My Twitter Feed

8 Δεκέμβριος, 2018

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Μείναμε χωρίς δωρεάν WiFi! -

Σάββατο, 8 Δεκέμβριος, 2018

Κάλεσμα ΓΑΣΚ ενόψει Ολυμπιακού -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Ημερίδα για κοινωφελή εργασία -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Φ. Αέριο: Πάμε για δημοπρατήσεις -

Τετάρτη, 5 Δεκέμβριος, 2018

Χρηματοδοτήσεις στους δήμους -

Τρίτη, 4 Δεκέμβριος, 2018

Πρόσκοποι: Δράσεις αλληλεγγύης -

Τρίτη, 4 Δεκέμβριος, 2018

Παιονία με άρωμα Χριστουγέννων -

Τρίτη, 4 Δεκέμβριος, 2018

Αλέξανδρος: Έχασε από ισχυρό αντίπαλο -

Δευτέρα, 3 Δεκέμβριος, 2018

Αντιφασιστικό Μέτωπο

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη.


Αν και η σημερινή Ν.Δ. αντιληφθεί ότι ο φασισμός μισεί εν γένει τον κοινοβουλευτισμό, ακόμη και κουτσουρεμένο, τότε ίσως αρχίσει η διαδικασία για την εξουδετέρωση του θηρίου…

Η απόπειρα εκφασισμού της ευάλωτης πολιτικά ομάδας, των μαθητών, έφερε στο προσκήνιο καταστάσεις που όλοι οι πολιτισμένοι άνθρωποι πίστευαν ότι είχαν καταδικαστεί στην κοινωνική συνείδηση.

Η μικρή μειοψηφία, όπως έλεγαν οι αισιόδοξοι, έβγαλε δόντια, κυνόδοντες, και απειλεί να κατασπαράξει κάθε δημοκρατική κατάκτηση, με αιχμή τα παιδιά, κυρίως της εφηβικής ηλικίας.

Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να είναι η μοναδική αιτία της στροφής νέων ανθρώπων στον φασισμό. Η συντριβή λαϊκών κατακτήσεων από τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές (προστασία της εργασίας, αξιοπρεπείς μισθοί με συλλογικές συμβάσεις κ.λπ.), επίσης δεν μπορεί να είναι η μοναδική ερμηνεία της επιθετικότητας νέων ανθρώπων.

Η πρακτική της πλειοψηφίας των μέσων ενημέρωσης, η αδιαφορία όσων δασκάλων και καθηγητών προτιμούν την ησυχία τους παρά τον διάλογο με τα παιδιά, το μπέρδεμα ιερωμένων και παραεκκλησιαστικών κύκλων με αποχαλινωμένες ομάδες φασιστών και η σταδιακή απώλεια των προνομίων που το πάσης φύσεως παρακράτος είχε κατακτήσει με την ανοχή πυλώνων της Δημοκρατίας είναι επίσης λίπασμα για την ακροδεξιά στροφή.

Ένα μακάβριο θέμα ήρθε στο φως αρκετές μέρες αφότου συνέβη: στη Λευκίμμη της Κέρκυρας ένας 44χρονος, που καταγγέλλεται ως χρυσαυγίτης, σκότωσε έναν ηλικιωμένο Αλβανό διότι διαφώνησε με τις απόψεις του για το Μακεδονικό. Η υπόθεση παρουσιάστηκε αρχικά σαν περίεργο φονικό. Η ρατσιστική του διάσταση άρχισε να αποκαλύπτεται μία εβδομάδα μετά, κυρίως από πολίτες. Ο δολοφονημένος είναι Αλβανός κι ο φερόμενος ως δολοφόνος είναι Έλληνας. Αν ίσχυε το αντίθετο, για πόσες μέρες θα ήταν πρώτο θέμα σε τηλεοπτικούς σταθμούς και φυλλάδες;

Οι φασίστες νιώθουν ήδη δυνατοί και ασύδοτοι. Ο «περαστικός» που χτύπησε τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη είναι μια ακόμη περίπτωση που αντιμετωπίστηκε περίπου σαν φυσιολογικό γεγονός. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αρχική εκτίμηση των αρχών για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα έδειχνε «καυγά για το ποδόσφαιρο».

Οι διαπιστώσεις είναι πολλές: τα εγγόνια των δωσιλόγων και ταγματασφαλιτών ρυπαίνουν ανεμπόδιστα τα μνημεία για τα εγκλήματα των ναζί ή για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ. Η πολύχρονη σιωπή γύρω από τον αφανισμό 55.000 Εβραίων της πόλης, η ατιμωρησία των Ελλήνων συνεργατών των Γερμανών, η απόδοση τιμών, έως και ονοματοδοσία οδών και πλατειών για κάποιους από αυτούς, ο φόβος που είχε σκεπάσει μεταπολεμικά όλη τη χώρα, επιβραβεύτηκε και από τις λευκές σελίδες Ιστορίας για όσα συνέβησαν.

Χρειάστηκαν πάνω από 50 χρόνια για να τιμηθούν σε μια γωνιά της πλατείας Ελευθερίας (έναν από τους τόπους μαρτυρίου τους) οι Έλληνες Εβραίοι που δολοφονήθηκαν στα στρατόπεδα των ναζί.

Και, για να στηθεί μια στήλη έξω από το Βασιλικό Θέατρο που να θυμίζει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, από τον ΕΛΑΣ, στις 30 Οκτωβρίου του ’44, μας πήρε 74 χρόνια!

Και τώρα τι κάνουμε; Τα λόγια δεν αρκούν. Τι χρειάζεται; Μόνον η συμπαράταξη όσων ανθρώπων αντιλαμβάνονται ότι η Δημοκρατία, έστω κουτσή, στραβή κι ανάποδη, εγγυάται την ελευθερία της άποψης, θεραπεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν αμφισβητούνται ανοιχτά, επιτρέπει την ελπίδα στους καταφρονεμένους.

Το 1974, μια πανστρατιά δυνάμεων, από την Αριστερά έως και τμήμα της λαϊκής Δεξιάς, έδιωξε πανηγυρικά την ακρίδα που κατέτρωγε τη χώρα: βασιλιάδες, πρίγκιπες και παλατιανή καμαρίλα.

Σήμερα, έχουμε τη μακροβιότερη Δημοκρατία από την απελευθέρωση του 1821. Οι κομματικές αντιπαραθέσεις ίσως εμποδίζουν αρκετούς δημοκράτες να παλέψουν δίπλα σε αντιπάλους τους. Κατανοητό μεν, καταστροφικό δε.

Το αντιφασιστικό Μέτωπο τους χωράει όλους, εκτός από τους φασίστες. Οι απορίες των πολιτικών αρχηγών της προδικτατορικής εποχής, όταν βρέθηκαν κρατούμενοι στον ίδιο χώρο, είναι ένα σκληρό μάθημα για όλους. Η συμπαράταξη λοιπόν του ΚΙΝ.ΑΛΛ., του Ποταμιού, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝ.ΕΛΛ., ακόμη και όσων ομνύουν μόνο στην Επανάσταση, είναι απαραίτητη συνθήκη για τη Δημοκρατία. Αν και η σημερινή Ν.Δ. αντιληφθεί ότι ο φασισμός μισεί εν γένει τον κοινοβουλευτισμό, ακόμη και κουτσουρεμένο, τότε ίσως αρχίσει η διαδικασία για την εξουδετέρωση του θηρίου. Αλλιώς…

Άρθρο στην ΑΥΓΗ

Σχολιάστε