My Twitter Feed

6 Μαΐου, 2024

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

3,8 εκ. για συντήρηση δρόμων -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Στη Βουλή οι διακοπές σε φ/β -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΔΕΔΥ: Όλοι σε απεργία 1ης Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

Κάλεσμα φορέων για τη 1η Μάη -

Τρίτη, 30 Απριλίου, 2024

ΑΟΚ: Απίστευτη ανατροπή από το ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ -

Κυριακή, 28 Απριλίου, 2024

Βροντερό “παρών” για την Υγεία -

Σάββατο, 27 Απριλίου, 2024

Ερώτηση ΚΚΕ για τη Παθολογική -

Παρασκευή, 26 Απριλίου, 2024

Επισκέψεις ενόψει ευρωεκλογών -

Πέμπτη, 25 Απριλίου, 2024

Αιμάτινο δίπολο

Του Χρήστου Σπίγκου.


Μια περιοδολόγηση στην ελληνική πολιτική ιστορία θα μας αναδείξει τις κατά καιρούς διαιρετικές τομές που δίχασαν, υπηρετώντας την οπισθοδρόμηση και τη μισαλλοδοξία.

Η πολύχρονη διαιρετική τομή «Εθνικόφρονες – Κομμουνιστές» επιφύλαξε μια ιδιαίτερη «περιποίηση» στην ηττημένη Αριστερά της εποχής εκείνης.

Η καθιέρωση του αιμάτινου διπόλου «Πατριώτης – Προδότης», μέσα από ένα νομικό οπλοστάσιο ακραίου και εν πολλοίς ψευδεπίγραφου «πατριωτικού» προσανατολισμού, ταλάνισε για δεκαετίες ολόκληρο τον αριστερό χώρο.

Υπενθυμίζω το άρθρο 1 του περίφημου Γ´ Ψηφίσματος του 1946, που έσυρε στο εκτελεστικό απόσπασμα δεκάδες αριστερούς συμπατριώτες μας, επειδή «ήθελαν να αποσπάσουν εν μέρος εκ του όλου της Επικρατείας».

Καθώς επίσης τους μετεμφυλιακούς νόμους που συμπλήρωναν το σκηνικό που ήθελε τον αριστερό ένα είδος κατοίκου – και όχι πολίτη – αποκλεισμένου από το νόμο, το κράτος και την κοινωνία προσώπου, ένα αντικείμενο κυριολεκτικά χωρίς δικαιώματα, ενάντια στο οποίο οι αρχές, το παρακράτος ή ο οποιοσδήποτε μπορούσε να διαπράξει οτιδήποτε. Δηλαδή ένας Homo Sacer (γυμνή ζωή) του 20ου αιώνα, όπως τον περιγράφει στο ομότιτλο βιβλίο του ο Giorgio Agamben.

Το νερό της ιστορίας κύλισε πολύ και πήρε μαζί του μίση, πάθη και ένθεν κακείθεν διαλυτικές εχθροπάθειες. Η μνήμη περιορίστηκε σε μια γωνιά της ψυχής της καθεμιάς και του καθενός, με τον ήλιο σήμερα να ζεσταίνει το ίδιο όλους μας.

Όλα αυτά δεν θα τα έλεγα αν κάποιοι, έχοντας λησμονήσει την νεότερη ελληνική ιστορία, δεν δημιουργούσαν άθελά τους δυσάρεστους συνειρμούς, που επαναφέρουν στη μνήμη μας το πολιτικά διχαστικό δίπολο «πατριώτης – προδότης» που θέλουμε όλοι να ξεχάσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά για το καλό της Πατρίδας.

Η καλόπιστη και κάπως επιπόλαιη ματιά παρομοιάζει τη σημασία του προσδιορισμού «Πατριωτική» με μια σειρά από άλλους επιθετικούς προσδιορισμούς, που έχουν δοθεί και συνεχίζουν να δίδονται στην Αριστερά.

Ελπίζω να έγινε κατανοητό το λάθος που κάνουν κάποιοι, όταν επιμένουν να αποκαλούν ως «Πατριωτική Αριστερά» μια συγκεκριμένη εκδοχή του χώρου.

Εύχομαι η λαλιά μου να συναντήσει ευήκοα συντροφικά ώτα.

Άρθρο στο facebook

Σχολιάστε