My Twitter Feed

8 Ιούλιος, 2020

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Καρπούζια μετά μουσικής κλασικής! -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Τέταρτος στον κόσμο ο Δ. Παυλίδης! -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

«Φτιάξτε επιτέλους τη ΠΑΘΕ» -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Κόντρες θερινών νυκτών! -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Στάση ΑΔΕΔΥ για διαδηλώσεις -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Τρεις οι οργανώσεις, με 147 άτομα! -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Εκδήλωση ΚΚΕ στο Κιλκίς -

Τρίτη, 7 Ιούλιος, 2020

Μη ικανοποίηση από τον υπουργό -

Δευτέρα, 6 Ιούλιος, 2020

Ας δώσουμε λόγο στα γεγονότα

Του Νίκου Κωνσταντινίδη*


Στις 10  Δεκέμβρη του 2019,  σε άρθρο μου στις «Ειδήσεις του Κιλκίς», υπό τον τίτλο, «Ελάτε να πάρετε το Σύριζα στα χέρια σας», αναφερόμουν στην ανάγκη διεύρυνσης του τοπικού Σύριζα, μέσω της συμπόρευσής του, με τις ανένταχτες δημοκρατικές δυνάμεις του νομού μας.

Ήξερα πως η συγκεκριμένη πρόταση θα συναντούσε εμπόδια  από τον παλιό Σύριζα και ειδικά από αυτούς που μιλούσαν για κομματική «καθαρότητα» κι αποτελούσαν την κυρίαρχη άποψη μέσα στο κόμμα, γεγονός  που επιβεβαιώθηκε άλλωστε στις εθνικές εκλογές του 2015, με την αντίθεσή τους στην κοινή κάθοδο του πρώην βουλευτή Θόδωρου Παραστατίδη, με το Σύριζα Κιλκίς.

Ως κι επιστολή διαμαρτυρίας στάλθηκε τότε στον πρόεδρο του κόμματος, τον Αλέξη Τσίπρα, υπογραμμένη από τη νομαρχιακή επιτροπή και τη βουλευτή του κόμματος, με την απειλή, πως, αν ενταχθεί ο Παραστατίδης στο ψηφοδέλτιο του Σύριζα, οι ίδιοι θα αποχωρούσαν από το ψηφοδέλτιο.

Το αν η συμμετοχή ενός ανεξάρτητου βουλευτή, θα ενίσχυε το ψηφοδέλτιο του κόμματος και θα αύξανε τα εκλογικά του ποσοστά, δεν τους απασχόλησε καν.

Ευτυχώς τη λύση την έδωσε τότε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος δεν ενέδωσε στις απειλές τους. Κι όπως αποδείχθηκε από το εκλογικό  αποτέλεσμα, ο πρόεδρος του κόμματος δικαιώθηκε πλήρως. Διότι, ο μεν Παραστατίδης, όχι μόνον εκλέχτηκε, αλλά κι ανέβασε τα ποσοστά του κόμματος, αγγίζοντας ο Σύριζα, για πρώτη φορά στο νομό,  το 32%, αλλά και η ίδια βουλευτίνα του κόμματος τιμήθηκε για την εκλογική της συμμετοχή στελεχώνοντας την Επιτροπή Ισότητας Φύλων…(Αυτά για την ιστορία).

Χαίρομαι  σήμερα γιατί εκείνοι που αντιδρούσαν τότε στο άνοιγμα του Σύριζα στον προοδευτικό χώρο κατάλαβαν, έστω και ετεροχρονισμένα, την ανάγκη δημιουργίας ενός ενιαίου προοδευτικού μετώπου απέναντι στη δεξιά.

Και θα χαρώ διπλά αν δώσουν ρόλο και λόγο στους νέους συντρόφους, από τους οποίους αρκετοί έχουν μακρά πορεία στην πολιτική, και στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βλέπουν έναν νέο χαρισματικό ηγέτη.

Είναι, επίσης, γεγονός ότι στις δύο τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές για το δήμο Κιλκίς, δεν έγινε καμία συνεργασία του Σύριζα με τις όμορες πολιτικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα το κόμμα να πατώσει στις δημοτικές εκλογές παίρνοντας μόλις 5,8% του εκλογικού σώματος, έναντι του 32% που πήρε στις εθνικές!

Να θυμίσω πως όσο ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου», ο τότε Σ’υριζα δηλαδή,  ήταν ένα κόμμα μικρό συμπορευόταν αυτοδιοικητικά με το τότε ισχυρό σοσιαλιστικό κίνημα κι αντιπροσωπευόταν στο Δημοτικό Συμβούλιο με δικούς του αντιδημάρχους. Αλλά και πιο παλιά, επί δημαρχίας Σπύρου Αυγητίδη, η Αριστερά είχε τότε τη θέση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου!

Την πολιτική σε κάθε δημοκρατική χώρα την ορίζει η εκάστοτε πλειοψηφία. Αν δεν έχεις την πλειοψηφία, δεν μπορείς να αλλάξεις πολιτικά την κοινωνία. Πρώτιστο καθήκον  του Σύριζα είναι η συνεργασία του με τις συγγενικές σ’ αυτόν δυνάμεις.

Δυστυχώς όμως στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Δεν τηρήθηκε καν, ούτε η προτροπή του Τσίπρα δηλαδή «να στηριχτεί κάθε παράταξη που είναι απέναντι στη Νέα Δημοκρατία». Αντίθετα αφέθηκαν τα μέλη να ψηφίσουν κατά συνείδηση…

Είναι αλήθεια πως καμία κοινωνία δεν πάει μπροστά δίχως παιδεία. Καμία συλλογική προσπάθεια δεν ευδοκιμεί εκεί όπου το εγωιστικό στοιχείο μπαίνει πάνω από το κοινό καλό. Κανένα  κόμμα δεν είναι ωφέλιμο για το λαό, αν δεν θέτει το καλό του πολίτη πάνω από το καλό του πολιτικού.

Η Αριστερά (ετυμολογικά, από τη λέξη άριστος) δεν μπορεί να έχει σχέση με την αναξιοκρατία. Δεν γίνεται να ακολουθεί την ταχτική των κομματικών μελών, των φίλων και των κολλητών. Υπέρτατη αξία στη δημοκρατία είναι η αξιοκρατία, ειδικά όταν πρόκειται να στελεχωθούν συμβούλια, επιτροπές και γραφεία. Το «δικός μας είναι», δεν αρκεί πλέον. Διαφορετικά, θα λένε, και δικαίως, πως όλοι τους το ίδιο είναι.

Ίσως να έχω εξιδανικεύσει το Σύριζα. Ίσως να τον έχω υπερεκτιμήσει πολύ. Ίσως είμαι υπέρμετρα ρομαντικός ακόμα. Εκείνο όμως που δεν διαπραγματεύομαι στην πολιτική είναι η γνώση, η εμπειρία η αγωγή και το ήθος. Η κοινωνική προσφορά και η σωστή συμπεριφορά.

Διάβασα πρόσφατα ένα δελτίο τύπου που γράφει επί λέξει: «Σήμερα, μετά την παραίτηση του προκατόχου μου, αναλαμβάνω τη θέση της Περιφερειακής Συμβούλου στην Κεντρική Μακεδονία». Τα θερμά μου συγχαρητήρια συντρόφισσα. Αλλά ο προκάτοχός σου, όπως τον λες, έχει όνομα κι επίθετο. Τη θέση που πήρες, την πήρες χάρη στην παραίτησή του. Όχι μόνο θα έπρεπε να αναφέρεις το όνομά του, αλλά και να τον ευχαριστήσεις για την ως τώρα θητεία του. «Ον» και «όνομα» πάνε μαζί, λέει ο Πλάτων. Μέσα στη λέξη όν-ομα υπάρχει ως πρώτο συνθετικό το ον. Υπάρχει ο άνθρωπος. Υπάρχει ο σύντροφος. Καλή η γυμναστική αλλά δίχως την αγωγή είναι έννοια λειψή…

*Εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Σχολιάστε