My Twitter Feed

20 Μάιος, 2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ.ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ:

Κινητοποιήσεις εργαζομένων ΟΤΑ -

Σάββατο, 20 Μάιος, 2017

Δράσεις για ιστορικό τουρισμό -

Παρασκευή, 19 Μάιος, 2017

Υπογραφές για Δήμο Γουμένισσας -

Πέμπτη, 18 Μάιος, 2017

Μόνο το ΠΑΜΕ συγκέντρωση -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Τι θέλει η επιχειρηματικότητα -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

Διήμερη αποχή των δικηγόροι -

Τετάρτη, 17 Μάιος, 2017

ΕΒΕ: Ημερίδα για εξαγωγές -

Δευτέρα, 15 Μάιος, 2017

Αγωνας χωρις αποκλεισμους

… και άδικες “ταμπέλες”

Του Χρήστου Γκουντενούδη, αντιπεριφερειάρχη Κιλκίς

—————————————————————————————————————————————————————————————————Στα μέσα της δεκαετίας του70’ξεκίνησε η διαδικασία για την κατασκευή της Περιφερειακής Οδού της Θεσσαλονίκης. Οι παλαιότεροι θυμούνται τις δυναμικές αντιδράσεις για το έργο.

Οι περιβαλλοντικές ανησυχίες των αντιδρώντων οδήγησαν σε εκδηλώσεις μεγάλης αναστάτωσης με κινητοποιήσεις, πολλές φορές ανοργάνωτες, πλην όμως δυναμικές. Τελικώς, το έργο υλοποιήθηκε, με την μοιραία βέβαια περιβαλλοντική επιβάρυνση με την κοπή των δένδρων του Σέιχ-Σου.

Σήμερα όλοι αντιλαμβανόμαστε ποια θα ήταν η συγκοινωνιακή κατάσταση της Συμπρωτεύουσας και της ευρύτερης περιοχής, εάν δεν είχε κατασκευασθεί τότε η Περιφερειακή Οδός.

Περί το 1980 ξεκίνησε η ίδρυση της Βιομηχανικής Περιοχής Κιλκίς σε έκταση του Σταυροχωρίου. Το έργο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό απ’ όλο το νομό, παρά τις επιφυλάξεις αρκετών κατοίκων της “στενότερης” περιοχής. Οι φόβοι, πάλι είχαν ως πηγή τις πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, μικρές ή μεγάλες, στην περιοχή με τα πολλά νερά και την απείραχτη ακόμη φύση.

Σήμερα όλοι αντιλαμβανόμαστε ποια θα ήταν η Οικονομική – Εργασιακή εικόνα του νομού, εάν δεν υπήρχε αυτή η ΒΙ.ΠΕ. – πρότυπο με τις ισχυρές μονάδες που αντιστέκονται ακόμη και στην σημερινή τραγική συγκυρία.

Την ίδια ώρα όλοι θέλουμε τα μεγάλα έργα υποδομής, π.χ. οδικό δίκτυο αλλά κανείς δεν θέλει λατομείο, απ’ το οποίο θα αντληθούν τα απαραίτητα αδρανή υλικά.

Την ίδια ώρα πάλι, όλοι επιζητούμε την απαλλαγή από τα απορρίμματα, χωρίς όμως να επιτρέπουμε την κατασκευή Χώρου Υγειονομικής Ταφής ή άλλη Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων, λυμάτων κ.λπ., στην περιοχή μας. Η επωδός είναι η μια και ίδια: προστασία του περιβάλλοντος. Όπερ σημαίνει, εξασφάλιση αδρανών υλικών από άλλους νομούς, και μεταφορά απορριμμάτων σε άλλους νομούς.  Στους οποίους νομούς, φυσικά, κατοικούν, περίπου, ιθαγενείς!

Με την πρακτική αυτή τα μεγάλα έργα υποδομής για τον νομό διέρχονται προ των οφθαλμών, μεταβαλλόμενα σε ένα αέναο ζητούμενο δεκαετιών και γενεών. Και μαζί με τα έργα βεβαίως, παρέρχονται, ανεπιστρεπτί πολλές φορές, και τα αναγκαία κονδύλια από τα Ευρωπαϊκά ή Εθνικά Ταμεία.

Το μόνο που αφήνει πίσω της αυτή η θλιβερή ιστορία, είναι η ηρωοποίηση κάποιων μπροστάρηδων, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Είναι αυτοί που, εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία ή την άγνοια των πολλών, δημιουργούν καταστάσεις πανικού, πολλές φορές αδικαιολόγητου. Δεν τους προσάπτει κανείς γενικευμένη ιδιοτέλεια, κατευθυνόμενη ή μη. Ένα συχνά εμφανιζόμενο στοιχείο όμως, είναι αυτό του διαχωρισμού των πολιτών και φορέων με αφορμή ακόμη και μιας υπόνοιας διαφορετικής άποψης, ή επιθυμίας για περαιτέρω διερεύνηση. Κατά τους συμπολίτες μας αυτούς, κάποιοι θα πρέπει να χρεωθούν το ρόλο των “απέναντι”. Και αυτοί είναι οι πολίτες ή φορείς, που εμφανίζονται ως απαιτούντες πλήρη φωτισμό όλων των πτυχών των, ούτως ή άλλως, σοβαρότατων επιλογών που καλείται να κάνει η κάθε Τοπική Κοινωνία.

Προσωπικά απορρίπτω χωρίς δεύτερη σκέψη, το διαχωρισμό των πολιτών σε οικολόγους και μη, σε λιγότερο ή περισσότερο πατριώτες μπροστά στα συμφέροντα της Τοπικής μας Κοινωνίας. Σέβομαι απολύτως της διαφορετική άποψη, την “άλλη” προσέγγιση, την ξεχωριστή θέση. Με τον απαράβατο όρο όμως, ότι κάθε καινούργιο δεδομένο αντιμετωπίζεται με εκκίνηση από την ίδια αφετηρία για όλους. Χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς αστερίσκους, χωρίς καχυποψίες.

Τα θέματα του Περιβάλλοντος και της αειφορίας έχουν εισβάλει με μεγάλη ορμή στο πλαίσιο των συζητήσεων σε όλα τα πεδία, στο πολιτικό, το οικονομικό στην καθημερινότητα κυρίως. Είναι πλέον βασικές προϋποθέσεις για μια καλύτερη ζωή για ένα καλύτερο αύριο. Το πεδίο δόξης είναι λαμπρό και συνάμα ευρύτατο. Μας χωράει όλους για να δώσουμε τους ωραίους αγώνες μας. Με συνθέσεις όμως και όχι αποκλεισμούς, απορρίψεις και άδικες “ταμπέλες’.

Σχόλια
5 Σχόλια to “Αγωνας χωρις αποκλεισμους”
  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    to arthro ayto einai enas emmesos tropos gia na pei o k. gkountenoudis oti einai iper ton metalleion sto kilkis

  2. Ο/Η Kostas λέει:

    «Προσωπικά απορρίπτω χωρίς δεύτερη σκέψη, το διαχωρισμό των πολιτών σε οικολόγους και μη, σε λιγότερο ή περισσότερο πατριώτες μπροστά στα συμφέροντα της Τοπικής μας Κοινωνίας. Σέβομαι απολύτως της διαφορετική άποψη, την “άλλη” προσέγγιση, την ξεχωριστή θέση. Με τον απαράβατο όρο όμως, ότι κάθε καινούργιο δεδομένο αντιμετωπίζεται με εκκίνηση από την ίδια αφετηρία για όλους. Χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς αστερίσκους, χωρίς καχυποψίες.Τα θέματα του Περιβάλλοντος και της αειφορίας έχουν εισβάλει με μεγάλη ορμή στο πλαίσιο των συζητήσεων σε όλα τα πεδία, στο πολιτικό, το οικονομικό στην καθημερινότητα κυρίως. Είναι πλέον βασικές προϋποθέσεις για μια καλύτερη ζωή για ένα καλύτερο αύριο. Το πεδίο δόξης είναι λαμπρό και συνάμα ευρύτατο. Μας χωράει όλους για να δώσουμε τους ωραίους αγώνες μας. Με συνθέσεις όμως και όχι αποκλεισμούς, απορρίψεις και άδικες “ταμπέλες’.»
    ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΒΑΛΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΡΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΙΚΟΥ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ! ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΟΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ!!

  3. Ο/Η ΑΝΘΡΩΠΟΣ λέει:

    ΑΔΙΚΗ ΤΑΜΠΕΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ κ.ΓΚΟΥΝΤΕΝΟΥΔΗ;
    ΔΗΛΑΔΗ Ο κ.ΓΚΟΥΝΤΕΝΟΥΔΗΣ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗ;

    ΩΡΑΙΑ – ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ: Δεν μας νοιάζει η ουσία αλλά το τι φαίνεται!
    Με αυτά τα μυαλά περιμένει να εμπιστευτούμε την άποψή του περί ανάπτυξης με τα μεταλλεία ;

    Με την ισότητα ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ = ΒΙΠΕ = ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ = ΑΝΑΠΤΥΞΗ ο κ.Γκουντενούδης σε λογική ξεπερνάει ακόμη και τον Γιωρίκα στο ανέκδοτο περί λογικής με το ενυδρείο.

  4. Ο/Η Παρατηρητής λέει:

    Είναι άξιον απορίας, αλλά μπορεί και να μην είναι στην περίπτωση που τα «σύννεφα» της άγνοιας πυκνώνοντας μέσα στο ανθρώπινο μυαλό, το καθιστούν θύμα ιδιοτελούς ή ελλειμματικής ενημέρωσης , με έλλειψη συγκριτικών στοιχείων, αλλά σημαντική είναι εδώ και η κουλτούρα (χαρακτήρας) που ο καθένας φέρει.
    Έτσι, ο συγγραφέας του ανωτέρου κειμένου με τον βαρύγδουπο τίτλο του Αντιπεριφερειάρχη, φαίνεται ν’ ανακαλύπτει μόλις τώρα στη σκέψη του το σύνδρομο του άσπρου-μαύρου:
    Τι φαίνεται να μας λέει δηλαδή με βάση τις μέχρι τώρα γνώσεις του: ότι χωρίς την καταστροφή της ζωής σε μια περιοχή δεν υπάρχει «ανάπτυξη» και προφανώς (συμπεραίνουμε) χωρίς δηλητηρίαση (τοξιναιμία) με τον έναν ή τον άλλο τρόπο του οργανισμού θα μας ήταν άχρηστα τα νοσοκομεία, αλλά επειδή ο κόσμος θέλει νοσοκομεία, άρα πρέπει να υπάρχει και η ρύπανση, που σύμφωνα με το σκεπτικό του συγγραφέα, θα δικαιολογεί την ύπαρξη των νοσοκομείων!
    Στη συνέχεια, αν καταλάβαμε καλά, τα αυτοκίνητα της καλοπέρασης της οικογένειας είναι ο «ένοχος» της ύπαρξης των δρόμων (ανάγκη αδρανών υλικών), καμία όμως αναφορά από τον συντάκτη του κειμένου δεν γίνεται για το πως έφτασε η χώρα να έχει περισσότερα αυτοκίνητα από ότι ο πληθυσμός της, γιατί τόσο πολύ συνάλλαγμα έφυγε από αυτή τη χώρα μόνο και μόνο για το αυτοκίνητο όταν δεν υπήρχαν ποτέ υποδομές για την κυκλοφορία του, γιατί είμαστε πρώτοι στα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, γιατί ο ρωμιός ενώ δεν έχει να φάει αγοράζει με δάνειο το αυτοκίνητό του, και γιατί το καύσιμο και τα ανταλλακτικά τα πληρώνει περισσότερο από τους άλλους Ευρωπαίους «συνοδοιπόρους» του. Η αναφορά λοιπόν στις ανωτέρω λεπτομέρειες είναι πολύ «επικίνδυνες» για το σύστημα όπως λειτουργεί στη χώρα μας, και κάθε αναφορά σ’ αυτές εκθέτει τον οποιονδήποτε «πολιτικό» συγγραφέα στα μάτια των ψηφοφόρων, ενώ αν τους δείχνεις το άσπρο-μαύρο δεν τους βάζεις στη διαδικασία της σκέψης… Αν μάλιστα μέσα στην μονοκαλλιέργεια άσπρου – μαύρου ρίξεις κι ένα ξεκάρφωτο «προσωπικά απορρίπτω χωρίς δεύτερη σκέψη τον διαχωρισμό των πολιτών σε οικολόγους και μη, σε λιγότερο ή περισσότερο πατριώτες μπροστά στα συμφέροντα της Τοπικής Κοινωνίας»… Τι σου φταίνε οι οικολόγοι και τους βάζεις στο στόχαστρο; αν σκεφτόσουν και λίγο εκτός της προφανώς επικίνδυνης «αναπτυξιολατρικής» διαδρομής που έχεις επιλέξει δεν θα τα έβαζες με τους άλλους. Όσο για την έννοια του πατριώτη, η ιστορία που αναφέρεται στο παρελθόν και προπαντός η σύγχρονη, αποδεικνύει περίτρανα ποιοι ήταν και ποιοι είναι πατριώτες σε όλες τις Τοπικές Κοινωνίες της Ελλάδας, και πού κατάντησε η χώρα με τους δηλωμένους και επώνυμους «αξιωματούχους πατριωτισμούς»…
    Όσο για τον ρόλο του «απέναντι» ο οποίος φαίνεται να σε απασχολεί, μόνος σου τον επέλεξες από τον περασμένο Αύγουστο ή ενδεχομένως και πιο πριν, όταν δεν έλαβες καθόλου σοβαρά υπ’ όψιν σου ότι εκτός από σένα ζουν και άλλοι στον νομό Κιλκίς και τους οποίους υποτίμησες καρφώνοντάς τους μάλιστα και την ταμπέλα του οικολόγου, ενώ προφανώς εμφανίζεσαι πρώτος οικολόγος και πρώτος πατριώτης…
    Δεν σε συμφέρει κ. Αντιπεριφερειάρχη, προς το παρόν τουλάχιστον ν’ αναφερθούν και άλλες λεπτομέρειες από την διαδρομή της υπόθεσης των μεταλλείων στα Κρούσια ή στο Πάικο που βεβαίως από την ολοκληρωτική τους καταστροφή θα μπορούμε και εμείς αλλά και όλοι οι Έλληνες να απολαμβάνουμε τα απαραίτητα μέταλλα για την «ανάπτυξη» που λέγαμε…

Σχολιάστε