωστε, Πρόεδρε, γνωρίζεις καλά, ότι ανάμεσα στις προνομιούχες θέσεις και τις δύσκολες που δεν παίρνει κανείς, έχω επιλέξει τις δεύτερες. Ούτε θέλω να φτιάξω το επόμενο ψηφοδέλτιο στα μέτρα μου για να επανεκλεγώ, Θα συνεχίσω να λειτουργώ πολιτικά, να κάνω πολιτικές επιλογές.

Δεν είμαι όμως σήμερα εδώ για να σας πω ότι απλά δεν κάνω επιλογές προσώπων, κρατάω ισορροπίες ή αποστάσεις. Δεν είμαι σήμερα εδώ για να δηλώσω ουδέτερος. Είμαι εδώ γιατί έχω αποφασίσει τη δική μου συμμετοχή.

Είμαι εδώ για να σηκώσω το χέρι μου και εγώ. Όχι όμως για να δηλώσω παρών στην εκλογική διαδικασία. Αλλά για να δηλώσω παρών στην πολιτική διαδικασία. Όχι για να κατέβω υποψήφιος. Αλλά για να βάλω σε ένα πολιτικό πλαίσιο τις ιδέες που θεωρώ ότι εκφράζει ο χώρος μας. Να επεξεργαστώ και να καταθέσω, παρέα με όσες και όσους έχουμε ιδεολογική συνάφεια και πολιτική συναντίληψη, Ένα πολιτικό σχέδιο για τη χώρα και την παράταξη Και να το καταθέσω στην πολιτική διαδικασία που θα προηγηθεί, όποτε αυτή διεξαχθεί.

Αυτό θεωρώ ως χρέος μου προς την παράταξη που υπηρέτησα και θα συνεχίσω να υπηρετώ, από όποια θέση.

Ένα πολιτικό σχέδιο που θα βασίζεται στο προεκλογικό μου σύνθημα, την Αλλαγή Παραδείγματος, την οποία πιστεύω βαθιά και η οποία δεν ξεκινά έξω από εμάς ως πολιτική θέση και στάση, αλλά από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Ένα σχέδιο όμως που δεν θα αφορά εμάς τους ίδιους αλλά τους διπλανούς μας, τους γύρω μας, τους άγνωστους συντρόφους μας του αύριο.

Ένα πολιτικό σχέδιο όχι αξιοποιήσιμο απλώς από τον οποιονδήποτε υποψήφιο αρχηγό, αλλά από το κάθε μέλος της δημοκρατικής παράταξης. Ένα πολιτικό σχέδιο ως προοδευτικό αίτημα.

Και φυσικά αυτό δεν πρόκειται να το κάνω μόνος μου, αλλά με όλους όσοι είναι διατεθειμένοι να δουλέψουμε γι’ αυτό και να δείξουμε ποιο είναι το όραμα και οι ιδέες μας για μια άλλη παράταξη και, κυρίως, για μια άλλη χώρα. Σας χρειαζόμαστε όλους.

Αυτή τη μάχη έχω αποφασίσει να δώσω. Και θα την δώσω με όρους πολιτικής.”

Ο Γιώργος Φραγγίδης

Στο χώρο της κεντροαριστεράς εμφανίστηκαν διάφοροι διάττοντες αστέρες για να τη σώσουν και να μας σώσουν, ακόμη κι αυτοί που φύγαν από το χώρο για ίδιον όφελος, αλλά και να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ. Έλεος πιά. Δε χρειαζόμαστε σωτήρες και αλεξιπτωτιστές”.

Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων, ο πρώην βουλευτής και μελος της ΚΠΕ Γιώργος Φραγγίδης, η παρέμβαση του οποίου έχει ως εξής:

“Συντρόφισσες -οι

Το εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στις 9 Ιουνίου έφερε στην επιφάνεια μηνύματα πολλά και προς όλες τις κατευθύνσεις.

Η ΝΔ έχασε και ως προς τις ευρωεκλογές του 2019, αλλά και ως προς τις εθνικές εκλογές του 2023. Το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ συγκριτικά.

Το ΠΑΣΟΚ δεν πέτυχε όλους τους στόχους του, έχασε λιγότερα απ’ όλους, αντιστάθηκε στη μεγάλη φθορά, κράτησε μια υπεύθυνη και σοβαρή στάση, μακρυά από κάθε είδους λαϊκισμό, έκανε μια μεγάλη προσπάθεια προγραμματικού λόγου, σε αντίθεση με τον ασυγκράτητο καταιγισμό των μέσων μαζικής ενημέρωσης από τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ.

Και βέβαια υπήρξε η μεγάλη αποχή που καταμερίζει αναλογικά ευθύνες σε όλα τα πολιτικά κόμματα.

Η πορεία του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια που αρχίζουν από τα χρόνια της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά μέχρι και τα 2,5 χρόνια της προεδρίας του Νίκου Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ έχει μια συνεχή αύξηση των ποσοστών του, που σαφώς όλοι μας θα θέλαμε να ήταν πολύ μεγαλύτερη.

Δεν πετύχαμε το στόχο της δεύτερης θέσης που για μένα ήταν λάθος ως προς τον τρόπο επικοινωνίας, παρόλα που είχαμε μια μικρή αύξηση, δεν καταφέραμε να φέρουμε στην κάλπη δυνάμεις προοδευτικές που διάλεξαν την αποχή. Δεν υπήρξαν όσο χρειαζόταν οι θεσμικές λειτουργίες των οργάνων που θα ενίσχυαν τη σχέση του Κινήματος με τους κοινωνικούς χώρους και την από κοινού στήριξη των αποφάσεων από όλα τα στελέχη.

Ακόμη επιτρέψτε μου να πω, πως προβλήματα με τους πολίτες δημιουργήθηκαν με τη στάση μας στο νομοσχέδιο των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά κυρίως για τα μη κρατικά Πανεπιστήμια..

Αλήθεια τι νόημα είχε η αναφορά μας στο Σουηδικό μοντέλο, όταν η Πατρίδα μας δεν έχει καμία σχέση και ως προς την οργανωτική δομή του κράτους, του τομέα της παιδείας και βέβαια οι χώρες της Σκανδιναβίας γενικά, δεν έχουν χιλιάδες σπουδαστές στο εξωτερικό.

Και τέλος, φάνηκε επίσης πως δεν μπορέσαμε από νωρίς να καταλάβουμε τη μεγάλη ποσοστιαία διαφορά δυνάμεων που παρουσιάζεται στο ΠΑΣΟΚ ανάμεσα στα μεγάλα αστικά κέντρα και την περιφέρεια, ώστε να δοθεί το απαιτούμενο βάρος για την αντιμετώπισή της.

Απέναντι σε όλα αυτά σύντροφοι-σσες οφείλουμε όλοι μας να σταθούμε με παρρησία, να κάνουμε μία σοβαρή συζήτηση, ψύχραιμα, συλλογικά, με ενότητα που θα οδηγήσει στην αλλαγή της στρατηγικής μας όπου χρειάζεται, θα οδηγήσει σε πολλά άλματα και στην επανεκκίνηση του κινήματος, με ένα πειστικό σχέδιο για τη δημιουργία της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, για μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που θα οδηγήσει στη διακυβέρνηση της χώρας.

Όμως δυστυχώς κάποιοι σύντροφοι βιάστηκαν πολύ. Η καθυστέρηση λίγων ημερών για μια θεσμική συζήτηση στο κίνημα δε θα άλλαζε κάτι ως προς το αποτέλεσμά της.

Άλλαξε όμως το κλίμα στην κοινωνία. Οι σχολιασμοί για άθροισμα προσωπικών φιλοδοξιών, η επανατροφοδότηση του φαύλου κύκλου του κινήματος, που ζήσαμε και πριν από 13-14 χρόνια, και μας έφτασε σύντομα στο 4,5 %, οδηγεί σε ένα θύμα που και σήμερα είναι η εικόνα του ΠΑΣΟΚ.

Και είναι λυπηρό που κάποια στελέχη με την κριτική που ασκούν αυτές τις μέρες στην ηγεσία του κινήματος, επαίρονται για την πασοκική τους πορεία από μικρή ηλικία, όμως στα δύσκολα χρόνια της παράταξης ανήκαν σε άλλα κομματικά στρατόπεδα που επεδίωκαν τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ.

“Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει” συντρόφισσες και σύντροφοι, όπως έλεγε ο μεγάλος Γιάννης Ρίτσος στο έργο του “Καπνισμένο τσουκάλι”. Δυστυχώς “δε μάθαμε αδελφέ μου να συζητάμε ήσυχα ήσυχα και απλά και να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη”. Φαίνεται πως τις τελευταίες μέρες έχουμε ξεφύγει.

Θα πρέπει η συζήτηση να καταλήγει σε ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας του κινήματος, σε πολιτικά γεγονότα, στην εξωστρέφεια που θα βοηθά στην επαναφορά της πολιτικής και όχι να συμβάλλει στην περαιτέρω απαξίωσή της και στην εσωστρέφεια. Είναι κρίμα, ό,τι χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια να κινδυνεύει να χαθεί μέσα σε λίγες μέρες.

Όλοι μας έχουμε αναλογικές ευθύνες για τη μέχρι τώρα πορεία του κινήματος. Αυτές δεν είναι μόνο ενός προσώπου και συγκεκριμένα του Προέδρου όπως δυστυχώς έχει στοχοποιηθεί από ορισμένους, αυτές τις μέρες.

Είναι η ώρα να βάλουμε όλοι μας μπροστά το εμείς και όχι το εγώ, να δείχνουμε στην πράξη γιατί αυτές μας προσδιορίζουν, το σεβασμό, τη συντροφικότητα, την αλληλεγγύη.

Να είμαστε σίγουροι πως κανένας ψηφοφόρος, φίλος και μέλος του κινήματος δεν θα ανεχτεί συντροφικά μαχαιρώματα και άρρωστες προσωπικές φιλοδοξίες.

Ξαφνικά αυτές τις μέρες μετά τις ευροεκλογές,στο χώρο της κεντροαριστεράς εμφανίστηκαν διάφοροι διάττοντες αστέρες για να τη σώσουν και να μας σώσουν, ακόμη κι αυτοί που φύγαν από το χώρο για ίδιον όφελος, αλλά και να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ. Έλεος πιά. Δε χρειαζόμαστε σωτήρες και αλεξιπτωτιστές.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ιστορία με πολλούς κοινωνικούς αγώνες και άξια στελέχη στην ηγεσία του και πολλούς άξιους συντρόφους που έχουν τη δυνατότητα να οδηγήσουν το κόμμα σε νικηφόρους δρόμους.

Τα περισσότερα αξιόλογα στελέχη και ψηφοφόροι που αποστασιοποιήθηκαν Πρόεδρε Ανδρουλάκη, βρίσκονται στα σπίτια τους.

Ένα προσκλητήριο χρειάζονται, για να μπορέσουμε να τους πλησιάσουμε για να γυρίσουν ξανά στο κομματικό τους σπίτι σ’ αυτές τις εκλογικές διαδικασίες που θα γίνουν.

Και βέβαια να θυμόμαστε όλοι, πως τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τον εκλέγουν και πρέπει να τον εκλέγουν, οι φίλοι και τα μέλη του και όχι τα κανάλια.”

Η Ελισσάβετ Φρεγγίδου

Είμαστε μ` αυτούς “που κάνουν πίσω το εγώ, για το σπουδαίο εμείς”, υπογράμμισε το μέλος της ΚΠΕ Ελισσάβετ Φρεγγίδου, τονίζοντας στην ομιλία της τα εξής:

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

«Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!

Φταίει ο Θεός που μας μισεί!

Ποιος φταίει; Ποιος φταίει;

Κανένα στόμα

δεν το ‘βρε και δεν το ‘πε ακόμα»

Λέει ο σπουδαίος ποιητής Κώστας Βάρναλης στους Μοιραίους.

Διανύουμε, δυστυχώς, μια περίοδο εσωστρέφειας, αυτοαναφορικότητας και μοιρολατρείας. Αναζητούμε την ευθύνη γύρω μας, στο πρόσωπο του άλλου, χωρίς να προβαίνουμε πάντοτε στην απαιτούμενη αυτοκριτική.

Λες και το πιο σπουδαίο ζήτημα του πολιτικού μας χώρου, τη δεδομένη στιγμή, είναι τα πρόσωπα και όχι οι ιδέες τους, είναι οι φιλοδοξίες μας και όχι οι αξίες που εμείς πρεσβεύουμε.

Όχι, ο πολίτης δεν γύρισε την πλάτη του στο ΠΑΣΟΚ. Γύρισε την πλάτη του στην πολιτική και στους πολιτικούς. Και αυτό, πιστέψτε με, υπερβαίνει τα όρια μιας εσωκομματικής διαδικασίας. Κι εκείνο που πραγματικά πρέπει να μας προβληματίσει είναι το πώς θα γίνουμε πιο πειστικοί και ενδιαφέροντες για τους νέους μας. Όχι με όρους εντυπωσιασμού και μιας επικοινωνιακής τακτικής στη βάση του καιροσκοπισμού. Αλλά με σχέδιο, πρόγραμμα και βιώσιμες επιλογές.

Για το ΠΑΣΟΚ, ο πολίτης δεν υπήρξε ποτέ χειροκροτητής του Ενός.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει αυτό τώρα. Να γίνουμε ένα κόμμα προσωπολατρίας κι όχι ένα κίνημα ελεύθερης διακίνησης ιδεών.

Βομβαρδίζουμε τους νέους με έννοιες βαρυσήμαντες και πομπώδεις: Αλλαγή, Δημοκρατία, Ελπίδα, Ιδεολογία. Λέξεις, που ξυπνούν το θυμικό για να κάνουμε τι άραγε; Για να υφαρπάξουμε την ψήφο τους; Αυτό που λείπει, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν είναι οι λέξεις, τα λόγια, αλλά το περιεχόμενο και η καθημερινή τους πρακτική εφαρμογή. Αυτό που ζητούν οι νέοι είναι λύσεις και διέξοδοι στα καθημερινά τους προβλήματα: την ανεργία, την ακρίβεια, την αναξιοκρατία. Να έχει αντίκρυσμα ο λόγος, στις πράξεις μας και στη ζωή μας.

Κι όταν μιλάμε για ένα κόμμα ανοιχτό, να είναι πράγματι ανοιχτό σε διαδικασίες και διάλογο.

Οι πολίτες κουράστηκαν από τα «έπεα πτερόεντα». Αναμένουν τη λογοδοσία για την κάθε μας μέρα και για την κάθε μας επιλογή.

Θέλουν όταν καλούνται σε διάλογο να συνομιλούμε πραγματικά μαζί τους και όχι να γίνονται μέρος μιας προσχηματικής συζήτησης ενός μονάρχη με τους χειροκροτητές του.

Οι νέοι αποστρέφονται πια τους ανεπάγγελτους πολιτικούς και καλώς πράττουν. Γιατί αυτό που χρειαζόμαστε, είναι ανθρώπους που έχουν κολλήσει τα ένσημά τους και όχι παιδιά του κομματικού σωλήνα. Έτσι θα μας εμπιστευτούν ξανά.

Όχι, δεν χρειάζεται να έρθουν αυτοί κοντά μας αλλά να κατέβουμε από τα βάθρο μας και να πάμε εμείς στο πλάι τους.

Όλα τα κόμματα, όλες οι παρατάξεις, ζητούν από τους πολίτες να τους εμπιστευτούν. Η ουσιαστική αλλαγή, όμως -όχι τα σχέδια επί χάρτου-, είναι να εμπιστευτούν οι πολίτες τον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους. Δεν είμαστε σωτήρες κανενός. Την κοινωνία οφείλουμε να υπηρετήσουμε, τους πολίτες να καλέσουμε σε διάλογο και να τους κάνουμε συμμέτοχους, πρωτοπόρους, με σημαία τις δικές τους ανάγκες.

Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ».

Σε αυτήν την πλευρά της ιστορίας.

Με αυτά τα πρόσωπα της παράταξης.

Που κάνουν πίσω το εγώ, για το σπουδαίο εμείς.

Με τα πρόσωπα που εμπιστεύονται ξανά την Ελλάδα στα χέρια της Ελληνίδας και του Έλληνα.

Να στηρίξουμε εκείνους που, στο όνομα αυτού του ενωτικού «εμείς», ήταν εδώ, θα είναι εδώ, στο «μαζί», σήμερα αλλά και στην κάθε επόμενη μέρα.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Σχολιάστε