My Twitter Feed

21 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

«Μπλε φάλαινα» και στο Κιλκίς! -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Αξιομνημόνευτα…μνημονίου

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη (ΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΠΡΩΙΝΗ)

———————————————————————————————————————————————————————————————Ιδού η νέα Μεγάλη Ιδέα του Έθνους.  Ο αγώνας κατά του Μνημονίου που μας επέβαλαν οι Ευρωπαίοι δανειστές μας, αντάμα με το διαβόητο ΔΝΤ.Σε τούτο τον τόπο όμως ο ψύχραιμος διάλογος ποτέ δεν ευδοκίμησε, πόσο μάλλον τώρα σε καιρούς προεκλογικούς όπου η ψηφοθηρία διαστρέφει μέχρι και την κοινή λογική.
Είναι αποκαρδιωτικό σε μια χώρα μέλος του σκληρού πυρήνα της Ευρώπης να διαγκωνίζονται πολιτικές δυνάμεις σε αναθέματα κατά της Ευρώπης, χωρίς καν να μπαίνουν στον κόπο να εξηγούν στους πολίτες με ποιο αξιόπιστο  εναλλακτικό τρόπο θα μπορούσε η χώρα να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά της προβλήματα που εκείνα και μόνο εκείνα την οδηγησαν στο Μνημόνιο .
Αποτελεί δείγμα πνευματικής οκνηρίας και πολιτικού στρουθοκαμηλισμού την ώρα που η ελληνική οικονομία πάσχει από δομικές ασθένειες – είναι πρωτόγνωρο παγκοσμίως το φαινόμενο να κατακρημνίζεται η ζήτηση και ταυτόχρονα να ανέρχονται οι τιμές – να μην ασχολείται σοβαρά καμιά πολιτική δύναμη και ο διάλογος να διεξάγεται με κυρίαρχο θέμα το Μνημόνιο. Ωσάν τα προβλήματα αυτής της χώρας να ξεκίνησαν με την εφαρμογή του μνημονίου ή θα επιλυθούν με την κατάργηση  – απεμπλοκή μας από αυτό.

Ας επιχειρήσουμε λοιπόν να αποκωδικοποιήσουμε τι ακριβώς είναι τούτο το Μνημόνιο που στη λαϊκή φαντασία προσέλαβε ήδη μυθικές διατάσεις.

Πολιτικά και οικονομικά τρία είναι τα βασικά στοιχεία αυτού που συνθετικά αποκαλούμε Μνημόνιο.

1. Η δανειακή σύμβαση με την οποία η χώρα τακτοποιεί τα χρέη της και τους δανειστές της με απαλοιφή 110 δις. ευρώ χρέους.
Υπάρχει καμιά αντίρρηση στην σεισάχθεια 110 δις. ευρώ; Ή μήπως είναι υψηλό ένα επιτόκιο 2% όταν οι μεν αγορές δεν σε δανείζουν καν, ενώ χώρες με λιγότερα από εσένα προβλήματα δανείζονται με 6%;  Επειδή και από κανένα κόμμα δεν ακούγεται σοβαρή ένσταση για τη δανειακή σύμβαση, εκτιμούμε ότι περί αυτής ουδείς σοβαρός αντίλογος προβάλλεται. Εξάλλου τα δανεικά πάντα ήταν η αδυναμία μας. Και συνεχίζουμε.

2. Πολιτική λιτότητας για τη μείωση των ελλειμμάτων.
Είναι προφανές ότι τόσα χρήματα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δίνουν στην Ελλάδα, φορολογώντας τους πολίτες τους,  όχι για να συνεχίζουμε αμέριμνοι να δημιουργούμε νέα ελλείμματα, αλλά για να συμμαζέψουμε το σπίτι μας.  Κ Συμπιέζεται και βασανίζεται ο λαός, καταγγέλλουν οι πιονέροι της νέας Μεγάλης Ιδέας. Και στη διάγνωση έχουν δίκιο. Τους το έδωσαν όσοι κυβέρνησαν τον τόπο (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ) και πλουσιοπάροχα ο Κώστας Καραμανλής όταν η κυβέρνησή του οδηγησε σε ελλειμμα 15.9%  και   ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή των κηπουρών του. Που όφειλαν να γνωρίζουν τι και πως θα αντιμετωπίσουν, αλλά αποδείχτηκαν ελαχιστότατοι.
Εφάρμοσαν μια πολιτική άδικη με οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, χωρίς αποτελεσματική καταπολέμηση της διαφθοράς – δυστυχώς μόνο ο Λοβέρδος παρουσίασε απτά και μετρήσιμα αποτελέσματα-  και χωρίς να αγγίξουν καν την φοροδιαφυγή. Και η πολιτική αυτή δεν ήταν μόνο άδικη. Ήταν και υφεσιακή. Για λόγους που επανειλημμένα εξηγήσαμε.
Η διάγνωση λοιπόν σωστή. Αλλά παραμένει αναπάντητο το ερώτημα: Από πού και από ποιους θα εισπράξει το Δημόσιο εκείνα τα έσοδα τα οποία και τα ελλείμματα θα καλύψουν και τις αδικίες του παρελθόντος θα άρουν; Συγκεκριμένα όμως κι όχι με ευχολόγια. Ακούσατε κανένα – αριστερό ή δεξιό, μνημονιακό ή αντιμνημονιακό, να θέτει στο στόχαστρό του διαφθορά και φοροδιαφυγή; Δυστυχώς δεν είναι τυχαία η παράλειψη και η εξήγηση είναι απλή: Περί την φοροδιαφυγή και τη διαφθορά κινείται ένα εκλογικό σώμα που υπό τις παρούσες συνθήκες δίνει μέχρι και αυτοδυναμία σε ένα κόμμα!
Αλλά Πολιτική κυρίως σημαίνει σήμερα πως και από ποιους θα μαζέψεις χρήματα. Το να μοιράζεις χρήματα και εύκολο είναι και προ πάντων δημοφιλές…
Ακόμα χειρότερη είναι η αφωνία και η υποκρισία όταν ο διάλογος αγγίζει τη μείωση των δαπανών. Κανείς δεν γίνεται συγκεκριμένος. Κανείς δεν ορίζει ποιες ακριβώς είναι οι σπατάλες. Βοούν τα στοιχεία ότι η διαφθορά στην υγεία μετριέται σε δισεκατομμύρια. Στην ενέργεια (καύσιμα) επίσης.  Γνωρίζετε πολλούς που ονοματίζουν εκείνους που κερδοσκοπούν πάνω στους πολίτες και στην Πολιτεία;
Γι’ αυτό λέμε: Τώρα στην προεκλογική περίοδο, αντί μόνο της γενικόλογης εκστρατείας κατά του μνημονίου, ας μιλήσουμε και για τα οικεία πάθη.

3. Το τρίτο σκέλος είναι και το πλέον «πολιτικό» Εκεί που χωρεί και πολιτικός αντίλογος στη συνταγή που μας επέβαλαν οι δανειστές μας, αλλά και επείγουσα δική μας υποχρέωση να αντιμετωπίζουμε το υπαρκτό πρόβλημα της σπιθαμιαίας ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας. Διότι περί αυτής πρόκειται.
Κι εδώ η διάγνωση είναι σωστή: Η συνταγή του μνημονίου και επώδυνη και κοινωνικά άδικη και αναποτελεσματική είναι. Να μην γίνουμε Βουλγαρία και Ρουμανία σε μισθούς και συντάξεις.  Αλλά είναι αμείλικτη η πραγματικότητα. Η οικονομία μας δεν παράγει κι ότι παράγει δεν είναι ανταγωνιστικό στην  αγορά. Γι’ αυτό και τρώμε ντομάτες Ολλανδίας, το ισοζύγιο κρέατος – γάλακτος είναι αποκαρδιωτικό (σε κάθε 2 ευρώ τοπικού προϊόντος αντιστοιχούν οχτώ ευρώ εισαγόμενου) για να μην αναφερθούμε στη βιομηχανία…
Ούτε μόνο με δανεικά μπορεί να επιβιώσει η Ελλάδα, ούτε όμως και χωρίς παραγωγή. Και δεν ευθύνεται το Μνημόνιο αν δεν παράγουμε. Όλοι αυτοί που σήμερα διαγκωνίζονται παρέχοντας αφειδώς και εκ του προχείρου συνταγές κατά του Μνημονίου έχουν μήπως τίποτα να πουν πως θα αυξηθεί η εθνική μας «πίτα»;
Προφανώς και δεν αποτελούν λύση για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας οι μισθοί Βουλγαρίας. Αλλά ούτε οι μισθοί Ελλάδας αποτέλεσαν. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για όσους φιλοδοξούν να υπηρετήσουν την πατρίδα. Με συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές  όμως κι όχι με ευχολόγια.
Έστω στο περιθώριο της φαντασιακής μας αντιπαράθεσης με το Μνημόνιο λοιπόν  ας μιλήσουμε για την εθνική μας παραγωγή, τις επενδύσεις, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, την ανασυγκροτηση του κράτους….και άλλων πληγών ων ουκ έστιν αριθμός.
Και σ’ αυτή  την υποχρέωση δεν χωρεί καμιά αναδιαπραγμάτευση.

Σχόλια
5 Σχόλια to “Αξιομνημόνευτα…μνημονίου”
  1. Ο/Η Εθνικιστής Μακάκας λέει:

    Το κυρίως θέμα δε το διάβασα γιατί εδώ και καιρό έχω απολέσει την υπομονή να διαβάζω τον κ. Παγλαρίδη. Διάβασα τον πρόλογο έως το ‘’ Ωσάν τα προβλήματα αυτής της χώρας να ξεκίνησαν με την εφαρμογή του μνημονίου ή θα επιλυθούν με την κατάργηση – απεμπλοκή μας από αυτό.’’
    Και το επίλογο από το ‘’ Έστω στο περιθώριο της φαντασιακής μας αντιπαράθεσης με το Μνημόνιο λοιπόν ας μιλήσουμε για την εθνική μας παραγωγή,’’ μέχρι το τέλος.
    Αν δεν το γνωρίζει ο κ. Παγλαρίδης ας του πει κάποιος πως η συνθήκη του Μάαστριχ και οι παρόμοιες που ακολούθησαν δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη στη χώρα μας. Τα άλλα όλα είναι θεωρίες.

  2. Ο/Η KRIS λέει:

    Συνοπτικά :
    -Είναι δυνατον να πιστεύεις ότι το κούρεμα των 110δις έγινε για το καλό μας όταν την ίδια στιγμή μας φόρτωσαν άλλο δάνειο 130δις με επαχθέστερους όρους, ποσό το οποίον πηγαίνει κατ’ ευθείαν στο ταμείο αποπληρωμής των προηγούμενων ταμείων?
    -Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι όσα χρήματα δίνανε τα δίνανε για να συμμαζέψουμε το σπίτι μας και όχι για να πουλάνε αυτοί τεχνολογία, εξοπλισμούς, «ολυμπιάδες», κ.ά?
    – Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι όσοι κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο, με το αζημίωτο, δεν ξέρανε ότι κάποια μέρα θα ερχόταν ο λογαριασμός ή αυτοί που δανείζανε δεν ξέρανε ότι δένουν χειροπόδαρα τους λαούς?
    -Είναι δυνατό να μην άκουσες τον Πρόντι, όταν στις Βρυξέλλες, που έλεγε να μπει φράνο στους δανεισμούς κυρίως των νότιων χωρών και η απάντηση των μεγάλων ήταν όχι τι μας νοιάζει εμάς αφού θέλουν να καταναλώνουν?
    -Είναι δυνατόν να τσουβαλιάζεις αριστερούς, κεντρώους και δεξιούς στο ίδιο σακί της φοροδιαφυγής? Δεν ήξερες ποιοι κυβέρνησαν ποιοί νομοθέτησαν, ποιοί έκαναν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, ποιοί δεν μηχανοργάνωσαν τις εφορίες, ποιοί είχαν τις off shor εταιρείες για να φοροδιαφεύγουν, ποιοί έπαιρναν τις μίζες από τα εξοπλιστικά προγράμματα, και πάρα πολλά άλλα?
    -Εναι δυνατόν να πιστεύεις ότι ο Λοβέρδος μείωσε την δαπάνη για την υγεία βάζοντας τάξη στο σύστημα υγείας και δεν έχεις ακούσει τίποτε ότι κλείνουν τα μισά νοσοκομεία, είναι απλήρωτοι οι γιατροί εδώ και 1,5 χρόνο και οι φαρμακοποιοί άλλους εφτά μήνες? Δεν έχεις ακούσει ότι αυξήθηκε η συμμετοχή των ασφαλισμένων και τα μισά περίπου φάρμακα δεν τα δικαιολογούν τα ταμεία και η δαπάνη μετακυλίστηκε στην τσέπη του ασφαλισμένου? Τέτοια μείωση την κάνει και ο Καραγκιόζης.
    -Είναι δυνατόν να μην ξέρεις ότι η μη παραγωγικότητα της χώρας προήλθε από τις μέχρι τώρα πολιτικές, τις οποίες υπηρέτησες όλα αυτά τα χρόνια, βάζοντας στο περιθώριο χιλιάδες κόσμο με το δώλομα της επιδότησης? Να σου θυμήσω τι παραγωγές είχε ο κόσμος της περιοχής μας κάποτε και τώρα με τις ΚΑΠ έχει ξηλώσει τα πάντα και οι παραγωγές έχουν περάσει σε λίγα χέρια και στις πολυεθνικές εισάγοντας τα πάντα?
    -Είναι δυνατόν τώρα, μετά από όλα αυτά, υποκριτικά να απαιτείς ανάπτυξη, όταν υπάρχει τέτοια ύφεση και τέτοια τοκογλυφία από τους δανειστές, ελπίζοντας σε αυτούς ότι κάποια στιγμή θα σε βγάλουν από το αδιέξοδο?
    -Είναι δυνατόν να έχεις την αυταπάτη ότι θα μπορέσεις με αυτές τις πολιτικές και πληρώνοντας την τοκογλυφία θα μπορέσεις να έχεις θετικό πρόσημο?
    -Είναι δυνατόν να μην ξέρεις ότι το πραγματικό σου χρεός είναι το 1/3 αυτού που σου εμφανίζουν και το υπόλοιπο είναι διεθνής τοκογλυφία, την οποία εποδέχεσαι αμείλικτα?
    -Είναι δυνατόν να μην ξέρεις ότι χωρίς την άρνηση πληρωμής της τοκογλυφίας δεν πρόκειται να δεις άσπρη μέρα?
    -Είναι δυνατόν να μην βλέπεις ότι αυτή η ΕΕ είναι κομμένη και ραμένη στα μέτρα των μεγάλων και δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η πολιτική εξαθλιόνωντας τις χώρες του νότου?
    Και ζητάς τώρα έτσι εύκολες απαντήσεις?
    Να σε ρωτήσω και εγώ κάτι. Πιστεύεις ότι τα προβλήματα μπορούν να λύθούν από τους ίδιους ανθρώπους και τα ίδια κόμματα που τα δημιούργησαν? Αν πιστεύεις κάτι τέτοιο μάλλον δεν χρειάζεται να επεκτείνουμε τον διάλογο. Το σύστημα πρέπει να αλλάξει από τα θεμέλιάτου και αυτό έχει κόστος. Έχει όμως και ελπίδα. Αυτό που ζούμε σήμερα έχει κόστος χωρίς την παραμικρή ελπίδα.
    Προσωπικά δεν θέλω να σε θίξω, διότι πιστεύω ότι δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος, όμως όποιοι πιστεύουν ότι με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν, με τα ίδια πρόσωπα και τα ίδια κόμματα θα βγούμε από την κρίση, χωρίς τον λαό να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, τότε επιβεβαιώνει απλώς τον ραγιαδισμό του.

  3. Ο/Η Λούκυ Λούκ λέει:

    Οταν κανείς έχει ως αφετηρία των συλλογισμών και των επιχειρημάτων του την δική του οπτική γωνία που βασίζεται σε συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων είναι λογικό να φωτίζει τεχνιέντως μόνον τις πλευρές που τον συμφέρουν. Δηλαδή: αν είμαι π.χ. δημόσιος υπάλληλος, θα αποφεύγω να αναφέρομαι οτι στην Ελλάδα υπάρχουν 800.000 συνάδελφοί μου, ενώ θά έπρεπε σύμφωνα με τον πληθυσμό της χώρας να είναι το πολύ 300.000 και επομένως το τεράστιο κόστος(λέγεται και δαπάνη) των υπολοίπων 500.000 το επωμίζεται ένα άλλο κομμάτι εργαζομένων που είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες απο τους φόρους των οποίων πληρώνονται όλοι αυτοί εκ των οποίων τα δύο τρίτα έχουν προσληθφεί με κομματικό μέσον. Για να μην επεκταθώ στην ποιότητα και την ποσότητα των παρεχομένων υπηρεσιών που αντί να βοηθούν, λειτουργούν ως φρένο στην ανάπτυξη του τόπου και για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους δημιούργησαν το αδηφάγο τέρας της γραφειοκρατίας. Για να καλυφθούν λοιπόν μισθοί 500000 επιπλέον ατόμων φυσικά και δεν μας φτάνουν τα λεφτά. Σωστά; Τί κάνουμε λοιπόν; Πρώτον δανειζόμαστε ασύστολα και δεύτερον αντί να δώσουμε κίνητρα και διευκολύνσεις για παραγωγικές μονάδες, όλη αυτή η λερναία ύδρα της κομματικοκρατούμενης κρατικής μηχανής στραγγαλίζει δια της διαφθοράς και της απαράδεκτα υψηλής φορολογίας όλη την προσπάθεια, αγκαλιά με ένα τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα που λειτουργεί ως κράτος εν κράτει. Μήπως εδώ κ. Παγλαρίδη υπάρχει εκκωφαντική αφωνία εκ μέρους σας, ενώ είστε λαλίστατος για όλα τα υπόλοιπα; Μπήκατε ποτέ στον κόπο να δείτε τί συμβαίνει επ΄αυτού σε άλλες χώρες ανα την υφήλιο; Σκεφθήκατε ποτέ οτι η ύπαρξη του δημόσιου τομέα οφείλεται εν πολλοίς στον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπου παράγεται το μεγαλύτερο κομμάτι του εθνικού προ’ι’όντος; Αν υποθέσουμε έστω για μιά στιγμή οτι απο την Ελλάδα εξαφανίζονται όλες οι παραγωγικές επιχειρήσεις και μάλιστα οι εξαγωγικές μαζί με το εμπόριο προ’ι’όντων, τότε ο δημόσιος τομέας δεν θα έχει λόγο ύπαρξης και αυτομάτως θα αφανιστεί, απλά γιατί αφ’ ενός δεν θα υπάρχει αντικείμενο εργασίας και αφ’ ετέρου ούτε εισπρακτέοι φόροι για να τον καλύψουν, παρα μόνο ο δανεισμός. Και ο δανεισμός όπως αποδείχτηκε περίτρανα είναι η καταστροφή όχι μόνον του παρόντος, αλλά και του μέλλοντος. Αν λοιπόν επιθυμείτε το καλό της χώρας οφείλετε να μην ακολουθήτε οπτικές γωνίες ανάλυσης και κριτικής κατα το δοκούν, αλλά ολιστικές.

    • Ο/Η @ λέει:

      αγαπητέ,
      θα μπορούσατε να μας παρουσιάσετε τα στοιχεία σας ως προς την υπεραριθμία των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως και το επίπεδο μηχανοργάνωσης που έχουν ώστε να μπορεί να προσφέρει το δικό μας κράτος καλύτερες υπηρεσίες;

  4. Ο/Η ΑΝΕΣΤΗΣ λέει:

    ΚΥΡΙΕ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΕΓΩ Ο ΗΘΑΓΕΝΗΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΚΑΤΣΩ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΩ ΧΡΕΗ ΠΟΥ ΑΠΟ ΚΑΚΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΕ ΘΕΣΕΙΣ ΔΕΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ? ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗ.ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ.Η ΕΦΟΡΙΑ ΜΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΟ ΑΝΑΛΟΓΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ.ΕΡΧΟΜΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΛΕΩ, ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΠΡΑΞΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΤΑΣΘΑΛΙΑΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ.ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.ΣΩΣΤΑ.ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΣΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΒΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ.ΑΣ ΓΕΙΝΕΙ ΑΥΤΟ, ΑΣ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΦΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ…..

Σχολιάστε