My Twitter Feed

21 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Μπλε φάλαινα» και στο Κιλκίς! -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Αφιέρωμα στο 20ο Συνέδριο…

…του  ΚΚΕ.

Του Βλάση Αγτζίδη (*)


Εξήντα ένα χρόνια πέρασαν από το ιστορικό  20o Συνέδριο  του ΚΚΣΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης), που τόλμησε να καταγγείλει την 28χρονη τρομοκρατία του Στάλιν που είχε προηγηθεί με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Σήμερα το ημέτερον ΚΚΕ πραγματοποιεί το δικό του  20ο Συνέδριο. Τον Στάλιν βεβαίως τον είχαν   αποκαταστήσει  τα παιδιά του Κολιγιάννη  από το 2008 και είχαν καταγγείλει το σοβιετικό 20ο Συνέδριο ως οπορτουνιστικό και ως αρχή των δεινών.

Τώρα λοιπόν, με το δικό της  20ο Συνέδριο,  η ηγετική ομάδα που κατέχει τη σφραγίδα του ιστορικού κόμματος, επιστρέφει στις προ του σοβιετικού  20ου Συνεδρίου  εποχές. Διακηρύσσει και πάλι τη ζαχαριαδική πολιτική του «όπλου παρά πόδα»  και διερευνά τους τρόπους με τους οποίους η κυρίαρχη ομάδα θα μετατραπεί σε σύγχρονο Στάλιν επί του ελληνικού λαού.

Στις  “Θέσεις για το 20ό Συνέδριο” του ΚΚΕ, εκφράζεται και ο στόχος -μέσω του ΠΑΜΕ ως Δούρειου Ίππου. Στο ΠΑΜΕ λοιπόν και στις συναφείς μετωπικές οργανώσεις:  «πρωτοπόρο ρόλο έχει το ΚΚΕ, (το οποίο) αγωνίζεται για την κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας. Για το ΚΚΕ η νέα εξουσία ταυτίζεται με την εργατική εξουσία, τη σοσιαλιστική, που ο επιστημονικός σοσιαλισμός την προσδιόρισε ως δικτατορία του προλεταριάτου, η οποία αποτελεί τον αντίποδα της δικτατορίας της αστικής τάξης, του αστικού κράτους”. 

Η Λούξεμπουργκ απάντησε

Τα ξεπερασμένα και αποτυχημένα αυτά σχήματα του παρελθόντος, που βασίζονται στην αντίληψη του «πρωτοπόρου Κόμματος», ξαναζωντανεύει η κυρίαρχη ομάδα για ταπεινά εγωιστικά οφέλη. Διαβάστε την εξαιρετική ανάλυση μιας μεγάλης μαρξίστριας, της Ρόζας Λούξεμπουργκ:    «Οργανωτικά ζητήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας».

  Η Λούξεμπουργκ ασκώντας κριτική στο μοντέλο του  Κόμματος Νέου Τύπου    προέβλεψε πολύ νωρίς που θα οδηγούσαν το εργατικό κίνημα τέτοιες απόψεις σαν κι αυτές που ανασύρει το ΚΚΕ. Η σοβιετική εμπειρία δικαίωσε πλήρως την ανάλυσή της.

Σήμερα όμως οι θέσεις αυτές επανέρχονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα από ένα κόμμα, που έως το τέλος της ΕΣΣΔ δεν είχε τολμήσει να ασκήσει την παραμικρή κριτική. Αντιθέτως, τα στελέχη του απολάμβαναν τις επιχορηγήσεις και τις υποτροφίες που έδιναν τα «αδελφά κόμματα» του υπαρκτού σοσιαλισμού και χειροκροτούσαν κάθε σοβιετική συμπεριφορά, από την εισβολή των σοβιετικών τανκς στην Πράγα έως το Αφγανιστάν λίγο αργότερα. Και μόνο όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση το 1991 κάποιοι κύκλοι εντός του ΚΚΕ άρχισαν να εκφράζουν έναν κριτικό λόγο. «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται».  Και σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει όλη η ηγετική ομάδα, από την Παπαρήγα και τον Μαϊλη ως τον Κουτσούμπα και τους λοιπούς νεοφώτιστους «επαναστάτες».

Αυτές λοιπόν τις πρωτόγονες απόψεις που η ιστορία πέταξε στον σκουπιδοτενεκέ και οδηγούν στην υποκατάσταση της εργατικής τάξης από το συγκεντρωτικό Κόμμα, ανασύρει η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ, καλύπτοντάς τες με μια φιλεργατική φιλολογία –προσπαθώντας να εξαπατήσει τους εργαζόμενους.

Η Λούξεμπουργκ έγραφε:  «Τίποτε δεν θα εγκλωβίσει σιγουρότερα ένα νεαρό εργατικό κίνημα στην ελίτ της διανόησης της πεινασμένης για εξουσία, από αυτόν το γραφειοκρατικό ζουρλομανδύα, που θα ακινητοποιήσει τον κίνημα και θα το μετατρέψει σε ένα αυτόματο που θα το χειρίζεται η κεντρική επιτροπή. Από την άλλη μεριά, δεν υπάρχει καμιά μεγαλύτερη εγγύηση ενάντια στην οπορτουνιστική ίντριγκα και προσωπική φιλοδοξία, από την ανεξάρτητη επαναστατική δράση του προλεταριάτου, σαν αποτέλεσμα της οποίας οι εργάτες θα αποκτήσουν την αίσθηση της πολιτικής υπευθυνότητας και της αυτοπεποίθησής τους…»

Η εντολή του Ζαχαριάδη προς το ΚΚΕ

Ας περιοριστούμε όμως στην ελλαδική μας εμπειρία και ας θυμίσουμε  την εντολή του Νίκου Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ –που θυμίζει ότι το ΚΚΕ υπήρξε θύμα των σταλινικων διώξεων-, ως ελάχιστο αφιέρωμα στο ελλαδικό μας 20ο Συνέδριο:

«Κάποτε θα πρέπει να ζητήσετε -ακόμα και με απόφαση συνεδρίου- όλα τα χαρτιά της Κομμουνιστικής Διεθνούς, της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ, της Κα-Γκε-Μπε, που αφορούν το ΚΚΕ και το κίνημα, τους αγωνιστές μας που χάθηκαν εδώ στη Σιβηρία (σαν τους Κλειδωνάρη, Φλαράκο, Χαϊτά και άλλους πολλούς). Αυτή είναι ιερή υποχρέωσή μας. Το 1947 εγώ ζωντανούς βρήκα μονάχα δύο»

(ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ, επιστολή προς Χαρίλαο Φλωράκη)

———————————————————
(*) Διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός, https://kars1918.wordpress.com/

 

Σχολιάστε